Het recht van de sterkste

waterhoentje2Op mijn fietstochtje door de polder was ik weer een keer getuige van het recht van de sterkste en wel bij de waterhoentjes.

De eieren die pas nog ijverig bebroed werden waren uitgekomen en dat had drie prachtige kleine zwart met rood drijvende bolletjes opgeleverd.

Moeder en vader waren druk bezig om eten te zoeken, een zo’n jonkie zwom met moeder mee om als eerste aan de beurt te zijn terwijl zijn twee broertjes of zusjes in het riet zaten te wachten tot ze gevoederd werden.

waterhoentjes 3Een prachtig gezicht, toen Pa Meerkoet over het weiland naar de twee wachtende hoentjes kwam zag ik haantje de voorste vaart maken in het water en weer als eerste zijn bekje open sperren om eten te krijgen en dat lukte.

Het recht van de sterkste gold hier ook al duidelijk en dat was ook te zien want terwijl de twee andere een beetje bangig in het riet zaten zwom nummer drie al krachtig mee en maakte dat hij of zij als eerste stond bij de voedseluitdeling.

Ik wil het waterhoenniet weten maar ik weet het wel dat van deze drie er minimaal twee te prooi zullen vallen aan reigers/snoeken/ratten en daarom zal het ook wel nodig zijn om sterk en slim te zijn om in deze “struggle for life” te overleven.

De Zon

Natuurlijk is iedereen het onderhand wel een beeZonnetje 34tje zat die kou en het sombere weer, ik tenminste wel, kan er ook slecht tegen maar afgelopen maandag was het opeens heerlijk weer.

Ik had ’s morgens een interview om 9 uur en de dames waar ik moest zijn zaten heerlijk in de tuin met de zon op het terras. Ik nam plaats met mijn gezicht naar de zon toe.

“Je zit zo wel in de zon te kijken” zei een van de twee dames, “is dat niet lastig om te schrijven”.
Ja zei ik, dat is zeker zo, maar ik vind het zo ontzettend lekker die zon en ik bleef gewoon zitten.

Eigenlijk moest ik na het verven van gisteren nog in huis opruimen maar ik dacht, laat maar, ik ga lekker eerst een eind fietsen en dat deed ik, door de polder fietsen en genieten van alles wat er te zien was, alles is groen, bruist en leeft.

Even combineren met een paar boodschappen die ik nog moest doen. Thuisgekomen had ik energie voor 10 en begon meteen al die vieze ramen binnen en buiten te zemen,mijn vensterbanken weer installeren en ook nog een uurtje in het zonnetje zitten lezen en buiten eten, hoe heerlijk kan je het dan hebben.

Eigenlijk is de zon voor mij het beste medicijn dat ik kan hebben, ik word er weer vrolijk van, actief en gun mezelf ook tijd om in het zonnetje te gaan zitten.  Ik teken er zo nog een aantal maanden zon bij ;).