Oppassen………

Gisterenavond is mijn logee gekomen. Dusty, een teckel die een weekje bij me blijft omdat zijn vrouwtje en baasje een fietstocht gaat maken met vrienden.

Dusty zie ik bijna wekelijks en hij is al een paar keer bij me geweest als ze een dagje uit moesten dus ik ken hem goed en ben ook gek op hem en hij op mij. Want als ze langs me huis lopen, vertellen ze wel eens, dan loopt hij meteen het pad naar mijn huis op.

Maar toch is het wel gek als je spulletjes de auto in gaan, hij voelde wel aan dat het anders was deze keer.
Ook zijn bazinnetje had het er moeilijk mee, ze vertrouwt er wel op dat hij bij mij in goede handen is maar toch, een nachtje is hij nog nooit weggeweest.

Van de week toen we gingen fietsen begon ze er iedere keer weer over en op een gegeven moment pakte ik haar beet en zei, ik zal goed op je kindje passen hoor, toen schoot ze in de lach.
Het is inderdaad net een jonge moeder die voor het eerst haar kindje bij de oppas brengt dus snappen doe ik het ook wel.

Zelf heb ik altijd honden gehad tot een jaar voor we gingen scheiden en we onze laatste hond in moesten laten slapen en besloten voorlopig geen hond meer te nemen. Achteraf maar gelukkig ook, hoefde we daar geen strijd om te leveren, wie de hond zou nemen. Bovendien is fulltime werken zoals ik deed ook niet te combineren met een hond.

Het lijkt wel of ik zonder na te denken automatisch weer overstap op “hond in huis”    De prullebak hoger zet, de knuffels waarvan ik weet dat hij ze graag sloopt, zet ik weg en ik let op dat de deur niet open blijft staan en had ik mijn huis al “hondveilig” gemaakt.

Het gaat goed, hij slaapt lekker in zijn eigen bench zonder te piepen, hij vindt het prima.
Vanmorgen voordat ze wegging belde mijn vriendin nog hoe het gegaan was en gerustgesteld dat hij gegeten, gedronken en goed geslapen had zonder te piepen, ging ze op weg voor een weekje vakantie.

Ik hoop dat zij het net zo goed naar haar zin heeft als ik het nu heb met Dusty,het is gewoon zo gezellig zo’n beestje om me heen, ga er dan ook lekker een weekje van genieten..

14 gedachten over “Oppassen………

  1. Grappig, ons logeerhondje heet ook Dusty. We hebben hem deze zomer drie weken gehad en ik herken veel in wat jij schrijft. In december gaan onze buurtjes gelukkig weer op vakantie!
    Geniet ervan Anneke!

  2. Heerlijk hè, als je zo kunt genieten van een dier? Wij hebben nu ook geen dieren meer, we zijn veel te vaak weg en dat vinden we niet kunnen voor het dier.
    Geniet van je logeetje, het is veel te snel weer voorbij.

  3. Al sinds zijn maatje dood is zeg ik dat Meneer De Bruin ons laatste konijn gaat zijn. Ondertussen is hij van buiten konijn, via parttime buiten konijn naar huiskonijn gepromoveerd en hoewel ik er een beetje van baal dat hjj hapjes uit de bekleding van de bank heeft genomen weet ik nu al dat ik zijn stille aanwezigheid zal missen wanneer hij ons verlaat. Ik kan nu nog beloven dat ik dan sterk zal zijn en geen opvolger aanschaf…

    Geniet van Dusty…

    1. Ja ik zou drie bladzijden nodig hebben om op te schrijven wat voor dieren we gehad hebben. Ook niet gek, we hadden ook nog 13 jaar een dierenwinkel waar we kleine huisdieren verkochten. Maar ben blij nu eigenlijk niets meer te hebben behalve goudvissen. Maar zo’n week is gewoon zo leuk….

  4. We hebben 2 hondjes ,maar enkele keren per jaar ook een logeerhond en als ze terug naar huis gaat is het plots stiller en missen we haar.
    Fijne week met Dusty
    Groetjes, Ria

    1. Ja wij hebben ooit ook 2 grote honden gehad en dan nog wel eens een logeerhond erbij maar moet er nu niet meer aan denken. Merk nu al weer hoe zo’n hondje je bindt en dat zou ik niet voor altijd meer willen. Ben een te vrije vogel geworden. Maar zo voor een weekje echt heel leuk ……..

    1. Ik ook hoor, vanmorgen belde ze al weer . Leek wel of ze een beetje teleurgesteld was dat het zo goed ging, nee dat niet natuurlijk haha maar ze mist hem gewoon dat weet ik wel van haar.

      1. 2 jaar geleden gingen wij een cruise maken met dochter, zoon en schoon. Binky mocht bij onze buren. Maar we hebben de hele week bewust niet over hem gepraat en wilden ook niets weten… Achteraf hoorden we dat het prima gegaan was, gelukkig! Maar ik zal hem niet snel meer ergens anders brengen dan naar onze dochter…

  5. Vooral aan die eerste foto dacht ik het te zien. Die Dusty lijkt me een nadenkend hondje. Een die al filosoferend langs de boomstammen snuffelt. Ogenschijnlijk sporen ruikend maar zijn gedachten reiken verder dan dat. Maar hij bewaart zijn mening in de punten van zijn snorrebaard.
    Lief beest. Veel plezier met hem/haar deze week.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s