Het WE300 woord van Plato’s is Overwinnen.
Meer verhalen op http://platoonline.wordpress.com/
Het moest er deze dag op aan komen, een beslissingswedstrijd om te promoveren tussen twee teams en haar zoon speelde mee in een van de voetbalelftallen.
Een thuiswedstrijd dus de sfeer op het voetbalveld was zeer positief en er werd al gerekend op een feest na afloop.
De barbecues waren al aangestoken, het terrein versierd en de bloemen stonden al klaar voor de kampioenen to be.
Alles was er aan gedaan om deze wedstrijd te winnen, de sponsoren hadden zelfs vier spelers, die in Italië waren om een bruiloft bij te wonen, over laten vliegen om mee te spelen.
De wedstrijd begon dramatisch voor haar team en de hatelijke ruststand van 0-3 verscheen op de borden.
In de rust waren de fans van de tegenpartij luidruchtig en lachend werd al gedronken op de overwinning van hun team.
De tweede helft begon, ze zag haar zoon het veld op komen, totaal niet terneergeslagen, ze zag een blik in zijn ogen die ze kende. Hij zou zich nooit zomaar gewonnen geven.
De wedstrijd begon,haar zoon nam een sprint, liet zich door niets of niemand tegenhouden en maakte het eerste doelpunt, tien minuten later gevolgd door een prachtige kopbal die ook doel trof.
De sfeer bij de voetbal veranderde, haar publiek ging er weer in geloven, de tegenstanders werden steeds stiller en toen tien minuten voor tijd de penalty die ze kregen benut werd was de stand weer gelijk.
Een bloedstollende penaltyreeks moest beslissen wie er door zou
gaan, ook haar zoon wilde een penalty nemen, ze deed haar ogen dicht maar toen ze iedereen hoorde juichen wist ze het, hij zat er in.
De tegenstander miste de derde en zo kon het feest losbarsten, zoonlief werd op de schouders genomen door zijn teamgenoten en zij was zo ontzettend trots op haar zoon.
Ik ben persoonlijk niet van de voetbal, maar het onderwerp komt hier zeker heel mooi in naar voren….dus mooi beschreven is het zeker!
Dankjewel voor je reactie op mijn WE!
Een mooi beschreven WE Anneke! Ik heb ook niks met voetbal, doe eigenlijk net als de moeder… ogen dicht als het spannend wordt
En een trotse moeder staat het hardst te juichen langs de zijlijn. Een grote glimlach ontstaat op mijn gezicht… en ga tevreden mijn bed in. Mooi, en heerlijk verhaal. Voor nu welterusten.
Heerlijke, zoete triomf. Mooie WE.
Het is wel duidelijk dat niet alleen het team en de zoon, maar ook moeder een fikse overwinning heeft behaald. En dat is haar van harte gegund. Een echt klassiek overwinningsverhaal (eerst achter komen te staan en dan net de verdiende overwinning in de wacht slepen. Leuk om te lezen (ik moet erg denken aan mijn oude jongens-voetbalboeken waarin WIJ dan ook altijd wonnen en dat voelde geweldig.
!!
Bedankt voor deze WE. De zege is aan jou
Dank voor het compliment haha.
Ja als moeder leef je ook wel intens mee en zeker zo’n fanatieke voetbalmoeder als ik ooit was. Heb in al die jaren veel mooie en spannende wedstrijden gezien maar deze blijft me altijd wel bij door het bizarre verloop en de goede afloop natuurlijk. En ik bedenk me dat ik dit jaar nog geen een keer naar een wedstrijd geweest ben. Dus hoog tijd om weer eens een keer te gaan eigenlijk.
Pingback: WE-300: het nieuwe woord | Platoonline
Ik voelde de spanning terwijl ik het verhaal aan het lezen was. Goed geschreven!
Ik heb helemaal niets met sport maar dit verhaal heb ik graag gelezen, mooi gedaan!
Dank allemaal voor de reacties.
Ja, om tot een overwinning te komen, gaat vaak heel veel spanning vooraf! Leuk geschreven, want je voelt de spanning!
Geschreven van uit een moederhart… da’s duidelijk
Mooie spanning in de tweede helft.
Met recht trots geschreven en gewonnen.
groetjes Ria
Of je nu bij voetbal of een andere sport langs de zijlijn staat als je kind meedoet supporter je altijd met trots.Leuk deze inkijk van een mam die vol spanning mee leeft.
Heerlijk een overwinning met voetbal! Ik ben leider van het team van mijn dochter en ik weet hoe het voelt.
O grappig ja ik heb jaren ook langs de lijn gestaan, nooit leider geweest maar wel een trouwe supporter en natuurlijk altijd rijden naar de wedstrijden. Een leuke tijd.
Goed geschreven, bijna journalistieke WE. Het zou zo in de krant kunnen.