Lang leve de WW…….

En dit keer bedoel ik niet de ww die ik (helaas) netjes iedere vier weken op mijn bankrekening gestort krijg maar de WegenWacht.

Gisteren ging ik met een vriendin naar de Ikea, we waren er nog nooit geweest dus de TomTom ging mee. Het was niet moeilijk we hadden het zo gevonden. Lekker snuffelen en ideeën opdoen, weinig kopen en wat eten, het was heel gezellig.

Toen we naar huis gingen en mijn vriendin de A29 op wilde draaien en vaart maken om in te voegen begon haar auto te trillen en verloor snelheid. Ze zette hem op de invoegstrook stil deed meteen haar alarmlichten aan en er brandde een rood lampje.

Daar zaten we, ik meteen de wegenwacht gebeld want rode lampjes hou ik niet van en die adviseerde ons om uit de auto te gaan en bij de auto vandaan te gaan staan omdat het best een druk en gevaarlijk punt was.

Dus wij over de vangrail gestapt en in het natte gras gaan lopen, allebei dunne jasjes aan want je zit toch alleen maar in de auto en bij Ikea is het binnen warm. Bibberend en kleumend stonden we te wachten op de wegenwacht. Gelukkig liet die niet al te lang op zich wachten.
De vriendelijke wegenwachtmijnheer dacht dat de bobine kapot was en zou ons wegslepen omdat het een te gevaarlijk punt was om te repareren. Ook wel spannend, zelf had ik wel eens achter een sleep gereden maar mijn vriendin nog nooit.

Wil er een met mij meerijden vroeg de man maar samen uit samen thuis dus wij in haar auto gaan zitten en ons laten slepen naar Rhoon waar een reparatiepunt is.

Het ging goed al is het een beetje een eng gezicht om zo dicht op een andere auto te rijden (wij zijn geen bumperklevers) en ook de stuurbekrachtiging en rembekrachtiging of hoe dat heet werkten niet meer dus het was flink sturen en de rem aardig hard intrappen maar het ging goed tot net voor de laatste bocht de WW man stopte en kwam kijken en toen bleek de handrem er nog gedeeltelijk op te staan.

Of mijn vriendin dit gewoontegetrouw bij een stoplicht heeft gedaan, we weten het niet maar het stonk een uur in de wind naar verbrande remmen of zo. (Als ik er aan terugdenk, ruik ik het nog).

We kregen een bakje thee op het servicepunt en nog voor dat we dat op hadden was de auto al weer gemaakt en konden we onze reis vervolgen. Het was inderdaad de bobine, het lijkt een beetje op een kaarsenstandaard haha, hoe graag ik ook knutsel van auto’s weet ik niet veel. Kosten net 100 euro dus dat viel nog mee.

Gelukkig hadden we onze TomTom bij ons die ons vanuit Rhoon weer netjes, weliswaar dwars door Rotterdam, naar huis bracht.
Pas toen we thuis kwamen begon mijn vriendin te trillen en sloegen de zenuwen opeens toe en ik had het ’s avonds even toen ik nog naar een verjaardag moest en in de auto stapte maar het was gauw weer over.

Ach zo beleef je nog eens wat bij een dagje Ikea………..