@#$*&^*&&^%^%$**#@*#&^

Gisteren had ik gepland als boodschappendag, even naar mijn wasmachinelekkagemoeder, naar mijn zwager zijn boodschappen brengen en daarna opruimen in huis en de was doen.

Het eerste gedeelte lukte aardig en bij mijn wasgoed bij elkaar scharrelend dacht ik, alles nu maar voor de Kerstmis wat een keer gedragen is en er nog hangt meteen de wasmachine instoppen en mijn jas waar nog steeds een veeg op zit van mijn kerstboom toen ik hem ging halen en mijn beddengoed.

Dus had ik twee flinke wasmanden vol, nou vind ik wassen en strijken als een paar van de weinige dingen leuk in het huishouden dus ik ging aan de slag.

Ik ben niet van drogers, hoewel ik er wel een heb, dus alles droog ik of buiten op de lijn (heb overdekte lijnen dus dat gaat al gauw) of gewoon binnen op rekken.

bozigDe derde was zat in de machine en opeens zag ik dat hij het niet meer deed. Machine open en allemaal nat wasgoed, nog niet gespoeld ook.
@#%^$@^$^@% zo klonk het ongeveer wat ik dacht op dat moment. Alle gezellig vredelievende gevoelens naar de kerst toe waren ineens verdwenen.

Op dat moment vervloekte ik het ook dat ik alleen was en het weer zelf op moest knappen allemaal.
Nou ja stekker er uit, wasgoed er uit en kijken of het zeefje niet verstopt zit, dat had ik eerder gehad en dat kostte me 75 euro voorrijkosten en 2 minuten werk.

Zeefje er uit gedraaid en ja hoor daar kwam een muntje uit maar ondanks de dikke handdoek die ik neergelegd had natuurlijk een bijkeuken die meteen blank stond van al dat water dus dat werd dweilen.

Stekker er in, geen lampje dat er ging branden helemaal niets. Nog even gekeken of ik de verdere voorkant er af kan halen maar dat lukte me niet.
Eerst eten dacht ik dan krijg je soms de beste ideeën, dus ik gegeten en bedacht me dat er misschien ergens een resetknop zou zitten maar kon niets vinden in de gebruiksaanwijzingen.

Weer terug naar de machine en kijken en o wat voelde ik me opeens super blond en verschrikkelijk stom want in plaats dat ik geprobeerd had met de stekker van de wasmachine had ik steeds de stekker van de magnetron in het stopcontact gestoken. Sjips ja dan gaat een wasmachine het niet doen. Goeie stekker er in en ja hoor de machine deed het weer. Natte was er weer ingestopt en opnieuw gedraaid alles.

Nou ja ik kan weer op mijn CV zetten:stekker wasmachine reparateur, mijn hele bijkeuken is weer eens goed gedweild en schoon want als je dan toch bezig ben. Nu vanavond nog even de strijk en dan kan ik er wel weer tegen tot aan de Kerstmis.

 

Een mooie ouwe dag

Vkerststalorige week hadden we het huis van mijn moeder gezellig gemaakt voor de Kerstmis.
De kerstboom neergezet, lichtjes op de kast en een kerststukje op tafel gezet, wetend dat ze daar zo van genieten kan.

Vanmorgen ging ik er even een bakje doen, ze was druk bezig al met haar eten klaar te maken want in het weekend kookt ze nog zelf, wel altijd hetzelfde sla met aardappelen en een eitje want echt van alles koken kan ze niet meer door haar slechte zicht, aardappelen gaat nog net.

Voor de eieren koken heeft ze een speciale methode ontwikkeld omdat ze de klok niet goed meer kan zien (ze heeft wel een pratende maar dat vind ze dan weer lastig)  dus kwam ze er achter als ze de eieren in een pannetje water deed en ze liep 3x naar de slaapkamer heen en weer dan waren ze precies goed. Je moet er maar opkomen.

Vanmorgen zaten we zo te praten en opeens zei ze , eigenlijk heb ik zo een mooie ouwe dag.  Vier keer per dag komt er iemand van de zorg, mijn zoon komt iedere dag mijn medicijnen klaar zetten, door de weeks komt er iemand van tafeltje-dek-je nog eten brengen en jullie komen ook regelmatig en mijn schoondochter doet om de dag boodschappen voor me.
Bovendien krijgt ik nog heel vaak mensen op visite.
Eigenlijk zit ik nooit alleen, nou ja ik zit wel alleen maar er komen toch altijd iedere dag mensen langs.

Woensdag ga ik weer naar het kerstfeest van de Zonnebloem en iedere keer organiseren ze iets wat ook leuk is.
Eigenlijk heb ik het best nog goed zo allemaal.

Het klonk echt zo lief en tevredenkerstboom_flash_360 en ik weet wat dat betreft heeft ze ook niets te klagen over aandacht maar ik vond het toch zo leuk dat ze dat ze zich dat nog zo goed realiseert en het ook uitspreekt.

Daar kan ik nog wel eens een voorbeeld aan nemen 😉

 

 

Winterwarmte

Het woord van deze maand van de WE300 is Winterwarmte
Een fictief verhaal moest het worden maar helaas daar ben ik niet zo goed in, dat kon Charles Dickens en kunnen veel andere bloggers een stuk beter.
En dit verhaal is voor mij precies datgene wat Winterwarmte inhoudt en ook een ode aan mijn overleden broer die dit inderdaad allemaal voor me geregeld had inclusief een cd met een brandende openhaard die afgespeeld werd op de televisie. 🙂

Winterwarmte

Noelle ging scheiden, het was een moeilijke beslissing geweest maar het kon niet anders, in januari zou het definitief zijn.

In de winkels ziet ze mensen boodschappen doen, winkelwagens worden volgeladen en ze weet dat een leuke Kerstmis er voor haar dit jaar niet in zit.

Voor de eerste keer in haar leven geen kerstboom en ook geen verjaardag vieren op eerste kerstdag,  iets wat ze haar leven lang al zo bijzonder gevonden had, een kerstkind zijn.

De Kerstmis zou dit jaar bestaan uit spullen uitzoeken, verdelen, inpakken, geen leuk vooruitzicht.
De kerstversierselen zouden niet van de zolder komen, geen boom, geen kaarsjes, een heel koude kerst.
Troosteloos en verdrietig liep ze naar huis langs alle gezellig verlichte huizen en ze voelde zich heel erg alleen.

Kerstmorgen brak aan, ze werd gefeliciteerd maar het deed haar dit keer niet veel, ze trok oude kleding aan en ging weer spullen inpakken in dozen.

’s Middags werd er opeens aangebeld, haar zus stond voor de deur, kleed je om zei ze en ga met me mee.
Helemaal verbaasd ging ze heel snel naar boven, stapte snel onder de douche en trok wat leuks aan.
Wat gaan we doen vroeg ze, verrassing zei haar zus en ze stapte bij haar in de auto.
Ze gingen richting het huis van haar moeder en daar stopte haar zus.

Het huis was gezellig versierd en toen ze binnenkwam  zagt ze haar broer staan en de tafel stond helemaal vol met lekker eten.
Wat dacht je,  zei hij, dat we jouw verjaardag en Kerstmis dit jaar overslaan, dat kan toch niet.
Met een brok in haar keel en tranen in haar ogen stapte ze naar binnen en daar was de rest van haar familie ook aanwezig.

Het werd een Kerstmis om nooit te vergeten in vele opzichten.

Meer verhalen op :
http://platoonline.wordpress.com/2012/12/07/de-we-voor-de-maand-december/

Second hand rose

kringloopNu ik weer wat meer tijd te besteden heb ga ik nogal eens naar een kringloopwinkel en soms kom je daar echt nog mooie spullen en dingen tegen die je gewoon kan gebruiken. Bij ons heb je in de regio twee hele grote Dorcas Kringloopwinkels die het allemaal prachtig uitgestald hebben en ook een grote omzet draaien en dan ook nog voor een goed doel.

Mensen gooien vaak gauw iets weg en ik zelf ook hoor, hoewel de laatste jaren alles wat nog bruikbaar is wel naar de Kringloop of rommelmarkt gaat.
Zet gewoon een doosje op de zolder en zo spaar ik het bij elkaar.

Vroeger bij ons thuis kregen we altijd kleding van familie, nichtjes en neefjes en natuurlijk van mijn oudere zus die moest worden afgedragen.
Mijn zoon kreeg ook zo nu en dan  kleding van zijn neefje, ik ging regelmatig naar een kledingverkoopdag en ook zijn goede kleding ging weer naar een vriendin die een zoontje had die precies een jaar jonger was en het goed kon gebruiken.

Bij ons op het dorp zijn ze sinds kort een verkoopsite begonnen en ik vind het zo leuk om te zien dat daar naast allerlei ander dingen ook veel tweedehands kinderkleding te koop wordt aangeboden.
Het is een Facebooksite en alleen mensen die in ongeveer 5 omliggende gemeenten wonen kunnen er op inschrijven.
Zo kunnen de aangeboden artikelen en kleding makkelijk verkocht worden in de omgeving. Ik vind dat heel leuk om te zien dat blijkbaar weer steeds meer mensen gewoon tweedehands kleding voor hun kinderen kopen.

Zelf kocht ik ook jaren geleden eens een paar prachtige nieuwe echt leren wandelschoenen voor 3.00 en ik moet zeggen daar heb ik al heel wat kilometers op afgelopen inmiddels en ze zijn nog steeds goed en heb er nog veel plezier van.

Het enige nadeel vind ik wel eens zoals wanneer je wat leuks ziet op marktplaats bijvoorbeeld hoe je het weer thuis krijgt, dat is wel eens jammer.
Zag pas een mooi bureau en het mijne is aan vervanging toe maar hoe krijg je dat dan weer thuis. Koop je nieuw dan wordt het gewoon thuis gebracht.

Maar merk wel dat ik steeds vaker ook bewust een beetje kies voor tweedehands en niet alleen omdat het natuurlijk vaak een stuk goedkoper is maar ik vind het ook leuk om van een oud iets weer iets leuks en bruikbaars te maken.

52

1952Ik heb momenteel een vreemd fenomeen in mijn leven en dat is een soort fascinatie voor het getal 52.
Het begon een paar weken geleden dat ik in de bus zat en keek hoe laat het was en toen stond er 1952, dat is mijn geboortejaar en ik dacht, wat grappig.

Doordat het mijn geboortejaar is, is het natuurlijk altijd een getal dat ik veel gebruik. Bovendien ben ik de 25e van de 12e jarig dus precies het omgekeerde getal.

Het jaar dat ik 52 jaar werd, 2004,  was een heel bijzonder jaar voor me en ik herinner me ook nog dat ik het leuk vond om en in 1952 te zijn geboren en 52 jaar oud te zijn.  (Dat heeft iedereen een keer hoor dat is niet zo bijzonder )

Maar sinds die tijd kom ik het getal overal tegen, in prijzen, in aantal mailtjes, heel vaak dat ik precies om zoveel uur 52 op de klok kijk, het lijkt me wel te achtervolgen.

Ik probeer het ook te verklaren. Het is gewoon iets logisch denk ik, net zoiets als wanneer je een bepaalde auto koopt en je ziet opeens allemaal van die auto’s op de weg rijden.

Zo iets zal het ook wel zijn, ik denk gewoon dat ik veel vaker op de klok kijk en alleen als ie “toevallig” op 52 staat dat ik denk, hè al weer 52.

Anders kan ik het niet verklaren, het kan ook zijn dat ik er ook wel een beetje mee bezig ben dat ik dus, als je kan rekenen, de 25e van deze maand 60 jaar hoop te worden.

En ik weet, er zijn veel mensen die het niet worden, zo bedoel ik het ook niet en er zijn heel veel ergere dingen in het leven daar weet ik alles van.

Maar mag ik nog even terug naar 2004 want ik geloof niet dat ik het erg leuk vind om 60 jaar al weer te worden, het klinkt me ineens zo oud in mijn oren.Anneke........

PS.. De foto’s zijn bedoeld met een heel vette knipoog………..

 

Snoertjes en kabeltjes

kabelsVan de week ontdekte ik opeens dat ik mijn tablet ook via de computer op kan laden en dat scheelt weer stroomkosten want die computer staat toch praktisch altijd aan omdat ik hem ook gebruik als radio/cdspeler.

Maar het snoertje wat ik kan om hem aan te sluiten op mijn usb ingang was een beetje kort dus dacht ik even de zolder op misschien heb ik nog een verlengsnoertje liggen.

Daar staat dus een krat vol met snoertjes en kabeltjes, 6 oude mobieltjes telde ik, opladers van oude camera’s en mobieltjes, scartkabels weet ik wat voor snoertjes allemaal er in liggen om alles in huis met elkaar te verbinden.
Ik had in gedachte dat ik een oprolbaar verlengsnoertje nog had voor een usb poort dus heel de krat omgekeerd en gaan snuffelen.

Ik vond wel nog een oplader voor een Hovercraft die mijn zoon pas meegenomen had om weer eens mee te gaan varen (net als vroeger zal het wel een of twee keer zijn en daarna nooit meer) dus die kan ik meteen mooi even kwijt.

Maar het snoertje vond ik niet,niet getreurd beneden nog een laatje met de meer recentere snoertjes en opladers en daar lag het oplaadkabeltje inderdaad alleen was het niet voor een usb poort maar het was om de eternietkabel te verlengen.

Bij het boodschappen doen even naar een winkel waarop staat “wij verkopen alles” dus inderdaad ze hadden verlengsnoertjes, ik keek er naar en dacht nog wat een raar stekkertje dus ik vroeg hoe werkt dit dan, nou zei die man met een vrouwtjes en mannetjesstekker.

Nou ja na zo’n antwoord keek ik niet verder, stom stom, waarom moet je verkopers ook vertrouwen, kocht het snoertje en zag toen ik thuiskwam dat het gewoon geen usb verlengsnoertje is.

Dus die winkel had wel van alles behalve blijkbaar een deskundige verkoper, daar ontbrak het dus nog net aan.

Nou ja dan maar weer ruilen snoertjesvolgende week als ik daar weer in de buurt komt en die doos met snoertjes, kabeltjes, mobieltjes maar eens uitzoeken en kijken wat er van wegkan want zoveel bewaar je ook weer niet aan al die troep.

Leven in een dorp…..

IMG_5393 - kopieIk woon in een klein dorp en eigenlijk vind ik dat alleen maar leuk die sfeer die er nog heerst van ons kent ons en buren die een beetje op elkaar letten zonder ze te betuttelen of zo.

Natuurlijk is het soms ook niet alles, zeker niet als je aardig bekend bent in het dorp dan denken mensen ook wel van alles van en over je te weten. Maar goed ik kan me daar aardig van afsluiten en mijn eigen gang gaan.

Vanmiddag was ik weer getuige van een positief staaltje dorpsmentaliteit.
Ik kwam bij Albert Heijn en net voordat ik er was bleek er een mevrouw in elkaar gezakt te zijn en was de ambulance gebeld.

Het gebeurde op een druk moment dus iedereen stond er zo over te praten en meteen wist ook iedereen wie het was en dat het een mevrouw was die alleen woonde, nooit getrouwd was geweest en dus eigenlijk niemand verder om zich heen had.

Zij werd in de ambulance gelegd. Ik stond bij de infobalie om een paar plantjes te kopen toen er een mevrouw aan kwam lopen en aan de mevrouw aan de balie vroeg of er wel iemand met die mevrouw meeging naar het ziekenhuis

Zij kende de mevrouw en wist dat ze kind noch kraai had en zei dat ze haar kende en wel met haar mee zou gaan naar het ziekenhuis als er verder niemand was. Ik vond dat zo mooi dat er toch nog mensen zijn die zich het lot van een ander aantrekken.

Er bleek al een andere bekende van de mevrouw mee te gaan dus het was niet echt nodig maar toch dat gebaar,dat ontroerde me en ik dacht, dat soort dingen is nou net het leuke van in een dorp wonen.

De mevrouw aan de balie vertelde later nog dat de desbetreffende dame al weer begon te vragen naar haar boodschappen, tas en sleutels en zelfs de zegeltjes bij de boodschappen dus hopelijk viel het allemaal mee voor haar.

Ik mag……….

Vanmorgen mijn ogen open, de zon, naar buiten kijken alles wit en meteen kreeg ik zo’n kerstgevoel.SONY DSC
Mijn auto moest vandaag gekeurd worden en om half 8 in de garage zijn, wat was ik vanmorgen blij dat ik gisteren een ingeving had om mijn auto daar al vast neer te zetten toen ik met mijn buuf op pad ging.

Dat scheelde een hoop krab, schrap en glibberwerk. Sneeuw vind ik mooi maar rijden in de sneeuw is niet mijn hobby.

Dus opeens wat tijd over, daar heb ik trouwens tegenwoordig regelmatig last van, dus de kruiwagen gepakt en naar het tuincentrum dat schuin tegenover mij in de straat is.

Ik was van plan om net als vorig jaar zo’n klein conifeertje te kopen en die te versieren maar ik liep het terrein van het tuincentrum op en daar zag ik hem staan. Zo’n ontzettend echt lief kerstboompje, ik was meteen verkocht.

SONY DSCDe verkoper zette hem in mijn kruiwagen en blij nam ik hem mee naar huis, onderweg flink schuddend met de kruiwagen om de sneeuw er af te krijgen.

Thuis kreeg ie even een plekkie in de bijkeuken om op te drogen en na de middag kon het grote versieren beginnen.
Eerst de lampjes, daarna balletjes en strikjes en wat slingers en ja hoor het is echt een lief boompje.

Om een uur of 3 stapte ik in de bus om mijn auto weer op te gaan halen in een naburig dorp. Er was al gebeld dat er ook nieuwe rubbers op moesten dus dat viel tegen. Toen ik kwam kreeg ik de schrik van mijn leven want ook het ophanggedeelte hadden ze moeten vervangen en ik kreeg een rekening van 800 euro gepresenteerd. Dat was wel even balen en flink slikken en de speculaaspop die ik nog bij mijn rekening kreeg kon die tegenvaller niet wegnemen.

Dat wordt dus een sobere kerst dit jaar, dacht zelf aan erwtensoep van de Lidl, dat moet er nog net af kunnen, als ik dan die speculaaspop bewaar heb ik nog wat bij de koffie.
Gelukkig had ik mijn kerstboompje al gekocht anders had dat ook nog een alternatief boompje moeten worden.

Onzin hoor, ik had er wel voor gereserveerd maar zoveel had ik dus niet verwacht dus januari zal inderdaad een heel zuinige maand moeten worden.

Voor een digitale vriend…….

Sinterklaas liep ’s nachts op de daken

En hoorde iemands hersens kraken

Kan ik je misschien helpen mijn kind, vroeg hij

O ja, Sint heel graag, zei zij blij

Ik zoek een cadeautje voor een vrind

Waarvan ik niet weet waar hij zich bevindt

Wilt u me helpen hem te zoeken

U vindt hem misschien wel in uw grote boeken

De Sint, heel wijs en niet verlegen

Zei O die, ja die kwam ik wel eens tegen

Zeg mij je wens en ik ga gezwind

Naar dit lieve mensenkind

‘k Breng hem jouw boodschap op mijn verjaardagsfeest

Zodat jij daar een beetje bent geweest

Lieve Sint, wens hem een fijne dag

En dat hij veel cadeautjes krijgen mag

Wens hem ook veel geluk van mij

Dat maakt hem vast een beetje blij

Vertel hem dat hij geweldig is

En dat ik hem soms heel erg mis

Doet u dat Sint dan ben ik blij

En geef hem deze dikke kus van mij

De Sint toch wat verbouwereerd

Voelde zich wel heel vereerd

Ik stap nu heel snel op mijn paard

En ga er heen met vliegende vaart

Samen met Piet langs velden en bomen

Om te proberen om er op tijd aan te komen

En zoals wel was verwacht

Heeft hij op tijd dit cadeau gebracht

Drie zussen………

vrouwen3Ik heb een zus die 4 jaar ouder is en een zusje die 3 jaar jonger is.

Het is soms lastig om met drie zussen te zijn en zeker nu mijn beide zussen momenteel niet zo goed samen door een deur kunnen met elkaar.

Ik heb vaak het gevoel dat ik er precies tussenin zit en hoewel ze nog wel bij elkaar op bezoek komen is de relatie niet echt hartelijk en ik kan het van beide kanten het verhaal horend ook wel begrijpen.

Mijn zus heeft jaren bij mijn zusje in het bedrijf gewerkt en in die tijd trokken ze heel veel met elkaar op. Gingen samen boodschappen doen iedere week, winkelen en naar country dansen en dat soort dingen. En ook toen mijn zwager de man van mijn zusje kanker kreeg reed mijn oudste zus hen vaak naar het ziekenhuis.

Ik stond daar een beetje buiten,werd nooit gevraagd mee te gaan,  maar ik had mijn eigen dingen en meestal had ik er ook geen moeite mee. Een enkele keer stak het ook wel eens dat ik er nooit bij betrokken werd maar eigenlijk vond ik het ook wel prima.
Ik kwam bij beide regelmatig op visite en had verder een normale familieverhouding.

Op een gegeven moment kreeg mijn zus een bedrijfsongeval en kon niet meer werken, zij besloot om zelf ontslag te nemen en niet in de ziektewet te gaan ze was toen bijna 60 en vond het ook wel prima om te stoppen.

Normaliter werd bij dat bedrijf als iemand wegging altijd een soort afscheidsreceptie gehouden maar doordat mijn zwager toen zo ziek was schoot dat er bij in, sterker nog ze kreeg niet eens een bloemetje en er was ook weinig belangstelling hoe het met haar ging.

En daar begonnen de wrijvingen, mijn zus voelde zich te kort gedaan en mijn zusje was alleen met haar man bezig die steeds zieker werd en omdat hij wist dat hij niet beter kon worden hard bezig was zolang hij nog kon het bedrijf over te dragen aan zijn zoon.

Voor beide zienswijzen is wel iets te zeggen, maar ik zie het als de omstandigheden die dit veroorzaakt hebben en ik zit daar nu een beetje tussen.

Ik doe heel veel met mijn zusje samen omdat we allebei alleen zijn maar deze week was mijn zus jarig en was ik er ’s avonds alleen op visite en hebben we echt tot 12 uur zitten praten over dit alles.

Ik heb geen zin om te gaan bemiddelen ze moeten samen maar eens bij elkaar gaan zitten en het uitpraten, wat dat betreft zijn ze allebei ontzettend eigenwijs en overtuigd van hun eigen gelijk.vrouwen 3

En ik snap ze allebei ook wel, alleen zelf doen ze er ook niets aan om het uit de wereld te krijgen. Dat zullen ze eerst moeten doen zodat we daarna misschien eens wat leuks met zijn drieën kunnen doen als zussen.