Omdat we het niet mogen vergeten

V4 en 5 meianavond naar de Dodenherdenking geweest en ieder jaar hoor ik, ondanks het feit dat het inmiddels 68 jaar geleden is, weer nieuwe verhalen van mensen die hier uitgenodigd worden om iets over de oorlog te vertellen.

Bij de herdenking in ons dorp is de inbreng van kinderen heel groot, vooraf maken ze op scholen zelf gedichten die ze deze avond voorlezen.
Er was dit jaar zelfs een joch van een jaar of 10 die speciaal teruggekomen was van zijn vakantie in Drenthe om zijn gedicht voor te mogen lezen.

Mooi vind ik dat, en ieder jaar ben ik weer ontroerd als ik zie hoe het gaat, zeker de omfloerste trommels, op een of andere manier vind ik dat zo indrukwekkend.

Ik was vandaag een beetje opgefokt en gaandeweg de herdenkingsbijeenkomst, de klassieke muziek en de verhalen werd ik steeds rustiger en ging dingen relativeren en besefte opeens weer dat ik gewoon blij moet zijn om in dit land te leven, in vrijheid al hebben we allemaal daar wel weer iets over te zeggen.
En dat mogen we dan op 5 mei vieren.

En daarom ga ik gewoon ieder jaar weer, omdat we het niet mogen vergeten.