Mijn vriendin

Het Paasweekend ben ik bij mijn vriendin in Harderwijk geweest, zij is al vanaf de lagere school mijn vriendin.
Toen we tieners waren trokken we veel met elkaar op en zij ging op 17 jarige leeftijd intern in de zorg werken, eerst in Nieuwveen en later in Amersfoort en Harderwijk.
Ze trouwde, kreeg 3 dochters, ging weer scheiden maar bleef toch daar in Harderwijk wonen waar zij haar leven heeft opgebouwd.
In de loop der jaren hebben we altijd contact gehouden, soms wat meer en soms wat minder en sinds we allebei weer alleen zijn en de computer ook bij haar eindelijk kwam intensiveerde het contact.

We gaan ook regelmatig samen wandelen van station naar station en vorig jaar hebben we een weekje van woning gewisseld met elkaar.
En bij al haar verhuizingen en dat zijn er best veel geweest, van kamer naar kamer en van huis naar huis was ik altijd aanwezig om een paar dagen te behangen of te klussen.

Twee keer zijn we samen op vakantie geweest waarbij het de eerste keer in Engeland geweldig was en de vakantie in Berlijn was minder geslaagd. Denk ook niet dat we nog een keer samen op vakantie moeten gaan, daarvoor zijn we te verschillend.

Als ik bij haar ben lijkt het of ik jaren terug ben in de tijd, alles gaat ongeveer een paar versnellingen langzamer dan bij mij en dat voelt zo voor een paar dagen best heel lekker aan.
Ze leeft ook wel heel erg in een vrouwenwereld met clubjes en tutteldingen waar geen man meer voorkomt terwijl ik daar altijd een beetje kriegelig van word.  Ik vind mannen nou eenmaal nog steeds heel erg leuk (ook niet allemaal hoor )  en een verademing naast alle vrouwen.

Het is echt een schat en ze heeft me enorm verwend, we zijn lekker zo’n 40 km wezen fietsen, zelfs nog naar de nachtmis geweest,  heerlijk uit eten geweest , winkelen dus nog best veel gedaan in dit weekend en natuurlijk weer eens lekker bij gekletst.

Ik vind Harderwijk, omdat ik er ook nu al zo vaak geweest ben, echt heel mooi en voel me er thuis. Je hebt er alles, een leuke historische stad, de boulevard met het water en natuurlijk de bossen waar je heerlijk kan fietsen en wandelen.

Sommige mensen die mij kennen snappen niet dat ik zo goed met haar op kan schieten, mijn zoon probeert haar ook het liefst niet tegen te komen omdat hij slecht tegen haar manier van doen kan.
Ik kan het ook niet helemaal omschrijven precies maar alles gaat op haar tempo, haar manier en een soort vaste rites, daar voelt zij zich goed bij en dat is prima voor mij, zo is zij nu eenmaal.
Als voorbeeld als we lekker uitgebreid zitten te ontbijten op ons gemakkie gaat ze ineens de kat zitten borstelen want dat doet ze altijd op dat moment als de kat even zit te eten.
Of je ben in gesprek met haar en opeens is ze verdwenen om iets te doen wat op dat moment gedaan moet worden, ach het went ;).

Dus na een weekend vind ik het ook wel weer mooi geweest, weer even terug naar 2013 wat toch meer mijn wereld is, lekker in mijn eigen huisje bij mijn sfeerhaard terugkijken op een heel leuke Pasen 2013.