Moederdag ………

Gisteren was het Moederdag, ik weet als het van deze dag af moet hangen dan is het niet goed maar toch vind ik zo’n dag ook wel weer speciaal.

En ook speciaal is wel dat ik nog steeds een moeder heb dus die inmiddels al 96 jaar oud is en het gewoon ontzettend leuk vindt als ik bij haar op visite kom en zeker op Moederdag rekent ze er toch wel een beetje op dat de kinderen langskomen.

Mijn zus moest werken op zondag en samen waren we er vrijdag geweest en hadden we haar een cadeau gegeven maar zondag dacht ik, ga toch nog maar even een bakje doen bij haar en dat gaf me toch wel weer een goed gevoel achteraf omdat ze dat zo fijn vindt.

Mijn zoon had zaterdag gebeld, mam, wat wil je hebben voor de Moederdag dus ik had een lekkere bodylotion of zoiets dergelijks gevraagd.
Zondagavond na de voetbal zou hij langskomen en opeens dacht ik ‘s morgens, ik sms hem of hij zin heeft om vanavond met zijn vriendin en mij uit eten te gaan. En dat viel in goede aarde, kreeg meteen een sms’je terug, leuk mam en ik ging reserveren bij de Italiaan.

Was al weer een tijd geleden dat ik daar geweest was en heb daar nog goede herinneringen aan. Het is wel een leuke zaak met life muziek van een dikke pianist en zanger met een groot gevoel voor humor.
Het was echt helemaal uitverkocht en ik was blij gereserveerd te hebben en het was heel gezellig. Lekker weer bijgepraat met zoon en schoondochter, kreeg een mooi cadeautje en we hebben heerlijk gegeten.

Een Moederdag om in te lijsten.

 

Zeg het met bloemen

Onze woningbouwvereniging had voor onze straat een voortuinen project geregeld zodat de mensen die er woonden hun voortuin op zouden knappen.

Je kon je opgeven om mee te doen, dan kreeg je plantjes van de woningbouwvereniging en je kon ook opgeven als je eventueel een ander wel wilde helpen met zijn of haar tuin opknappen.

Nu had ik zelf vorig jaar mijn straat opnieuw laten bestraten en dit jaar had ik daar een paar mooie plantenbakken op gezet en tussen mijn huis en dat van de buren hebben we een nieuwe hek geplaatst.

Dus niet zoveel meer aan op te knappen, maar goed had me toch opgegeven want natuurlijk wilde ik wel gratis planten krijgen, heb tenslotte ook nog een achtertuin waar nog best wat in past.

Na afloop zou er een barbecue zijn voor de mensen die meegedaan hadden en er zou muziek bij komen.
Gisteren om 1 uur zou het beginnen, maar wie of wat we ook zagen niemand van de woningbouwvereniging, de buren hadden zich ook al opgegeven en waren ijverig in hun voortuintje aan het werken met bloempotten.
Half 3 ik hoor muziek in de straat er rijdt een draaiorgeltje langs met daarachter een tractor met planten er op, dus toch nog.
Ik loop naar buiten en ja hoor precies voor de plantenzaak bij ons in de straat stopt de tractor en gaan ze planten uit staan delen. Iedereen die zich opgegeven had kreeg 4 planten. Nou gewoon leuk toch.

En daarna gingen we met elkaar barbecuen, moet zeggen dat de opkomst best klein was en dat is dan wel weer jammer van zo’n leuk initiatief maar ondanks dat was het wel gezellig. Er waren nog wat planten over die wij ook mee mochten nemen.

Alleen de mensen waarvoor het eigenlijk wel nodig was die zie je op zulke dagen niet en zelfs de mensen die hun hulp hadden aangeboden kwamen dus voor een dichte deur te staan maar ook dat mocht de pret niet drukken en was het toch een gezellige zaterdagmiddag zo.  En nu nog een plekkie vinden voor deze planten maar ook dat zal wel weer gaan lukken.

Zingen is gezond

Vandaag was ik bij ons in het dorp voor de krant op de Moederdagbraderie waar ook een korenfestival was in een partycentrum waaraan zo’n acht verschillende koren deelnamen.

En dat varieerde van koren die “echt” kunnen zingen tot koren die misschien niet kwalitatief goed zingen maar zo’n uitstraling hebben dat heel de zaal mee gaat doen.

En als ik mag kiezen dan kies ik voor de laatste, tenminste als ik in zo’n inloop feestzaal ben waar het niet gaat om echt te luisteren naar de zang maar ook vooral om de gezelligheid, met elkaar een drankje drinken, wat praten en mensen ontmoeten.

En zo’n koor is een shantikoor bij ons uit de buurt, een immens populair koor bestaande uit zo’n 70 mannen waar ook het enthousiasme van afstraalt en die diverse bekende zeemansliederen op hun repertoire hebben staan.
Ze hebben inmiddels al in heel wat landen opgetreden en worden vaak gevraagd op festivals.
Een van de zangers, ook nog een oud collega van me,  vertelde dat ze binnenkort weer 3 dagen naar België gaan op uitnodiging. Al eerder waren ze in Noorwegen, Duitsland en op deze middag kregen ze een uitnodiging van een hoteleigenaar in Spanje om daar op te komen treden.

En als je dan ziet dat ze heel de zaal meekrijgen en dat iedereen van jong tot oud staat te zingen met elkaar dan is dat gewoon genieten en daar doe ik dan graag aan mee.

Zingen,  het is gewoon zo ontzettend leuk en volgens mij ook goed voor je want ik word er tenminste altijd vrolijk en blij van.

En het leuke was dat deze korendag was om de Alp d’HuZes sportievelingen te sponsoren en dat dit het mooie bedrag voor het KWF van 1800,00 opbracht.

Niet voor mij …………

Kent u die mailtjes die je krijgt van mensen in de trant van “laat dit kaarsje branden voor kanker” en stuur het mailtje door zodat het vuur niet dooft. Ik wel, ik krijg ze regelmatig en ik heb er zo’n hekel aan.

Ik weet als geen ander dat kanker een rotziekte is, mijn broer is er vorig jaar aan overleden en je komt het overal tegen maar die mailtjes roepen bij mij enorme weerstand op.

De vaak dwingende toon waarop ze gesteld zijn, haast vergelijkbaar met kettingbrieven die ik nog meer haat dat als je ze niet doorstuurt je al het ongeluk van de hele wereld op je hals haalt, maken me altijd behoorlijk wrevelig en ook wel twijfelachtig, wel of niet doorsturen.

Bovendien zijn dergelijke mailtjes altijd al via via gestuurd en omvatten een lijst met e-mailadressen inmiddels waar de jouwe dan ook tussen staat en daar word ik ook niet echt blij van.

Vanavond kreeg ik weer zo’n mailtje en ik stuurde die mevrouw een mailtje terug dat ik er het niet op prijs stelde en kreeg al snel weer antwoord terug met excuses, dat vond ik dan wel weer netjes van haar.

Ben ik nou echt de enige die er zo overdenkt omdat ze me altijd van alle kanten toegestuurd worden of durft niemand het kaarsje te doven uit een soort angst, die ik zelf dan ook wel weer ervaar en dat is dan weer het gekke en ook het tegenstrijdige in mezelf.

Maar mag ik alsjeblieft op mijn eigen manier mijn kaarsje branden zonder dat het me opgedrongen wordt door al deze, ga ik dan maar van uit, goedbedoelde mailtjes.

 

PTT hield woord

PTT zult u misschien denken die naam bestaat toch helemaal niet meer, dat klopt maar wel in de tijd waarin dit verhaal zich afspeelt.

Het is 1974 . Een echtpaar, ik zal ze even Jan en Marie noemen, is met de vier kinderen op vakantie in Zuid Frankrijk op een camping in Agay en genieten met volle teugen van het prachtige weer aan de Franse Rivièra.

Natuurlijk worden er ook kaarten verstuurd aan de familie en ook een kaart naar hun eigen adres waar nog een tante in huis woont die het ook leuk vindt om een kaart te krijgen.

Op de kaart staat geschreven dat het prachtig weer is, ze het goed naar hun zin hebben en wanneer ze weer thuis hopen te komen.
Toen ze na een fijne vakantie thuiskwamen was tante verrast dat ze er al waren want de kaart had zij nooit gekregen.

Mei 2012
Marie opent de brievenbus en tot haar grote verbazing ziet ze daar een kaart in liggen met haar eigen handschrift, ze snapt er niets van want ze heeft geen kaart aan zichzelf gestuurd.

Binnen pakt ze haar bril en haar verbazing wordt nog groter, de kaart die in 1974 verstuurd is wordt nu 38 jaar later bezorgd op haar adres.
Tante is inmiddels al lang overleden en alle kinderen zijn de deur al uit en hebben zelf inmiddels al weer kinderen gekregen.

Daarom belt ze mij, ze wil het graag in de krant hebben en ik vind het heel leuk  en ga langs bij deze mensen die me hun verhaal vertellen.

De grote vraag waarmee ze blijven zitten is nog steeds, waar is die kaart geweest, hoe komt ie opeens te voorschijn maar dat zal waarschijnlijk nooit opgelost worden.
Dus PTT u hield woord en bezorgde de kaart al was het wel een beetje aan de late kant namelijk bijna 38 jaar later en door uw opvolger Post.NL.

Scoren bij Karwei

Tja als je dan geen werk meer hebt ga je maar werk zoeken en wat dat betreft kan ik in thuis nog wel even aan de slag.

Heb nog aardig wat verfwerk wat ik wil doen en ben gisteren al begonnen aan de badkamer met een dagje schuren, niet altijd het leukste werk om te doen maar vooruit het moet ook gebeuren.

Vanmorgen gekeken wat ik nog nodig had aan verf want bij Karwei hebben ze stickerweken, dus 20% korting en dat scheelt wel want verf is toch best duur.
En had ik vorige week van iemand gehoord, als je niet in één keer afrekent mag je overal stickers van 20% opplakken, dus bij buren en familie extra stickers opgehaald.

Vanmiddag lekker neuzen bij Karwei, vorig jaar toen ik mijn slaapkamer opknapte had ik een mooie deurklink gekocht en die wilde ik wel op alle deuren boven hebben en met zo’n actie is dat nog een beetje betaalbaar. Had voor alle zekerheid even een foto van de deurklink gemaakt want ik weet het wel, dan sta ik daar en denk ik welke was het ook al weer.

En ik had nog geluk, precies deze deurklink was afgeprijsd van 35,00 voor 27.00 en daar ging dan nog 20% van af dus kwam hij nu op 21.60 per klink dus dat was niet verkeerd.

Op zoek naar mijn verf, ik wilde in het hele huis een basiskleur gebruiken en het was mijn dag want enkele kleuren (die zullen wel uit het assortiment gaan ) gingen voor de halve prijs weg en daar nog een keer 20% af dus ik nam de 3 blikken die er nog stonden maar mee, dan kan ik voorlopig vooruit.

Nou ja toen zag ik nog zo’n schattig vogelhuisje staan en vond dat ik dat mezelf wel cadeau mocht doen met zoveel voordeel scoren bij Karwei.

 

 

Het Postduivengevoel

Waarom ben ik niet geboren met een klein beetje richtingsgevoel, vooral tijdens het autorijden merk ik dat dit een groot gebrek is.
Zoals deze week, ik wilde even naar Leen Bakker in Capelle aan den IJssel, dat is niet zo ver bij mij vandaan en ik ben er al heel wat keren geweest al was het nu wel weer een tijdje geleden.

Op weg gegaan en natuurlijk nam ik een afslag te vroeg en kwam ergens anders in Capelle terecht waar ik niet meteen kon keren om weer op dezelfde weg terug te komen.

En dan ga ik dwalen, pff was het nou deze weg, ik weet het dan niet meer. Eigenlijk moet ik dan gewoon even stoppen mijn tomtom aanzetten en luisteren wat die me te vertellen heb maar ja dan denk ik, ik moet dat toch ook eens een keer leren en na heel wat heen en weer rijden ben ik weer ongeveer terug bij af in Krimpen aan den IJssel en keer dan mijn auto maar.

Want opgeven en terug naar huis gaan dat doe ik dan ook weer niet dus ik ga op herhaling en ik rijd er in een keer naar toe en ook weer terug naar huis.
Zo zie ik wel meer van de wereld dan de gemiddelde mens, maar lastig is het wel, moet gewoon wijzer zijn en meteen die tomtom aanzetten en toegeven dat ik dat nu eenmaal niet kan.