21-12-12

mayaEen magische datum en wat een verhalen had iedereen er over,of je nou of facebook keek, televisie of radio aanzette er werd over gesproken.

Al eerder zijn er mensen geweest die het einde der dagen aankondigden maar deze keer werd het naar mijn gevoel veel serieuzer toch wel genomen ook en hield het veel mensen bezig en eigenlijk mij ook.

En grappen er over maken zoals veel mensen deden kon ik niet, was niet bang er voor maar zou er ook niet de gek mee willen steken, soms zou ik wel zo makkelijk willen zijn als die grappenmakers en het leven wat relaxer willen benaderen zonder zoveel na te denken over deze dingen.

Somsplaneten denk ik ook wel dat mensen dat weer zoeken het mystieke, het onverklaarbare in deze consumptie wereld die je juist in deze tijd weer zo goed kan zien.

Voor mij is 21 december sowieso een moeilijk datum omdat het de sterfdag van mijn dochtertje is en eigenlijk toen dus voor mij 31 jaar geleden de wereld al een beetje verging.

Toen ik vanmorgen opkwam en gedoucht had ging ik opeens bijna onderuit, snel aangekleed en rustig naar beneden gegaan maar bij het openen van de gordijnen hetzelfde zo’n duizeling dat ik bijna onderuit ging en dat voelt niet prettig als je alleen in huis bent.
Even mijn zusje gebeld en die kwam naar me toe, ik durfde amper meer van de bank op te staan. Je belt de dokter maar zei ze dus ik de dokter gebeld en ik mocht even langskomen over een half uurtje.

duizeligZij ging vast naar haar auto maar kwam al gauw weer terug, haar auto was aangereden door een busje dat de bocht te kort nam dus eerst formulieren invullen en daarna ging ze even mee naar de dokter.

Zij deed allerlei testen maar volgens haar zat het in mijn hersenpan allemaal wel goed (toch blij om even te horen van iemand die er voor gestudeerd heeft) maar was mijn evenwichtsorgaan van slag waardoor mijn ogen al iets anders zien dan mijn hersens registreren . En door het zittend of liggend weer op te roepen die duizelingen kon dat weer in balans komen. Een stuk opgeluchter ging ik naar huis en mijn zus ook weer naar haar werk waar ze vandaan even gekomen was.

Pfff ik kwam weer thuis en op de mat lagen een stapel kaarten en brieven, het leek wel op ze opgespaard waren.
Lieve wensen maar ook een onbekende envelop die ik maar als eerste opendeed.
Een afwijzing op een baan die ik gewoon zo ontzettend graag gehad had. Het bijhouden van dossiers van mensen die financieel in de problemen zitten, iets wat me op het lijf geschreven zou zijn en ook nog redelijk dicht in de buurt.

Ik baalde meteen weer als een stekker, had het wel verwacht maar als je het zwart op wit ziet staan is het toch weer vervelend (en dat is een understatement).

Nou ja toch nog lichtpuntjes op deze dag ? JADCF 1.0

Het is de kortste dag van het jaar dus we gaan lekker weer optellen, ik kan niet wachten tot ik weer het eerste sneeuwklokje zie verschijnen…..

 

Zo lief………..

Vanavond pakte ik mijn eigen krant even om te gaan lezen en ik moet heel eerlijk bekennen dat ik iemand ben die mijn eigen krant het slechts lees denk ik zomaar.

Een enquête heeft een keer aangetoond dat deze krant door 90 % van de mensen wordt gelezen en ik weet dat weel mensen hem echt spellen om te kijken wat er instaat.

Maar goed vandaag dus wel na het eten, en ik zie ergens bij een advertentie staan: Bekend van stukjes in ……….. de naam van de krant.

Ik kijk nog eens goed en daar staat mijn eigen foto in.

krant

Mijn buuf en buur en mijn oppashondje Dusty hadden deze advertentie geplaatst, ik vond het zo schattig, het maakte echt mijn dag zo goed.
Wat een lieverds zijn het ook eigenlijk, heb ze meteen opgebeld om te bedanken en zelf hadden ze al reacties van mensen gekregen.

Nou ja ik hoef dus nooit meer in mijn dorp te liegen over mijn leeftijd haha want dat is inmiddels wel algemeen bekend nu.

Op naar de Kerst

SONY DSCHeb nog nooit zoveel tijd gehad om alles in orde te maken voor het versieren, huis opruimen en schoonmaakwerk voor de Kerstmis.
Twee weken geleden stond mijn kerstboom er al en was alles versierd.
Is gewoon vreemd en het lijkt ook wel geen kerst te worden dus op deze manier.

Vorige week had ik dat gevoel al zo van pff alles klaar (boodschappen dan nog niet ) ga ik nu een week niks zitten doen en wachten tot het Kerstmis wordt?

Opeens was ik het zo zat, na met mijn zus winkelen, met mijn buuf naar de stad, met mijn zoon gaan lunchen, allemaal echt wel leuk hoor en een luxeprobleem maar ik voelde me net zo’n winkeljunk worden. Mis gewoon dat voldane gevoel van een klus of werk doen.

Dus dacht ik heb nog ruim een week dan kan ik nog wel in die tijd mijn logeerkamer gaan behangen en verven dan ben ik nog voor de Kerstmis klaar daar mee en is heel mijn bovenverdieping dit jaar gedaan en kan ik in januari beneden beginnen.

Dus na het lunchen met mijn kind meteen aan de slag, het was niet zo heel veel werk meer, wat plinten schuren en het raam, de deur met kozijnen was al gedaan.  Dus dat lukte die middag wel om alles te doen en te plamuren hier en daar.

Donderdag had ik alles geverfd, plafond en de rest dus bleef het leukste voor mij tenminste over behangen.
Gisteren begonnen daarmee maar had nog een paar dingen tussendoor voor de krant dus ik dacht ’s avonds nog een paar baantjes maar dan had ik niet moeten doen want dan ga ik gewoon door en ja toen was het ook klaar.

Alleen ik voelde mspierpijnxxxxxeteen al dat ik zo’n spierpijn had, gewoon weer veel te veel in een keer gedaan, wanneer leer ik het nou eens een keer.  Vannacht de halve nacht wakker gelegen paracetamols en toen eindelijk toch in slaap gevallen.

Dus toch maar een paar dagjes rustig aan doen, even de spieren weer bij laten komen, dat is hard nodig. Heb nog wel wat schrijfwerk te doen dus dat komt mooi uit zo.

@#$*&^*&&^%^%$**#@*#&^

Gisteren had ik gepland als boodschappendag, even naar mijn wasmachinelekkagemoeder, naar mijn zwager zijn boodschappen brengen en daarna opruimen in huis en de was doen.

Het eerste gedeelte lukte aardig en bij mijn wasgoed bij elkaar scharrelend dacht ik, alles nu maar voor de Kerstmis wat een keer gedragen is en er nog hangt meteen de wasmachine instoppen en mijn jas waar nog steeds een veeg op zit van mijn kerstboom toen ik hem ging halen en mijn beddengoed.

Dus had ik twee flinke wasmanden vol, nou vind ik wassen en strijken als een paar van de weinige dingen leuk in het huishouden dus ik ging aan de slag.

Ik ben niet van drogers, hoewel ik er wel een heb, dus alles droog ik of buiten op de lijn (heb overdekte lijnen dus dat gaat al gauw) of gewoon binnen op rekken.

bozigDe derde was zat in de machine en opeens zag ik dat hij het niet meer deed. Machine open en allemaal nat wasgoed, nog niet gespoeld ook.
@#%^$@^$^@% zo klonk het ongeveer wat ik dacht op dat moment. Alle gezellig vredelievende gevoelens naar de kerst toe waren ineens verdwenen.

Op dat moment vervloekte ik het ook dat ik alleen was en het weer zelf op moest knappen allemaal.
Nou ja stekker er uit, wasgoed er uit en kijken of het zeefje niet verstopt zit, dat had ik eerder gehad en dat kostte me 75 euro voorrijkosten en 2 minuten werk.

Zeefje er uit gedraaid en ja hoor daar kwam een muntje uit maar ondanks de dikke handdoek die ik neergelegd had natuurlijk een bijkeuken die meteen blank stond van al dat water dus dat werd dweilen.

Stekker er in, geen lampje dat er ging branden helemaal niets. Nog even gekeken of ik de verdere voorkant er af kan halen maar dat lukte me niet.
Eerst eten dacht ik dan krijg je soms de beste ideeën, dus ik gegeten en bedacht me dat er misschien ergens een resetknop zou zitten maar kon niets vinden in de gebruiksaanwijzingen.

Weer terug naar de machine en kijken en o wat voelde ik me opeens super blond en verschrikkelijk stom want in plaats dat ik geprobeerd had met de stekker van de wasmachine had ik steeds de stekker van de magnetron in het stopcontact gestoken. Sjips ja dan gaat een wasmachine het niet doen. Goeie stekker er in en ja hoor de machine deed het weer. Natte was er weer ingestopt en opnieuw gedraaid alles.

Nou ja ik kan weer op mijn CV zetten:stekker wasmachine reparateur, mijn hele bijkeuken is weer eens goed gedweild en schoon want als je dan toch bezig ben. Nu vanavond nog even de strijk en dan kan ik er wel weer tegen tot aan de Kerstmis.

 

Een mooie ouwe dag

Vkerststalorige week hadden we het huis van mijn moeder gezellig gemaakt voor de Kerstmis.
De kerstboom neergezet, lichtjes op de kast en een kerststukje op tafel gezet, wetend dat ze daar zo van genieten kan.

Vanmorgen ging ik er even een bakje doen, ze was druk bezig al met haar eten klaar te maken want in het weekend kookt ze nog zelf, wel altijd hetzelfde sla met aardappelen en een eitje want echt van alles koken kan ze niet meer door haar slechte zicht, aardappelen gaat nog net.

Voor de eieren koken heeft ze een speciale methode ontwikkeld omdat ze de klok niet goed meer kan zien (ze heeft wel een pratende maar dat vind ze dan weer lastig)  dus kwam ze er achter als ze de eieren in een pannetje water deed en ze liep 3x naar de slaapkamer heen en weer dan waren ze precies goed. Je moet er maar opkomen.

Vanmorgen zaten we zo te praten en opeens zei ze , eigenlijk heb ik zo een mooie ouwe dag.  Vier keer per dag komt er iemand van de zorg, mijn zoon komt iedere dag mijn medicijnen klaar zetten, door de weeks komt er iemand van tafeltje-dek-je nog eten brengen en jullie komen ook regelmatig en mijn schoondochter doet om de dag boodschappen voor me.
Bovendien krijgt ik nog heel vaak mensen op visite.
Eigenlijk zit ik nooit alleen, nou ja ik zit wel alleen maar er komen toch altijd iedere dag mensen langs.

Woensdag ga ik weer naar het kerstfeest van de Zonnebloem en iedere keer organiseren ze iets wat ook leuk is.
Eigenlijk heb ik het best nog goed zo allemaal.

Het klonk echt zo lief en tevredenkerstboom_flash_360 en ik weet wat dat betreft heeft ze ook niets te klagen over aandacht maar ik vond het toch zo leuk dat ze dat ze zich dat nog zo goed realiseert en het ook uitspreekt.

Daar kan ik nog wel eens een voorbeeld aan nemen 😉

 

 

Winterwarmte

Het woord van deze maand van de WE300 is Winterwarmte
Een fictief verhaal moest het worden maar helaas daar ben ik niet zo goed in, dat kon Charles Dickens en kunnen veel andere bloggers een stuk beter.
En dit verhaal is voor mij precies datgene wat Winterwarmte inhoudt en ook een ode aan mijn overleden broer die dit inderdaad allemaal voor me geregeld had inclusief een cd met een brandende openhaard die afgespeeld werd op de televisie. 🙂

Winterwarmte

Noelle ging scheiden, het was een moeilijke beslissing geweest maar het kon niet anders, in januari zou het definitief zijn.

In de winkels ziet ze mensen boodschappen doen, winkelwagens worden volgeladen en ze weet dat een leuke Kerstmis er voor haar dit jaar niet in zit.

Voor de eerste keer in haar leven geen kerstboom en ook geen verjaardag vieren op eerste kerstdag,  iets wat ze haar leven lang al zo bijzonder gevonden had, een kerstkind zijn.

De Kerstmis zou dit jaar bestaan uit spullen uitzoeken, verdelen, inpakken, geen leuk vooruitzicht.
De kerstversierselen zouden niet van de zolder komen, geen boom, geen kaarsjes, een heel koude kerst.
Troosteloos en verdrietig liep ze naar huis langs alle gezellig verlichte huizen en ze voelde zich heel erg alleen.

Kerstmorgen brak aan, ze werd gefeliciteerd maar het deed haar dit keer niet veel, ze trok oude kleding aan en ging weer spullen inpakken in dozen.

’s Middags werd er opeens aangebeld, haar zus stond voor de deur, kleed je om zei ze en ga met me mee.
Helemaal verbaasd ging ze heel snel naar boven, stapte snel onder de douche en trok wat leuks aan.
Wat gaan we doen vroeg ze, verrassing zei haar zus en ze stapte bij haar in de auto.
Ze gingen richting het huis van haar moeder en daar stopte haar zus.

Het huis was gezellig versierd en toen ze binnenkwam  zagt ze haar broer staan en de tafel stond helemaal vol met lekker eten.
Wat dacht je,  zei hij, dat we jouw verjaardag en Kerstmis dit jaar overslaan, dat kan toch niet.
Met een brok in haar keel en tranen in haar ogen stapte ze naar binnen en daar was de rest van haar familie ook aanwezig.

Het werd een Kerstmis om nooit te vergeten in vele opzichten.

Meer verhalen op :
http://platoonline.wordpress.com/2012/12/07/de-we-voor-de-maand-december/

Second hand rose

kringloopNu ik weer wat meer tijd te besteden heb ga ik nogal eens naar een kringloopwinkel en soms kom je daar echt nog mooie spullen en dingen tegen die je gewoon kan gebruiken. Bij ons heb je in de regio twee hele grote Dorcas Kringloopwinkels die het allemaal prachtig uitgestald hebben en ook een grote omzet draaien en dan ook nog voor een goed doel.

Mensen gooien vaak gauw iets weg en ik zelf ook hoor, hoewel de laatste jaren alles wat nog bruikbaar is wel naar de Kringloop of rommelmarkt gaat.
Zet gewoon een doosje op de zolder en zo spaar ik het bij elkaar.

Vroeger bij ons thuis kregen we altijd kleding van familie, nichtjes en neefjes en natuurlijk van mijn oudere zus die moest worden afgedragen.
Mijn zoon kreeg ook zo nu en dan  kleding van zijn neefje, ik ging regelmatig naar een kledingverkoopdag en ook zijn goede kleding ging weer naar een vriendin die een zoontje had die precies een jaar jonger was en het goed kon gebruiken.

Bij ons op het dorp zijn ze sinds kort een verkoopsite begonnen en ik vind het zo leuk om te zien dat daar naast allerlei ander dingen ook veel tweedehands kinderkleding te koop wordt aangeboden.
Het is een Facebooksite en alleen mensen die in ongeveer 5 omliggende gemeenten wonen kunnen er op inschrijven.
Zo kunnen de aangeboden artikelen en kleding makkelijk verkocht worden in de omgeving. Ik vind dat heel leuk om te zien dat blijkbaar weer steeds meer mensen gewoon tweedehands kleding voor hun kinderen kopen.

Zelf kocht ik ook jaren geleden eens een paar prachtige nieuwe echt leren wandelschoenen voor 3.00 en ik moet zeggen daar heb ik al heel wat kilometers op afgelopen inmiddels en ze zijn nog steeds goed en heb er nog veel plezier van.

Het enige nadeel vind ik wel eens zoals wanneer je wat leuks ziet op marktplaats bijvoorbeeld hoe je het weer thuis krijgt, dat is wel eens jammer.
Zag pas een mooi bureau en het mijne is aan vervanging toe maar hoe krijg je dat dan weer thuis. Koop je nieuw dan wordt het gewoon thuis gebracht.

Maar merk wel dat ik steeds vaker ook bewust een beetje kies voor tweedehands en niet alleen omdat het natuurlijk vaak een stuk goedkoper is maar ik vind het ook leuk om van een oud iets weer iets leuks en bruikbaars te maken.