Ik was daar niet blij mee, sterker nog, maar mijn argumenten om nog even te wachten met medicatie tot ik gestopt was met werken daar vond zij niet relevant.

Ik haalde de medicijnen op, een brief speciaal er bij van de apotheek dat deze medicijnen de eerste dagen ‘s avonds zittend in bed in moest nemen omdat je er duizelig van kon worden of flauwvallen.

En dat kan ik beter niet lezen,natuurlijk moeten ze je waarschuwen maar toch, ik ben alleen thuis en meteen beginnen alle angstradertjes te werken, wat gebeurt er als ik flauwval, wie vindt me dan en hoe doe ik dat.

Na een paar dagen aarzelen spreek ik mezelf toe en zeg, doe niet zo kinderachtig, duizenden mensen slikken deze medicijnen, maar toch het voelt niet goed aan en als ik de pil slik, half liggend in mijn bed met de telefoon startklaar bij het nummer van mijn zoon, heb ik het gevoel of ik een euthanasiepil inslik. Ik weet ik overdrijf maar ik ging echt als een plank liggen voelen wat ik zou gaan voelen, duizelig, nee dat niet en na een paar uur woelen en worstelen met mijzelf viel ik in slaap.

De volgende dagen was ik alleen maar beroerd van die medicijnen, kreeg hele rode wangen, een droge mond, hoofdpijn en voelde me niet goed. Zou ik stoppen, ik wist het niet want had die dokter gezegd als je bloeddruk niet daalt brengt dat schade toe.

Ik meldde me ziek en werd meteen de volgende dag al gebeld, het werd niet expliciet gezegd maar er schemerde door dat ze er niet van overtuigd waren dat ik echt ziek was.

Na 4 dagen belde ik de dokter en zij zei stopt dan maar dan schrijf ik wat anders voor. Weer zo’n zelfde brief er bij en ik twijfelde en twijfelde maar nam de medicijnen voorlopig nog niet in.

En het afgelopen weekend nam ik een besluit, ik neem ze voorlopig niet in en ik wist dat mijn huisarts een week vakantie had en maakte maandag een afspraak bij haar vervanger.

Ik kwam bij een oudere dokter terecht, een schat van een man, vertelde mijn verhaal, hij mat mijn bloeddruk op en zei dat hij met deze bloeddruk mij nog geen medicijnen voorgeschreven zou hebben. En op mijn vraag of het dan mijn gezondheid niet zou schaden zei hij dus, nee hoor deze bloeddruk schaadt je gezondheid niet of het moet echt jarenlang zo hoog blijven.
Heel gemoedelijk zei hij, wacht het eens een maandje af en kom dan nog een keer je bloeddruk opmeten.

Ik kon de man wel zoenen, was zo ontzettend opgelucht dat ik die medicijnen niet meer hoefde te slikken en ik denk als hij een half uur later mijn bloeddruk weer gemeten had die zeker al gezakt zou zijn.
Na een weekje thuis geweest te zijn ben ik weer gaan werken, heb een gesprek gehad met de bedrijfsarts, een lang gesprek met de directeur en nu zijn ze wel overtuigd dat ik niet zomaar thuis gebleven was gelukkig.

En nu ik vermijd de droppot op mijn werk, ga wat vaker wandelen, let goed op mijn zout en dan hoop ik dat over een maand mijn bloeddruk ook weer goed is zonder medicijnen.

Eigenlijk was haar leven best een beetje saai geworden, werken heel de week, bezoekjes aan familie, boodschappen doen in het weekend, het huis poetsen en dan begon er weer een nieuwe week.

Ze was al weer een tijd alleen en het begon haar wel een beetje op te breken, ze wilde ook wel opnieuw gezellig iets leuks doen met een man.

Op een dag schreef ze zich in op een datingsite en zo nu en dan kreeg ze mailtjes van mannen die wel kennis wilde maken maar op een of andere manier was toch het vuur er nog steeds niet om een keer positief terug te reageren.

Tot ze opeens een berichtje kreeg van een man en ze de foto zag, vanaf het eerste moment was het iemand die haar aansprak, een open lachend gezicht en zonder na te denken reageerde ze door een mailtje terug te sturen.

Al snel kreeg ze een reactie en voordat ze het wist gingen de mailtjes heen en weer en al heel snel daarna besloten ze over te gaan naar MSN om elkaar wat beter te leren kennen.

Wel weer spannend, meteen de webcam aan want ze wilde wel weten wie ze voor zich had en zoals de foto eruit zag, zo zag de man er ook uit, een leuke spontane man en op een of andere manier klikte het.

Ben niet iemand van lange MSN sessies zei hij, ik wil je gewoon snel zien en dat sprak haar wel aan, dan weet je gewoon ook wat je aan elkaar hebt en of er in het echie ook een klik is.

Dit was precies wat ze even nodig had en de afspraak zette ze dik omrand in haar agenda, weer iets leuks, iets anders om naar uit te kijken, heerlijk even uit de sleur…………

Meer verhalen op : http://platoonline.wordpress.com/

Het felle rood en de vlammende harten, de kaarten met de meest prachtige teksten kijken je allemaal aan en lijken te zeggen

“koop mij “

Maar ze zijn aan mij niet besteed al moet ik zeggen dat ik een dag van de vriendschap wel een mooie gedachte vind.
Toch is het net als met Moederdag als het van deze ene dag moet komen de vriendschap is het wel heel zuinig eigenlijk.
Liever ervaar ik het hele jaar door de vriendschappen van mensen en gelukkig gebeurt dat ook wel.

Toch ben ik ergens voor gevallen, ik zag een steen liggen in de vorm van een hartje waarop geen vlammende tekst stond maar gewoon simpel ” Jij maakt me blij !”

En dat is mijn Valentijngevoel voor deze dag voor de vriend(inn)en die me lief zijn

“Jij maakt me blij” .

Iets mooiers kan ik me niet voorstellen.

En mijn smaak is heel divers, voor het echt meegalmen in de auto heb ik een paar leuke cd’s gebrand met Engelstalige en Nederlandstalige muziek.

Degene die mij in het begin door mijn angst om auto te rijden heeft heen geholpen is toch wel Paulde Leeuw, het leek wel of ik kracht kreeg van zijn muziek. En als ik hard mee ging zitten zingen was ik afgeleid en ontspande in de auto. Hij is dan ook wel mijn absolute favoriet kan ik wel zeggen. ( Komt in april in de Schouwburg in Gouda, helaas waren de kaarten al op maar we staan als eerste op de reservelijst dus wie weet)

Hoewel de Duitse taal mij niet zo kan bekoren heb ik toch wel een aantal prachtige nummers op mijn lijst staan zoals van Reinhard Mey, Udo Jürgens en Peter Maffay.

Franse muziek luister ik eigenlijk alleen om rustig van te worden, liefst met een koptelefoon op liggend op de bank is dat heerlijk om naar de luisteren.

En vandaag ging ik naar een Valentijnsconcert en het koor dat daar optrad heeft populaire muziek op het programma staan, voor de pauze mooie nummers om naar te luisteren maar na de pauze mocht de hele zaal meezingen en je merkt dat veel mensen van zingen houden want er werd volop meegezonden met nummers van Que sera sera tot aan Rosanne toe.

Heerlijk lekker meezingen en swingen, volgens mij goed voor lichaam en geest. Ik geniet er van en met mij nog veel meer mensen want er ontstaat toch een koor van zo’n 300 enthousiaste mensen vanmiddag. En als ik naar huis ga hoor ik voor en achter me mensen zelfs buiten nog steeds mee neuriën, fluiten of zachtjes zingen.

Twitteren is ook zoiets, die naam is niet voor niets gekozen, ik zag dat vanmorgen weer toen ik, zoals iedere morgen, een bak vol met voer voor de vogels neerzette.
Brood met olie, zaden, havermout (roodborstjes zijn daar gek op, beetje op de grond strooien) appels en dan maar mengen.
Binnen de kortste keren werd mijn tuin bevolkt met allerlei vogels die allemaal letterlijk een graantje mee wilden pikken.
En dat weten ze gewoon allemaal zonder mobieltjes, smartphones en andere zaken die wij nodig hebben blijkbaar tegenwoordig om contact te leggen met de medemens.
Ze twitteren gewoon hun soortgenoten dat er eten te vinden is en ja hoor daar komen ze.

Ook daar is een rangorde te zien, de grote brutale meeuwen eerst, zijn die even weg zie je de kleinere vogels komen en wat er geknoeid wordt en op de grond ligt wordt opgegeten door de nog kleinere vogeltjes.

Tenminste dat hoop ik dan maar want anders heb ik deze zomer weer genoeg onkruid te wieden van het zaad dat dan ontkiemt in mijn tuin en tussen mijn tegels. ; )

Als ik werk zie ik er niets van maar is de bak iedere avond helemaal leeg, vanmorgen even lekker in de keuken gaan zitten met fototoestel in de aanslag en genieten van deze grote verscheidenheid aan vogels die blijkbaar allemaal iets van hun gading kunnen vinden in mijn tuin.

PS Ik twitter alleen met de vogels mee ; )

Nieuwjaar in Engeland 2011-2012 Big Ben om 12 uur barst het  vuurwerk los.

Het is niet anders, collega’s die ik spreek hebben hetzelfde verhaal en die zijn ook nog eens jaren jonger dan ik, het is gewoon moeilijk om een baan te vinden dus daar zal ik rekening mee moeten houden.

Mijn “lieve” collega van P en O had me ook nog een advertentie doorgestuurd die nergens op sloeg en eigenlijk een belediging was maar ik had de eer aan mezelf gehouden en een mailtje terug gestuurd dat ik er naar zou kijken.
Een verkoper vanaf 17 jaar voor in een telecomwinkel, pff hoe durft ze hem eigenlijk door te sturen.
Vanmorgen kom ik haar tegen en ze vraagt ook nog “En was het wat”, dus ik kan dan mijn mond niet houden en zeg “Wat denk je zelf maar als je een keer iets serieus hebt voor me hou ik me aanbevolen”. Met een gezicht als een donderwolk loopt ze haar kamer weer in.

Ach ik ga me deze week maar inschrijven bij het UWV en dan maar op mijn gemak eens rondkijken en komt er niets dan helaas dan ga ik maar een andere invulling zoeken voor mijn leven en wat dat zal worden dat weet ik echt nog niet .

Jarenlang keek ik iedere zondagavond naar hun programma en van de ouderen onder ons, wie kent ze niet de bekende typen zoals Jacobs en van Es, het vieze mannetje en zo zijn er nog heel veel meer, het simplistisch verbond, de mattenklopper als symbool.
Of de zin “Hou je er buiten Kok”

Ze zijn vanavond in een programma en mijn zoon en schoondochter kijken even mee, ik zeg daar moet je eens naar kijken vanavond en probeer iets uit te leggen van wie ze waren en waar ze voor stonden maar aan hun gezicht zie ik dat het niet echt over komt.

O net zo iets als Koefnoen zegt mijn zoon en ik probeer uit te leggen dat die een afgezwakte replica (beetje overdreven misschien) zijn van van Kooten en de Bie maar ook dat komt niet aan.

Ik hoop dat ie ook gaat kijken en een klein beetje begrijpt wat ik er mee bedoelde maar goed, andere tijden andere programma’s ik weet het maar ik ga er voor zitten. NU want het gaat zo beginnen