Zo’n jaar op 12 geleden kochten we voor de vijver drie kleine koi karpers, zelf vond ik de felgekleurde exemplaren wel mooi maar mijn ex vond de koi’s met de naam ghost mooi, bruin/goudkleurig koi karpers het mooiste en die kwamen er dus.
Een van de drie zagen we na een paar weken al niet meer terug maar de twee andere groeiden als kool in de vijver en het werden mijn beste vrienden in de vijver.
Ik kon er heel erg van genieten om ze te voeren en soms hoorde je op zomerse dagen het gesmak van die twee die de oevers aan het afstruinen waren naar eten.
Ze werden heel groot, zo groot dat ze soms als het water wat lager stond, bijna niet over het dammetje in de vijver heen konden komen omdat ze zich zo graag lagen te koesteren in het zonnetje in het altijd warmere ondiepe gedeelte.
Met een hoop gespatter en slaan van de staarten lukte het ze toch steeds weer.
Zodra het voorjaar was en ik die twee weer boven zag komen voelde dat zo goed aan en was ik altijd weer blij om ze te zien.
Toen de afgelopen vorstperiode voorbij was en de sneeuw van het ijs was gesmolten zag ik één van de twee kanjers op zijn zij in de vijver liggen en toen wist ik dat hij het niet overleefd had.
Ik kon er niet bij omdat het nogal lang duurde voordat het ijs zover ontdooid was dat ik hem er uit kon halen en tegen die tijd dat het kon zag ik hem niet meer tot hij deze week boven kwam drijven, jammer wat een prachtige vis was het eigenlijk.
En ja het is maar een vis, ik weet het maar eigenlijk wilde ik hem niet zomaar in de vuilnisbak gooien maar begraven is ook geen optie, katten die hem opgraven en dan gaat het wel heel erg stinken dus gisteren had ik ijverig in de tuin gewerkt en was mijn vuilnisbak half vol, ik lag voorzichtig de vis er op en bedekte hem met de rest van mijn tuinafval. Slaat nergens op natuurlijk maar toch voelde het goed aan.
Nummer twee heb ik nog niet gezien dus ik heb de hoop dat hij (kan ook een zij zijn) de winter wel overleefd heeft. Ik kijk iedere dag in spanning in de vijver of ik hem soms zie maar heb hem tot nu toe nog niet gesignaleerd, dus ik blijf hopen en zal blij zijn als ik hem met zijn goudkleurige kop weer boven water zie komen.
En ik vraag me dan ook af, zou hij zijn maatje niet missen???
Ach gossie, wat zielig. Wat heb je hem lief toegedekt.
Zodra je die laatste koi ziet moet je snel een nieuw vriendje voor hem halen, hoor.
Ja misschien doe ik dat dan wel maar het was echt zo’n leuk stel bij elkaar haha.
Zijn die beesten duur?
Want 2 jaar terug lag er zo’n half opgegeten beest bij ons in de achtertuin.
En ik verdenk ‘ mauwtje’ er nog steeds van!
Nou toen wij ze kochten waren ze rond de 5 euro maar toen waren het echte kleintjes nog, zo groot als ze nu in mijn vijver waren zijn/waren kosten ze inderdaad wel een paar honderd euro.. Maar de waarde maakt me niet zoveel uit, als je ze al jaren hebt en zo mak dan mis je ze gewoon.
Dan heeft onze kat een dure vis verslonden.
Ook ik heb hem ‘begraven’ in de kliko, tenminste wat ervan over was.
Goh wat jammer Anneke dat het koivisje het niet haalde deze winter.Ik kan me voorstellen dat je het wel even aan je hart ging want het zijn wel een beetje sociale beestjes toch?
Ja ze zijn zeker heel leuk, aten bijna uit je hand..
Goh wat jammer Anneke… volgens mij kunnen ze best wel oud worden hoor. Ik hoop dat die andere nog leeft! Een beetje leven in je vijver is toch wel gezellig!
Vissen
een tuinvijver met prachtige vissen
gaat er eentje dood
dan is de leegte groot
de anderen zullen hem zeker missen
allicht huilen ze een zee van verdriet
in het water helaas zie je dat niet
Koning Winter kent geen mededogen, Anneke.
Lenjef
Dank weer voor je gedichtje, het maakt met altijd blij om te lezen.
Kunnen die beesten wel in de vorst overleven? Zijn ze daar op gebouwd. Ik vraag maar want ik heb geen verstand van karpers. Maar zo ja, dan kun je er misschien een paar bij kopen en hopen op betere tijden;
Ze kunnen wel tegen de vorst als de vijver maar diep genoeg is en dat is ie wel maar dit jaar vroor het wel heel hard natuurlijk maar ze hadden het al een jaar of 12 overleefd en nummer twee heb ik nog niet zien drijven dus waarschijnlijk leeft ie nog wel, hoop ik dan maar.
Vissen zijn toch ook dieren? In de vijver van mijn vriendin leven ook een paar kikkers en salamanders. Elk voorjaar ligt ze op haar knieen om het aantal te tellen dat de winter heeft overleefd. Misschien dat de dode vis ziek was?
Tja, niets is eeuwig ………. jammer hoor dat een van je vissen het niet heeft overleefd. Ik heb wel eens gehoord dat het hele sociale vissen zijn, die tam gemaakt kunnen worden. En ik had hem ook niet zo weg kunnen gooien, het is toch een levend wezen geweest, waar je misschien wel eens je hart tegen gelucht hebt…………. en nu maar wachten tot de ander boven komt ……… ik hoop voor jou dat het snel zal zijn.