Het recht van de sterkste

waterhoentje2Op mijn fietstochtje door de polder was ik weer een keer getuige van het recht van de sterkste en wel bij de waterhoentjes.

De eieren die pas nog ijverig bebroed werden waren uitgekomen en dat had drie prachtige kleine zwart met rood drijvende bolletjes opgeleverd.

Moeder en vader waren druk bezig om eten te zoeken, een zo’n jonkie zwom met moeder mee om als eerste aan de beurt te zijn terwijl zijn twee broertjes of zusjes in het riet zaten te wachten tot ze gevoederd werden.

waterhoentjes 3Een prachtig gezicht, toen Pa Meerkoet over het weiland naar de twee wachtende hoentjes kwam zag ik haantje de voorste vaart maken in het water en weer als eerste zijn bekje open sperren om eten te krijgen en dat lukte.

Het recht van de sterkste gold hier ook al duidelijk en dat was ook te zien want terwijl de twee andere een beetje bangig in het riet zaten zwom nummer drie al krachtig mee en maakte dat hij of zij als eerste stond bij de voedseluitdeling.

Ik wil het waterhoenniet weten maar ik weet het wel dat van deze drie er minimaal twee te prooi zullen vallen aan reigers/snoeken/ratten en daarom zal het ook wel nodig zijn om sterk en slim te zijn om in deze “struggle for life” te overleven.

De Zon

Natuurlijk is iedereen het onderhand wel een beeZonnetje 34tje zat die kou en het sombere weer, ik tenminste wel, kan er ook slecht tegen maar afgelopen maandag was het opeens heerlijk weer.

Ik had ’s morgens een interview om 9 uur en de dames waar ik moest zijn zaten heerlijk in de tuin met de zon op het terras. Ik nam plaats met mijn gezicht naar de zon toe.

“Je zit zo wel in de zon te kijken” zei een van de twee dames, “is dat niet lastig om te schrijven”.
Ja zei ik, dat is zeker zo, maar ik vind het zo ontzettend lekker die zon en ik bleef gewoon zitten.

Eigenlijk moest ik na het verven van gisteren nog in huis opruimen maar ik dacht, laat maar, ik ga lekker eerst een eind fietsen en dat deed ik, door de polder fietsen en genieten van alles wat er te zien was, alles is groen, bruist en leeft.

Even combineren met een paar boodschappen die ik nog moest doen. Thuisgekomen had ik energie voor 10 en begon meteen al die vieze ramen binnen en buiten te zemen,mijn vensterbanken weer installeren en ook nog een uurtje in het zonnetje zitten lezen en buiten eten, hoe heerlijk kan je het dan hebben.

Eigenlijk is de zon voor mij het beste medicijn dat ik kan hebben, ik word er weer vrolijk van, actief en gun mezelf ook tijd om in het zonnetje te gaan zitten.  Ik teken er zo nog een aantal maanden zon bij ;).

Eindelijk klaar….

Eindelijk zijn mijn ramen allemaal vernieuwd, ik krijg alleen nog een nieuwe achterdeur maar goed dat zal niet zo’n klus zijn om die te vervangen.
Echt een bijdehandje was het niet de ramenverwisselaar, pff hij maakte er een aardige rommel van, verkeerd gemeten ramen, maakte mijn sleuteltje van een raam kwijt, wat hij ontkende maar ik vond het gewoon buiten terug op de plaats waar hij het raam had verwisseld.
Verder was het wel een aardige jongen maar er zou wel een beetje meer structuur in de manier van werken kunnen zitten.

Afgelopen zondag had ik het opeens helemaal gehad met de rotzooi overal in mijn huis, nu al een paar weken lang.
Alles wat ik pas opgeknapt had was weer half gesloopt om de nieuwe ramen te bevestigen en overal lag stof en rotzooi.verven

Zondag of niet, ik had meteen ’s morgens mijn “verfpak” aangetrokken en na een poosje met een vriend te hebben zitten praten ging ik aan de slag.

De kozijnen schuren in de kamer het was droog en waaide flink dus ik kon alles openzetten om te schuren. Daarna schoonmaken, stofvrij en verven die kozijnen.

Te koud inmiddels om beneden te blijven zitten ga ik maar naar boven en schuur vast de kozijnen van de slaapkamers waarna ik alles schoon ga maken. Dat ruimde lekker op in ieder geval en ik knapte er helemaal van op.

Om een uur of 11 ’s avonds ben ik klaar, beneden kunnen de ramen inmiddels weer dicht, ik duik lekker onder de douche en daarna mijn bed in met een voldaan gevoel.
Ziezo, het ziet er weer een beetje “normaal” uit in mijn huis.

The Rose

IMG_5884Het prachtige nummer “The Rose” van Bette Midler is eigenlijk mijn meest favoriete nummer. Het vertelt mij dat liefde alles overwint.

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik niet veel heb met rozen, sterker nog zal nooit rozen kopen en ik heb ze ook niet in mijn tuin.

Ik zeg altijd de enige rozen die ik mooi vind zijn mijn kinderen (die de achternaam Roos dragen 😉 )

Ruim twee weken geleden zaterdag voor de Moederdag kreeg ik een rode roos op het winkelcentrum. Er zit dan zo’n klein kokertje bij met een beetje water en ik zette hem thuis gewoon ergens in een hoekje in de keuken neer.

Na een paar dagen zag ik dat hij helemaal slap hing en ik dacht, ja je moet hem wel een beetje water geven natuurlijk, pakte het eerste de beste bekertje en gooide er wat water in en een dag later stond hij weer fier overeind en nu 2 1/2 week later is hij nog steeds niet verdord.

Sterker nog ik zag opeens op zijn steel kleine blaIMG_5887adjes tevoorschijn komen en dat bracht mij weer bij het nummer van Bette Middler.

En zo voelde ik dat ook echt als een soort teken, kijk eens Anna, zelfs zo’n “simpele” roos die je kreeg voor Moederdag heeft een enorme drang om te overleven, te groeien en nieuw leven te ontwikkelen en dat gaf me kracht om ook weer eens wat dingen aan te gaan pakken en eigenlijk voelde dat weer heel lekker aan.

En voor diegene die het nummer niet kennen:

Pinkster…….feest??

PinksterenPinksteren ook weer achter de rug, gelukkig zou ik zeggen, ben blij dat alle festiviteiten weer een beetje voorbij zijn zo.
Het waren niet echt mijn dagen deze Pinksterdagen, het leek wel of iedereen weg was of bezig ergens mee. Zoon het weekend weg, buren op vakantie, zus aan de vrijerij, andere vriendin ook weg en zelfs mijn digitale vrienden(innen) lieten het eerste Pinksterdag helemaal afweten.

En hoewel het mooi weer was en ik een tijdje in de tuin ging werken, iets waar ik normaliter altijd vrolijk van word, had ik heel de dag zo’n unheimisch gevoel over me, melancholisch. Uit de wind in het zonnetje nog een paar uur liggen lezen maar iedere keer keek ik hoe laat het was en de dag leek gewoon niet om te komen voor mijn gevoel.

Tweede Pinksterdag wordt er in een naburig dorp altijd een grote bloemenmarkt gehouden en daar wilde ik naar toe. Het was redelijk grijs weer bloemenmarktmaar weinig wind dus op de fiets gestapt, ook een soort zelfbescherming om niet te veel te kopen dus.
Het was lekker om even te fietsen en rond te snuffelen en toch weer te veel meenemen op de fiets. Twee fietstassen vol, mandje voorop vol en nog een tasje aan het stuur.
Na een bezoekje aan mijn zus ging ik weer onderweg naar huis, maakte een ongewenste beweging  met mijn fiets, mijn E-bike die net wat harder ging dan ik gewend was en met een zachte landing kwam ik met mijn fiets ten val in het gras.

Gaat het wel, riep een mijnheer uit zijn autoraampje die het zag gebeuren, ja hoor riep ik, het gaat prima. Stapte gauw weer op en reed verder naar huis toe, mijn handen onder de modder, mijn jas smerig. Niet echt iets om mijn humeur wat beter te maken.
Thuisgekomen zag ik dat ik ook een tasje met plantjes miste en precies eigenlijk de plantjes die ik het leukste vond namelijk paprika’s en tomaatjes.

Mijn zus gebeld, die woont er dichtbij of ze even wilde kijken en waarachtig ze belde terug dat het tasje er nog lag.
Zin om alles te gaan poten had ik totaal niet meer. ’s Avonds vroeg mijn bed ingedoken want ik was het helemaal meer dan zat.

Eigenlijk gek wanneer een zondag Pinksteren heet of Pasen of andere feestdag ik het opeens erger vind om alleen te zijn, alsof iedereen het gewoon veel leuker heeft of het beter voor elkaar heeft dan ik.

Ik moet me momenteel echt flink opkrikken om mijn dingen te doen die ik moet doen en dat lukt depprrrpppdan nog wel maar alles gaat zonder bezieling en plezier. Soms is het leven gewoon niet leuk, hoop dat er gauw weer een bui tegenin komt en de zin om dingen te gaan doen weer terug komt.

Nieuwe vrijer…….

Zolang ik alleen ben heb ik wel edatingen aantal keren gedate, momenteel staat alles op een klein pitje, sterker nog ik date helemaal niet meer, ben ook niet meer zo zoekende, even helemaal geen zin meer daar in.

Mijn zus die een tijdje nadat ik gescheiden was haar man verloor vond het allemaal maar niets dat daten van mij.  Het moet op mijn pad komen was haar vaste kreet waar ze me mee om mijn oren sloeg als ik weer een keer met iemand afgesproken had.

Nadat ze een paar jaar alleen was ging ze ook een keer voor de grap zoals ze zei op een datingsite kijken en ze schreef zich zelfs in. Nou ik moet zeggen van op haar pad komen was totaal geen sprake meer, ze ging fanatiek daten, de ene man was nog amper verdwenen of ze had al weer met de volgende afgesproken. Zo bont had ik het nog nooit gemaakt.  Binnen een jaar stond haar score hoger dan ik in al die jaren gedate had.

dating3Een paar maanden geleden had ze weer een man leren kennen, een date gehad en ze liet de foto zien en op een of andere manier dacht ik dat kan wel eens iets voor haar zijn. Ze was er volgens mij ook wel aan toe aan een relatie.
En inderdaad deze man blijkt tot nu toe een blijvertje te zijn, hij is al verschillende keren bij haar geweest en vanmiddag kwam ze bij me om kennis met hem te maken.

Een aardige man en zoals ze samen zaten te praten had ik het gevoel alsof ze al jaren met elkaar getrouwd waren zo vertrouwd leek het allemaal al te zijn en ik gun het haar van harte.

Toen ze met hem ging daten heb ik me bewust wat van haar teruggetrokken, wij deden best heel veel samen omdat we toch allebei alleen waren. Ook de vakanties gingen we altijd samen op pad, de twee uitjes die we al afgesproken hadden doen we nog wel samen maar als het aan blijft ga ik met hem zei ze dus.

Ja zo gaan die dingen, natuurlijk doet het wel zeer, niet dat zij weer een partner heeft, ik gun het haar van harte en het lijkt me een heel aardige vent, niks mis mee, maar ben wel mijn vakantiemaatje weer kwijt en natuurlijk zullen onze uitjes ook wel minder worden. Zo gaan die dingen in het leven. Stel dat ik iemand had gevonden dan zou het andersom ook zo gegaan zijn.

Maar goed ook dat komt wel weer goed, ben toch niet echt zo’n vakantieganger dus misschien ga ik het dating1niet eens missen.
Of misschien komt er ooit ook bij mijn iemand waarmee het klikt, de wonderen zijn de wereld nog niet uit tenslotte.
Maar speciaal daar naar gaan zoeken, nee daar heb ik even geen zin in. Het moet gewoon maar op mijn pad komen. 😉

 

 

Spannend………

imagesIk heb gek op detectives of goeie Sciencefiction, eigenlijk de enige programma’s/films waar ik echt voor ga zitten om te kijken want een andere film duurt mij meestal te lang om naar te kijken.

Maar soms vind ik het echt zo spannend dat ik teruggrijp naar een gedrag wat ik vroeger ook al had namelijk, even weglopen voor de televisie vandaan.

Toen ik nog klein was hadden we zelf nog geen televisie maar mochten we op woensdag- en zaterdagmiddag altijd bij mensen in de buurt die wel een televisie hadden kijken.
Met een hele groep kinderen stonden we voor de deur te wachten tot we naar binnen mochten, soms wel tussen de 10 of 20 kinderen zaten er dan op de grond te kijken naar dat wonder dat televisie heette.

Ik was altijd gefascineerd door spannende series, toen al, maar als het dan te spannend werd moest ik altijd even naar de wc of ging ik gewoon naar huis toe en keek het niet af.

Dat gedrag heb ik nu nog steeds dus Silent Witness, ik vind het zo’n mooie serie maar in de eerste plaats hou ik al niet van het snijden in mensen, als er ergens een operatie is switch ik meteen over dus zit ik soms met mijn handen voor mijn ogen.3b29cc3a-e7a7-4c39-8a94-97ac635d117f
Snap soms ook niet waarom ik er naar kijk maar ik vind het ook weer zo heerlijk spannend dan allemaal dat ik blijf kijken.

En nog steeds loop ik dus zo nu en dan even weg als het me allemaal te veel wordt en dan voel ik even of de deuren wel op slot zijn.
Soms denk ik wel eens waarom doe ik dat eigenlijk mezelf aan, zet gewoon dat ding af, maar ik kan het niet, ik blijf het mooi vinden en kijken.

Plaatjes internet

Afscheid nemen……

afscheidEigenlijk bestaat het hele leven uit afscheid nemen en dat begon al toen ik  geboren werd en afscheid moest nemen van mijn warme badje waarin ik zo lekker rond kon zwemmen zonder zorgen.

En daarna doorliep ik het hele scholentraject, afscheid nemen van de kleuterschool, lagere school, middelbare school, vervolgopleiding, iedere keer wordt weer wat afgesloten.

Het eerste baantje, ergens anders gesolliciteerd en aangenomen worden, met tranen in mijn ogen afscheid genomen want zo’n leuke baan zou ik nooit meer krijgen, onzin natuurlijk want baan twee was veel leuker en zo gaat het door. Iedere nieuwe baan heeft weer zijn leuke en minder leuke dingen.

Dan komen de vriendjes, vriendinnen, ze komen en gaan tot de prins op het witte paard komt en ik dacht het geluk voor mijn hele leven gevonden te hebben.

Kinderen krijgen, afscheid nemen van kinderen, afscheid hartjesgelukkig hoeft niet iedereen dat, het ergste dat iemand kan overkomen.
Een kind krijgen dat ook aan hetzelfde proces begint als ik zelf gehad heb en ook dat betekent voor me weer afscheid nemen, hem begeleiden naar zelfstandigheid en een opvoedperiode afsluiten al blijf ik hem altijd nog gewild of ongewild een beetje bemoederen. 😉

Afscheid nemen van mijn  vader die komt te overlijden en ook afscheid nemen van mijn man door een scheiding, afscheid nemen van mijn broer die overlijdt.

Zo gaat het eigenlijk bij iedereen in zijn of haar leven, bij de een iets meer en bij de andere iets minder maar altijd is er wel iets of iemand waar je afscheid van neemt.

Het mooie is echter dat er na ieder afscheid ook wel weer een nieuw begin van iets anders komt, althans zo heb ik het tot nu toe altijd wel ervaren.
Nieuwe mensen in mijn leven, nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden, ik probeer ze te blijven zien en te pakken als ze zich voordoen.

Hieraan liep ik tenminste vanmorgen te denken toen ik bij mijn moeder in de tuin aan het werk was met het poten van wat plantjes en het verwijderen van bergen onkruid.
Daar werkend in de tuin kan het niet anders of ik denk aan mijn broer omdat deze tuin zijn alles was, iets waar hij zoveel tijd en liefde in gestoken heeft.
Ik krijg hem niet terug door daar in de tuin te werken maar ik heb wel het gevoel dat hij dan even nog dicht bij me is terwijl hij over een paar dagen al weer twee jaar geleden overleden is. nieuw begin
En na vier uur zwoegen en net voordat de natte moesson weer begint ziet in ieder geval de voortuin er weer mooi uit, zijn de bakken weer gevuld met plantjes en weet ik dat ik het werk van de tuinman liever zelf doe.
En als mijn moeder als ik naar huis ga zeg “wat zal Kees daar weer blij mee geweest zijn dat zijn tuin er weer zo mooi uitziet” weet ik dat het zo is:
Na ieder afscheid komt er ook weer iets moois voor terug.

Plaatjes internet.

Mag ik ze even voorstellen…….

Vandaag zou je het niet zeggen, hier regende het heel de dag, maar gisterenmiddag was het prachtig weer en zat ik lekker in de tuin nog een poosje te genieten.

Het was een va et vient van vogeltjesmusje vijver die of wat te eten zochten in mijn tuin of kwamen badderen in de vijver, de stenen in mijn vijver tussen het diepe en ondiepe gedeelte zijn daar ideale plekjes voor.

musjes

meer vogels

musje mees

En ook bij de vogeltjes geldt het recht van de sterkste en ik zag ook musjes “schelden” naar een soortgenoot die het waagde om mee te komen eten of zoals het meesje afwachten totdat die brutale mussen even wegwaren.

In mijn tuin scharrelt ook altijd een merel rond, hij zoekt wormpjes en eet vrolijk mee merelvan al mijn vruchten als die er weer zijn 😉 en deze winter met alle sneeuw kocht ik altijd een zak met goedkope appels die ik hem voerde en die hij of zij altijd helemaal opat.
En regelmatig verrast hij me met een concert hoog gezeten op de punt van het dak aan de overkant.

Gisteren zat ik even met een kopje thee in de SONY DSCtuin en opeens zag ik een merel zitten op de straat, een jonge merel, ik kon hem bijna aanraken, op mijn tafel zat er nog een en moeder merel was duidelijk bezig om haar kinderen (die groter waren dan zij is) even te laten zien waar de lekkerste wormpjes en beestjes te vinden zijn in mijn tuin.

Alsof ze haar kinderen even aan me voor kwam stellen zo schattig was het eigenlijk. Kon nog net mijn camera pakken, het zijn niet merelszulke heel duidelijke foto’s geworden omdat het natuurlijk heel snel moest allemaal.
En vandaag zag ik ze weer met zijn drieën in mijn tuin scharrelen, wat een prachtig gezicht is dat toch dat jonge spul, echt genieten hoor en ze zijn van harte welkom.

PS. merel1Mijn tuin lijkt wel geëxplodeerd te zijn, alle planten lijken wel als een raket de grond uit te schieten, niet mijn weer die regen allemaal maar wel heel groeizaam voor de tuin. Laat nu de zon maar weer komen om er ook nog van te kunnen genieten.