Een rare Koninginnedag

IMG_5099Normaliter is er in ons dorp heel de dag feest als het Koninginnedag is, kinderspelen, allerlei andere activiteiten die altijd veel mensen naar buiten laat komen om mee te feesten.
Vandaag was het wat anders, vanmorgen werden wel de ballonnen opgelaten en een kinderoptocht met muziek en zang en toen was het eigenlijk afgelopen voorlopig.

Ik vond het niet zo heel erg, gisteren was ik ziek geworden dus ik ging graag weer naar huis om me lekker te nestelen op de bank onder een dekentje. Ik bel mijn zus af die vanmiddag zou komen om te gaan feesten.

Heb nog nooit zo lang achter elkaar televisie 298253_516800465042955_342294361_nliggen kijken, ook wel dingen gemist als ik weer even in slaap gevallen was.
Ook wel hier en daar een traantje gelaten bij de emotionele momenten, ik beken het en eigenlijk vond ik het heel mooi om allemaal te zien. Gewoon net een sprookje wat het natuurlijk niet is, je zou het maar moeten doen.

Aan het eind van de middag begon er weer een programma en toen ik daar wat vroeger al aankwam was er nog bijna niemand op het dorp maar voordat het een half uur verder was, was het hele dorp volgestroomd met mensen.
Ik maakte hier en daar een praatje en wat foto’s voor de krant om toch een impressie van de dag te hebben.
Toen zoonlief, die op deze dagen in een café werkt, mij een oranjegebakje aanbood ging ik spontaan bijna weer over mijn nek.
Gauw weer naar huis gegaan, ik heb het gevoel of ik heel de dag niet meer warm kan worden.
Vandaag maar op beschuitjes en een paar boterhammen gehouden en wat kopjes thee, het gaat gelukkig weer wat beter dan gisteren.

Zo werd het een rustige IMG_5138ik mag wel zeggen heel rustige Koninginnedag zonder zelfs maar een druppel alcohol gedronken te hebben.
Straks is er nog een vuurwerk op de Lek en als ik mezelf opgekrikt krijg ga ik nog even kijken want eigenlijk wil ik dat niet missen en dan gauw mijn mandje weer in want morgenochtend om half 8, hoe verzinnen ze het zo vroeg, krijg ik dubbelglas in mijn ramen.

 

 

Genode en ongenode gasten

Vandaag had ik plezier eenden1van een genode gast en last van ongenode gasten.
Mijn vijver wordt de laatste dagen belaagd door een eendenechtpaar dat heel vasthoudend besloten heeft om mijn vijver te gebruiken als hun broedplaats.

En heel hardnekkig zijn deze twee ook nog eens, meerdere keren per dag moet ik ze met bijna grof geweld wegjagen uit mijn vijver want hoe leuk het idee ook misschien is om te zien dat er van die eendenkuikentjes in mijn vijver zwemmen, ik moet er niets van hebben.

Na de paar bezoekjes hebben ze al verschillende planten verwoest en dan heb ik het nog niet uit de uitwerpselen die ze overal achterlaten dus voor mij is het wegwezen.

Van de buurman hoorde ik dat er reigervanmorgen, toen ik nog in diepe rust was, een reiger in mijn vijver stond te vissen. Hoe weten ze het dat het net eraf is, niet te geloven.

Ik verzuchtte tegen de buurman, kan het niet eens een keer een leuke vent zijn in plaats van die vervelende beesten.

Maar ja die vliegen blijkbaar niet zomaar over om bij mijn vijver eens te landen. 🙂

Een genode gast had ik vandaag waar ik veel plezier van had, de lieve teckel Dusty van mijn vriendin die een dagje naar een camping ging waar geen honden op mogen.

Voor mij geen straf, het waDusty 6s heerlijk weer dus ik kon lekker gaan wandelen met hem, het is echt een schatje en het is zo gezellig om met een hondje te wandelen.
Vond het dan ook weer jammer dat ik hem vanavond weer thuis bij zijn baasjes af ging leveren maar wel leuk om te zien dat hij het zo naar zijn zin heeft bij mij.

 

Oplossing

Schrijfopdracht van Plato een verhaal van precies 300 woorden waarin het woord van deze maand “oplossing” niet genoemd mag worden.
Meer verhalen op http://platoonline.wordpress.com/2013/04/22/5859/

MijnAnnneke manco is dat ik alle dingen die ik moet doen steeds aan het uitstellen ben, iedere dag zeg ik tegen mezelf, ach dat doe ik morgen wel even en als het dan morgen is dan stel ik het weer uit en zo ben ik continu bezig afspraken met mezelf te maken.

Heel de dag spoken deze dingen door mijn hoofd als een soort onrustige duiveltjes die zeggen wat ik nog allemaal doen moet.

Zoals het schrijven voor mijn krant, gemiddeld heb ik iedere week zo’n drie evenementen/interviews waar ik naar toe ga en waarvoor ik bijvoorbeeld al makkelijk een concept verhaal kan maken als ik daar geweest ben. Toch wacht ik tot donderdagavond voordat ik begin met het schrijven van de artikelen zodat het altijd weer nachtwerk wordt.
En dan heb ik altijd nog mazzel gehad dat het nog nooit gebeurd is dat mijn internet het een keer af liet weten.

Een paar maanden geleden beloofde ik aan iemand die iets ging organiseren om een aantal mensen voor hem te bellen die als  vrijwilligers zouden helpen.
Dat had ik allemaal allang afgerond en klaar kunnen hebben maar toch moet ik nog steeds een aantal mensen benaderen,  dat is een van mijn duiveltjes.

duiveltje 1

duiveltje 1

Ik heb voor mezelf geanalyseerd dat ik dat doe omdat ik gewoon bang ben dat ik niets meer te doen zal hebben, anders kan ik het namelijk niet verklaren. Maar mijn agenda is steeds gewoon weer vol iedere week.

Dat moest ik veranderen en dat  bleek zowel simpel als doeltreffend te zijn namelijk: GEWOON DOEN

Vorige week begon ik er mee, mijn stukken eerder schrijven, al die mensen opbellen, mijn agenda bijwerken, mails beantwoorden en afhandelen.

Het  geeft  me rust in mijn hoofd en ik voel me vrij om andere dingen te gaan doen. Nu nog volhouden..

Verkooppraatjes

SONY DSCEen maandje geleden kwam mijn buuf met een soort uitnodiging die ze gekregen had van een bedrijf dat bedden, makkelijke stoelen en reizen verkocht om mee te gaan met een reisje van 2 dagen en dat ging dan 25 euro kosten.

Ze vroeg of ik mee ging en ik dacht, ach waarom ook niet, was ook wel een beetje benieuwd hoe zo’n bedrijf voor 25 euro zo iets kon leveren.
Het was namelijk een busreis, een bezoek aan een Oude Ambachten en Speelgoedmuseum, lunch, diner en een overnachting.
De tweede dag een ontbijt, verkooppraatje noem ik het maar, lunch en de heel de middag tijd om in Nunspeet te gaan winkelen of in het bos te gaan wandelen. Dus twee weken geleden gingen we op weg.

Maar goed de verkoper deed daar uitgebreid uitleg van hoe dat mogelijk was en ik hoorde dat iedere dag een bus met gemiddeld 70 mensen  vanuit heel Nederland daar komt om zo’n verkoopdag mee te maken.

Het wasSONY DSC geen opdringerige verkoper, zeker niet, ik kan niet anders zeggen.
Toch begreep ik zijn verkooptechniek meteen, juist door te zeggen dat niets hoefde en alles mocht nam hij de mensen voor zich in.
En er duimendik op te leggen dat ze niet zo waren als andere bedrijven die soms agressieve verkooptechnieken er op na houden paaide hij de aanwezigen.
Met verbazing zat ik eigenlijk te kijken hoe de mensen daarop reageerden en toch eigenlijk en masse overgingen tot het boeken van een reisje of een stoel of bed kochten.

Mijn buuf en ik wisten al van te voren datSONY DSC we niets zouden kopen, we kenden het bedrijf helemaal niet en bovendien was het ook nog behoorlijk duur allemaal. Een leuke tweepersoons boxspring kwam toch wel minimaal op 10.000 euro uit met alles er op en er aan.

Maar we hebben het wel naar ons zin gehad. Het Oude Ambachten en Speelgoedmuseum was heel leuk om in rond te kijken, je was even helemaal terug in de tijd. Het eten was eenvoudig maar gewoon wel lekker en we hebben ’s avonds nog heerlijk gezwommen in het hotel en hadden daar een leuke avond.

De verkoopdemonstratie was op zich ook nog redelijk boeiend en daarna hadden we nog ruim tijd om te gaan winkelen in Nunspeet, er waren leuke curiosa- en kunstwinkeltjes. We hebben ons prima vermaakt en ook veel gelachen met elkaar, het was een leuke groep mensen.SONY DSC
Nou en dat allemaal voor 25 euro was het zeker voor herhaling vatbaar dus als zij nog eens uitgenodigd wordt gaan we zeker weer een keer zo’n uitje maken.

Jij leeft uit een korf zonder zorg

“Jij leeft uit een korf zonder zorg” dat zei afgelopen zondag een vriend tegen me toen we zaten te praten over het mooie weer, en ik vroeg of ie ook nog wat leuks ging doen en ik snapte wel wat hij bedoelde maar ik zei wel  “tuurlijk joh”.

Zelfs werkt hij fulltime, verzorgt zijn vader, heeft nog een radiouitzending een keer in de week als vrijwilliger en dan zijn huis en allerlei dingen, nog proberen een sociaal leven te hebben daarbij.
Ik weet hoe dat is toen ik nog werkte, je komt tijd tekort en tijd om met mooi weer zomaar buiten te gaan zitten heb je gewoon niet altijd.

En omdat ik die druk niet meer heb en zei dat ik lekker in de tuin ging werken ’s middags maakte hij die opmerking waar ik best nog heel veel over  heb lopen nadenken.

Zoals vandaag ook weer toen ik best een moeilijke dag had.
Gisteren had ik de jaarrekening op zitten maken van een Stichting waar ik vrijwilliger ben. Een paar jaar was er geen goeie penningmeester geweest en ik kreeg een aantal mappen in mijn handen gestopt van “kijk maar wat je er mee kan”  Kaassie voor mij, ik hou er van om dingen uit te zoeken en op te ruimen.
Ik begon er ’s middags om een uur of 2 aan en ’s nachts om half 2 zette ik de computer uit.

Helemaal klaar zodat het verantwoord kan worden naar de gemeente toe met Verlies en Winstrekening,  verslagen en begroting gemaakt.
Kortom alles op papier. En ik voelde me zo geweldig goed, heerlijk.
Ik kon vooral in Excel veel dingen toepassen die ik op mijn werk geleerd had waardoor het wat gemakkelijker ging allemaal.
En ik dacht “Verdomme ik wil gewoon weer werken, ik wil dit gewoon weer doen, niet die lege dagen zodat ik iedere ochtend moet bedenken wat zal ik nu weer een gaan doen”.
Gewoon nog een uitdaging hebben, werken met cijfertjes, heerlijk.

Vandaag had ik dus weer zo’n “lege” dag. Het was prachtig weer en ik ben afwisselend in de tuin bezig geweest en lekker lui liggen lezen en een beetje wegdutten zo nu en dan, gevolgd door vanavond nog een uur wandelen met een vriendin.
Maar op een of andere manier beleef ik er geen plezier aan, vrije dagen zijn alleen leuk als je werkt en als iedere dag zo is dan is de lol er gauw vanaf. (Althans voor mij wel).

Ik ben veel alleen, daar kies ik ook zelf voor, en heb daardoor ook te veel tijd om over van allerlei na te denken. Dat is gewoon niet goed voor me.
Moet echt gaan zoeken, dan maar vrijwillig, naar werk om te doen waarbij ik mijn hoofd nog kan gebruiken.
Heb respect en bewondering voor mensen die gaan helpen in een zorginstelling of zo maar dat is niets voor mij.

Niet dat het nou allemaal diepe treurnis met me is, ik pak mijn goeie momenten en geniet daar heel erg van maar soms borrelt het weer zo en dan heb je opeens even weer een dipdagje.

Erfelijk belast?????

ik_ben_een_ster_in_knoeien_slab_1344511121_original_2Als je wordt geboren ontvang je een pakketje erfelijke eigenschappen van je vader en je moeder, althans daar ga ik van uit en daar moet je het maar mee doen.

Het is niet altijd eerlijk verdeeld want het ene kind krijgt weer heel andere eigenschappen dan een volgend kind en ruilen kan je niks meer het lijkt een kwestie van willekeur.

Dat maakt ieder mens natuurlijk wel uniek (behalve eeneiige tweelingen die hetzelfde pakketje krijgen).

Zo heb ik van mijn moeder de eigenschap geërfd dat ik altijd en eeuwig zit te knoeien en onhandig ben met dingen.

Waar een ander zelfs in zijn goeie pak kan gaan verven zonder dat het vuil wordt is het bij mij meteen raak, als ik een blik verf alleen maar open maak zit ik al onder de verf. Ik heb dan ook een doos met speciale verfkleding voor mijn klusjes en altijd dozen vol met doekjes (heel ouderwets geknipt van oude T-shirtjes en kleding) om de boel op te ruimen.
Volgens mij was ik met het schoonmaken van mijn laminaatvloer (ondanks het afdekken met plastic) nog langer bezig dan met het verven van mijn plafond.

knoeienAls ik ergens ga eten heb ik voordat ik de eerste hap genomen heb mijn servet al in mijn handen klaar voor mijn geknoei.
Het is een wonder dat er nog mensen zijn die nog met me uit eten willen gaan.
Ooit had ik een bruiloftsfeest, 30 jaar jonger was ik, een mooie nieuwe witte lange broek, roze shirtje er boven op en dan nog even mijn mascara opbrengen. Je raadt het misschien al natuurlijk viel die mascara roller precies op die witte lange broek.

Of de keer dat ik naar de jongveedag ging om een foto te maken voor de krant voordat ik die middag uitging met reisje.
Mijn gauitmeteenreisje kleding had ik dus al aangedaan, nooit meer doen want natuurlijk ging er net een koe naast me staan schijten niet normaal, gevolg mijn schone kleding onder de spetters.
scherven brengen gelukEn dan heb ik het nog maar niet over de dingen die ik uit mijn handen laat vallen zoals gisteren weer een grote plant in mijn kamer toen ik nog even gauw wilde stofzuigen.  Wat een zooitje was dat.
Als scherven echt geluk zouden brengen, zou ik toch wel een heel gelukkig mens moeten zijn inmiddels.

Zo kan ik wel doorgaan, sommige dingen veranderen naarmate je ouder, wijzer en rustiger wordt maar als ik mijn moeder zie eten en rommelen in huis ben ik bang dat ik die hoop maar moet laten varen.

Plaatjes internet

De pompen draaien

Een pompgeweldig tuinweekend, had ik gisteren gekozen om met een boekje heerlijk een paar uur op mijn stretcher te gaan liggen vandaag had ik gereserveerd voor werken in de tuin.

Zo rond 12 uur staat de zon in mijn tuin en begon ik zittend in het zonnetje met even rond te kijken wat ik het beste kon gaan doen. De vijver, proberen of mijn pompen het nog doen die ik heel de winter in de vijver heb laten zitten tegen mijn gewoonte in dus ik ben heel erg benieuwd.
Had wel alle slangen leeg laten lopen zodat die niet konden bevriezen en het filter leeggemaakt.

Ik spuit alles af en sluit ze weer aan, pomp één begint meteen te dotterspruttelen, mooi zo, het duurt altijd even voordat het water heel de tuin door gestroomd is om aan de andere kant weer in de vijver uit te stromen maar ja hoor het komt er aan, ook de andere pomp geen problemen, zo weer een beetje mazzel gehad eigenlijk want het heeft deze winter best veel gevroren natuurlijk.

Ik haal het net eraf, het is altijd de gok, wanneer doe ik dat maar ga ook niet heel de zomer tegen een net aan zitten kijken, maar hopen dat de reigers het niet door hebben. 😉

In de vijver drijven nog wat blaadjes en rommel dus met een net schep ik het uit de vijver en gooi het achter in de tuin neer, ik schrik er van want ik zie opeens dat ik een kluit kikkerdril opgeschept heb. Gauw doe ik het weer terug op de plaats waar ik het vandaan gehaald heb.
padddenkikkersEn ik zie in het ondiepe dus warmste gedeelte nog meer kikkerdril bewaakt door Ma Kikker en er doorheen lopen de strengen met Paddenritten.
Heel de middag hoor ik het gebrom van de kikkers en padden dat voor mij de ultieme voorjaarsmuziek is, dan begint de lente echt.

Heel de middag ga ik plantjes verpoten, poten, wat onkruid wieden en zo heerlijk heel de middag rommelen.
Ik zie dat er nog heel wat werk te doen is de komende weken, geen straf voor mij.
Deze tuinmiddag sluit ik af met een uurtje nog lekker in het zonnetje liggen op mijn stretcher, genieten en hopend dat er nog veel van dit soort dagen komen.

K(r)oningslied

kroningsliedJe kan op het ogenblik de televisie niet aanzetten, geen krant openslaan of het gaat wel over de komende troonswisseling.
Het wordt vast een heel mediaspectakel.En iedere zichzelf respecterende artiest zingt natuurlijk mee met het nieuwe Kroningslied of Koningslied zoals het genoemd wordt en het gaat op 30 april aanstaande om 19.30 uur door heel Nederland gezongen worden is de bedoeling via grote schermen. (Het nummer kwam binnen enkele uren binnen op één in de iTunes-hitlijst.)
Een troonswisseling anno 1213 met een dito koningspaar en zo hoort het ook.

wilhelminaGisteren zag ik toevallig op televisie hoe het ging bij Koningin Wilhelmina in 1898. Een bewaard stukje historie maar ook wel mooi om te zien eigenlijk.
Je ziet ze de kerk ingaan en er weer uitkomen, de rest mocht niet gefilmd worden.
Maar ook toen werd er een Kroningslied geschreven voor deze pas 18 jarige Koningin.
zingen2Eigenlijk wilde ik ezingen1en blogje schrijven over oude boekjes die ik ooit eens uit een doos bestemd voor het oude papier “gejat” heb.
Daar zaten ook twee boekjes bij van “Kun je nog zingen, zing dan mee”. Met de ondertitel : Met dit boekje in de hand zingt men in heel Nederland.

En zo bladerend in het ene boekje uit 1936 kwam ik opeens een Kroningslied  tegen dat geschreven was voor Koningin Wilhelmina en dat wil ik jullie niet onthouden ;).

Geschreven en melodie van  F.J. Haverkamp en J.A. Scholte

Wees begroet met jubeltonen,
Wees gezegend grote dag!
Komt ons heerlijk feest nu kronen,
Geurend lover, zonnelach!
Groten, kleinen, grijsheid, jeugd,
Allen gloeit de borst van vreugd.
Juichend strekken wij de handen.
Heil U ! ruist door Hollands tuin,
Heil U! juub’len strand en duin
Koningin, Koningin der Nederlanden!

’t Vast verbond is thans gesloten,
Tussen Volk en Koningin,
Laat ons stil het hoofd ontbloten,
Kinderen van één Huisgezin!
Wilhelmina siert de Kroon,
Gouden jonkheid stijgt ten troon,
Vastgeknoopt zijn de-eêlste banden
Heil U ! onze trouw staat pal!
Koningin, Koningin der Nederlanden!

Voer Uw schepter tal van jaren,
Toverstaf, die allen trekt,
Rust gebiedt in ’t woên der baren,
Frisser leven, vreugde wekt!
Groen’de-olijftak van de vreê
Welvaart deel’ haar schatten meê,
Vrijheid wone-aan deze stranden.
Heil U! op der Nassau’s troon.
Heil U! zeeg’ne God Uw Kroon,
Koningin, Koningin der Nederlanden!

Een lied rijkelijk voorzien van uitroep en andere leestekens. (de streepjes tussen woorden zijn boogjes maar die kon ik helaas niet vinden )
Een kroning ruim 115 jaar later maar het K(r)oningslied is gebleven.

Plaatjes internet. Foto’s ©Anneke

De (zorg)boerderij

IMG_4856Dinsdag zou mijn zwager een bezoek brengen aan de zorgboerderij waar hij z’n zes jaar met heel veel plezier gewerkt had. Na zijn ongeluk was hij er nooit meer geweest natuurlijk en hij had me gebeld of ik ook kwam.
Meteen een flinke lijst met boodschappen erbij die hij graag mee wilde nemen.
Ik was er eerder dan hij kwam en er was verder nog niemand op de boerderij dus kon ik even lekker rondkijken bij alle dieren die daar waren en wat foto’s maken.

En dat is voor mij altijd een dubbel gevoel, aan de ene kant vind ik het, opgegroeid tussen de boerderijen, leuk om weer eens al die koeien in de stallen te zien, de losscharrelende kippen en konijnen maar ook de net geboren kalfjes in deIMG_4854 voor mijn gevoel altijd kille kleine witte hokjes waar ze in gestopt worden. In de stal staat een koe door een kier naar me te kijken alsof hij in de gaten houdt wat ik allemaal daar aan het doen ben.

Terwijl ik daar loop te kijken en te wachten komt er een veewagen aanrijden. Omdat er niemand thuis is gaat de man bellen en loopt even later naar het kalfje dat ik net nog heb staan aaien en ik zie dat hij het oppakt en in de veewagen legt, blijkbaar zonder gevoel de pootjes die er nog uitsteken ruw de wagen inschuivend.
Het gaf me niet echt een fijn gevoel om dat te zien.IMG_4846

Ik weet dat een boerenbedrijf ook leeft van de opbrengst van de dieren maar toch ik zou zo graag de kalfjes een tijdje bij hun moeder nog zien maar ja dat is een utopie, ik weet het.

Mijn zwager komt er aan rijden en even later komt ook de boer er aan op zijn tractor. Mijn zwager is duidelijk ontroerd om weer terug te zijn waar hij zo graag kwam altijd. Hij zegt blij te zijn weer even de polderlucht op te kunnen snuiven.

IMG_4885We gaan kijken bij de koe die hij tam gemaakt heeft en nog steeds klaar staat om geaaid te worden (al kan hij dat zelf niet meer doen).
Duidelijk zit hij te genieten alle dieren nog herkennend en zijn begeleidster alles vertellend over de zorgboerderij.
Het lammetje dat zijn moeder verloor en met de fles wordt gevoerd loopt zo mak als een lammetje als een hondje steeds achter ons aan, zo schattig.IMG_4860
Het is mooi weer en we gaan buiten even wat zitten eten en drinken en na mijn boodschappen afgeleverd te hebben ga ik weer naar huis.
Blij dat ze daar in Zandvoort dit uitje voor hem geregeld hebben waar hij zo super blij mee was en dat ik hem sinds zijn ongeluk weer eens echt ongedwongen zag lachen.

Mijn tuintje

O wat had ik er vroaardbeieneger altijd een hekel aan, die tuin bij ons thuis, altijd als het mooi weer was moesten wij van alles doen. Boontjes plukken en afhalen, appels en peren schillen, bessen plukken (het ergste) snijbonen snijden in zo’n molentje en nog veel meer.  En niet van die kleine hoeveelheden, bakken vol want we hadden een heel grote tuin.
Alles zodat mijn moeder dat allemaal kon wecken en sap van maken voor de broodnodige vitamientjes in de winter voor een gezin met 5 kinderen.

Tuinieren hoefde dan ook totaal niet van mij en het kwam mooi uit dat we jaren boven onze winkel woonden zonder dat er ook maar een tuintje bij was.

Ook bij ons volgende huis werd de tuin helemaal dicht betegeld, zo kon ons kind heerlijk rijden op zijn fietsje, tractor en voetballen zonder dat er iets kapot kon gaan.

Toen ik zo’n 17 jaar geleden in het huis kwam wonen waar ik nu nog woon leek het of ik even terug was in de tijd. Er stonden van die broeibakken, bonenstaken in de tuin en een stuk was ingericht als een klein volkstuintje.
Dat werd allemaal wel radijsverwijderd en onze tuin werd opnieuw ingericht met een mooie vijver en veel bloemen en planten en pas langzamerhand kwamen er in plaats van planten steeds meer fruitbomen/struiken en ik kreeg er enorm veel lol in om in de tuin te werken.
Sterker nog het werd een soort passie van me waar ik me helemaal even uit kon leven zonder dat ik aan van alles hoefde te denken.
Ik moest mezelf vaak de opdracht geven, eerst stofzuigen, afwassen en alle helaas noodzakelijke huishoudelijke klusjes doen en dan mag je pas de tuin in.

Dat ik mijn hobby deelde met mijn broer maakte het nog leuker, we wisselden ervaringen uit en gingen vaak samen op stap naar tuincentra of bloemenmarkten tot hij twee jaar geleden overleed.

10 april 2013 076Vorig jaar kreeg ik het kasje van mijn broer en vorige week (de radijsjes al een week eerder)  heb ik daar van alles in gepoot en het is gewoon ontzettend gaaf om te zien hoe uit die kleine zaadjes gewoon binnen een paar dagen piepkleine plantjes komen.

Het gekke is dat bij het zaaien ik mezelf er op betrap dat ik dat precies doe zoals ik het mijn vader ook altijd heb zien doen, zaaien en de grond weer aankloppen met mijn handen of ik nooit anders gedaan heb.
En het stomme was ook dat ik me verbaasde dat in het zakje doperwtenzaad gewoon doperwten zaten. Natuurlijk wist ik dat wel dat dit zo was maar toch was dat inmiddels heel diep weggezakt.

Vorige week donderdag zaaide ik o.a. spinazie en dankzij het mooie weer denk ik zag ik vanmiddag al de eerste sprietjes boven komen, de radijsjes zijn al aardig hoog en ook plantjes die ik gezaaid hebben doen het goed. Ook de aardbeien die in de kas overwinterd hebben.
Dat wordt dus dit jaar smikkelen en smullen (hoop ik ) uit eigen tuin, fruit had ik al veel,10 april 2013 082 nu nog wat groentes erbij, ben heel benieuwd of het allemaal gaat lukken want heel veel kennis van zaken heb ik ook nog niet eigenlijk maar ik denk maar “Al doende leer ik “