Iemand met minder werkervaring

brieffffffffffIedere vier weken ben ik verplicht vier sollicitaties te doen, dus ook deze maand deed ik dat weer. Een vacature gekregen van een vriend waarop ik echt mijn stinkende best heb zitten doen en de andere drie andere sollicitaties via de site van het UWV waar ik nog nooit enige respons op gekregen heb dan een mailtje met daarin een verklaarbare reden waarom ze me niet nodig hebben.

Twee uur na het verzenden van mijn sollicitaties kreeg ik van het eerste bedrijf al een afwijzing binnen !!!

Vandaag moest ik me melden bij het UWV omdat ik een jaar werkeloos ben. In de brief stond dat het niet vrijblijvend was met andere woorden verplicht om te komen.
Op de presentielijst bleven echter wel de helft van de namen zonder vinkje er achter. Samen met nog een aantal mensen kregen we voorlichting hoe de regels dan veranderen.

Verplicht om ook een baan onder je niveau aan te nemen en je kan gebeld worden door een werkcoach als ze je ergens kunnen plaatsen.
Ze keek zo de mensen eens aan en zei meteen dat het er in ons geval hooguit een of twee zouden zijn die gebeld zouden worden. Want er is geen werk, zei ze eerlijk.

De sfeer onder de mensen was behoorlijk gelaten, het verhaal dat ze vertelde wisten we allemaal al eigenlijk en na afloop kregen we het nog op schrift mee.
In de brief die we hadden gekregen stond dat we een geldig identiteitsbewijs moesten meenemen een je CV.
Toen de voorlichting na ongeveer 20 minuten afgelopen was en we naar huis mochten, vroeg een van de deelnemers waar we onze CV in moesten leveren.

O zei de dame, dat hoeft niet hoor, dat moeten wCVe standaard in de brief zetten, ook de identiteitsbewijzen werden niet ingekeken.
Nou ja dan maar even lekker de stad in, het werd mooi weer en Gouda, waar ik moest zijn, is een mooie stad om even rond te lopen.

Toen ik ’s middags weer thuis kwam en mijn mailbox opende had ik weer een afwijzing maar dit keer was de reden dat ik niet in aanmerking kwam even nieuw voor me.
Voor deze vacature ben ik op zoek naar iemand met minder werkervaring.

Ik kreeg de neiging om ze op te gaan bellen en te zeggen, joh dan gebruik ik toch maar de helft van mijn ervaring maar ik denk dat ze bedoelde, we zoeken een goedkoper iemand of iets in die geest.
En dan verwachten ze nog dat je gemotiveerd blijft solliciteren.

Ff rust graag

moeeeIk ben gewoon moe, toe aan een beetje rust.
Drukke weken voor de krant gehad en tegelijkertijd waren ze ook nog in mijn huis bezig met het repareren van het houtwerk tegen houtrot en voorzien van dubbel glas.

Het bedrijf dat het dubbel glas levert heeft moeite met plannen en meten om het in het kort even te zeggen. Een voorbeeld het raam er uit halen en er dan achterkomen dat de maat niet klopt. Misschien handig om het even te controleren voordat je het glas er uit gehaald heb. Dus de oude ruit er weer ingezet. En afspraken maken wanneer ze komen en steeds weer afbellen en dan verwachten dat als hun een keer tijd hebben dat je dan ook maar thuisblijft.

Nou ja gelukkig heb ik een schat van een buurvrouw die wel de deur wil openen als ik weg ben anders is het toch bijzonder lastig.

senseoMaar goed op een ruit na, weer verkeerd besteld, en een nieuwe achterdeur die nog moet komen is het nu klaar gelukkig.
En ik ben het ook even helemaal zat die mannen allemaal in mijn huis die dan ook nog wel koffie willen natuurlijk. En dan heb ik het nog niet over het werk om alles leeg te halen, de rommel, wat logisch is en daar heb ik ook geen moeite mee.

Gisterenavond had ik hier een vergadering waar ook mijn zoon bij was en na afloop zei ik dat ik nog de horren weg moest halen van de ramen boven omdat ze die vandaag zouden doen. “Doe ook eens een keer of je een domme alleenstaande vrouw ben mam” zei hij en laat ze gewoon lekker zitten. Ik schoot in de lach maar heb zijn advies toch maar opgevolgd en het was ook niet nodig om ze weg te halen bleek vandaag.

Nu komen ze binnenkort nog om de hele buitenboel te gaan verven en moet ik zelf dubbel glasbinnen alles weer gaan verven maar nu nog even niet.
Even een paar dagen rust en wat anders gaan doen, na de Pinksteren ga ik weer beginnen. Morgen ben ik opgeroepen bij het UWV en daarna ga ik lekker de stad in, even lekker shoppen heb er nu al helemaal zin in.

 

 

Ja Anna, nee Anna

Een paar maanden geleden ging ik met mijn zwager naar Rotterdam naar het revalidatiecentrum, toen we in de taxibus stapten ( ik stapte en mijn zwager reed 😉 ) zat er al een man in de bus, iemand die ik kende, ik had namelijk met hem op de lagere school een of twee jaar in dezelfde klas gezeten, hij herkende mij ook. Hallo Anneke zei ie.

Henri heet hij, hij vertelde dat hij naar de Daniël den Hoed ging om te bestralen omdat hij darmkanker had. Zo onderweg hebben we wat zitten praten.
Hij is het type eeuwige vrijgezel zal ik maar zeggen, een beetje simpele man, zonder ook maar een vorm van gene zijn verhaal vertellend,  maar niet onaardig.

Een paar weken daarna ging ik bij de Hema een broodje eten en daar kwam hij weer aanlopen. Zonder te vragen ging hij bij mij zitten en terwijl ik mijn broodje op zat te eten kreeg ik het hele verhaal van hem te horen over de bestralingen, zijn kwaal, zijn stoma en weet ik veel nog meer. Niet echt smakelijk als je zit te eten maar goed, ik dacht die man wil ook zijn verhaal een keer kwijt, hij is alleen en zoveel mensen in zijn omgeving zijn er niet begreep ik er wel uit.

Weer een paar weken later zat ik met mijn buuf bij de Hema (ja dat is mijn stamkoffiezaak haha ) toen hij weer bij ons kwam zitten. Het ging niet goed zei hij de chemo en bestralingen hadden niet geholpen en nu zou hij een zware operatie krijgen.
Ik praatte even met hem en wenste hem het allerbeste met zijn operatie.

Vanmorgen waren ze bij mij bezig geweest dubbel glas in de kozijnen te maken en toen die mannen vertrokken dacht ik even een stukje gaan fietsen dus zo’n 15 km gefietst en daarna bij de Hema aanbeland voor een broodje en een bakje cappuccino.
Ik sta bij de kassa en daar staat Henri naast me, het eerste dat ik dacht, o nee hé, even niet nu.
Maar goed hij merkte daar niets van en zei, waar ga je zitten, dus ik zei, buiten, oké zei hij dan ga ik er vast zitten, ik heb goed nieuws.

Nou ja dacht ik, verdorie Anna (zo spreek ik mezelf altijd toe) , doe niet zo egoïstisch , maak even een praatje met die man.
Dus ik ga bij hem zitten aan tafel. Hij begint te vertellen terwijl ik aan mijn broodje ga beginnen. Zijn operatie was heel goed geslaagd en ze hadden alles weg kunnen halen. Ook andere testen hadden aangetoond dat er geen verdere uitzaaiingen waren.
Een heel blije man, ben ook gestopt met roken zei hij, 8 weken geleden al. Hij straalt helemaal, ik was zo opgelucht toen ik het hoorde vertelde hij me.
En ik schaamde me voor mijn eerdere gedachtes, jeetje mooi toch dat zo’n man dat wil delen met me. En zo zitten we gezellig even te praten. Over een paar weken hoop ik weer te gaan werken zegt hij, want als ik zo heel de dag thuis zit is ook niet goed voor me. En ik begrijp hem helemaal. Nou ik ga weer zegt hij en ik wens hem het allerbeste toe en voel me ook gewoon een beetje blij en met het windje in mijn rug fiets ik de laatste 10 kilometers weer naar huis.

Zeg het met bloemen……

Aaardbeienfgelopen vrijdag mijn belofte om mijn zus haar tuin te doen ingelost al had ik na een heel gezellige maar ook heel drukke Hemelvaartsdag er eigenlijk niet zo’n zin in.
Bovendien was het niet echt lekker weer, maar goed we waren toch maar op stap gegaan om plantjes te gaan scoren.

En wat is dat leuk als je zelf niet hoeft te betalen maar gewoon uit mag zoeken wat in haar tuin past, natuurlijk wel met haar overleggen wat voor kleuren ze wil, vast of eenjarig en waar ze van houdt.

Eerst naar de bloemenplantage, was er nog nooit geweest maar ze hadden wel leuke planten, hoewel niet veel vaste planten voor in de tuin.
De kofferbak was al ongeveer vol, daarna nog naar een andere bloemenzaak op een winkelcentrum, een winkelwagen van Albert Heijn gepakt en ook weer volgeladen met plantjes. Heerlijk om te doen. Daarna naar tuincentrum nummer drie de resterende vaste planten gehaald.

Heel de achterbank stond vol, er kon echt zomerbloeierniets meer bij en mijn zus zat ook nog ingebouwd met allerlei plantjes op haar schoot en bij haar voeten.
Het leek onwijs veel voor haar tuintje want zo groot is die niet nadat ze hem pas bijna helemaal heeft laten betegelen.

Inmiddels was het wat lekkerder weer geworden en begon ik met het kleine hoekje tuin dat ze nog heeft onkruidvrij te maken. Met een verfkrabber de wortels er uit halen, ik had minstens wel gedacht dat ze toch iets van tuingereedschap had maar verder dan een schepje en een bezem kwam ze eigenlijk niet.

Maar het lukte en daarna alles gaan poten, mijn zus nam haar bakjes voor haar rekening.
En daar zie je ook het verschil tussen haar en mij, zij koopt tomatenplanten, paprikaplanten, aardbeiplanten waar al vruchten aan hangen terwijl ik ze vanuit een zaadje opkweek. Maar goed ieder zijn stijl, niet iedereen vindt het nou eenmaal leuk om in de tuin te wroeten.

tomatenNa een paar uur werken ziet het er echt leuk uit en de autovol planten blijkt in haar tuin wel mee te vallen, we hadden echt niets te veel.
We sluiten de vrijdag werken lekker makkelijk af met een Chineesje.
Ziezo mijn fiets terugverdiend en mijn zus een mooie tuin, behoorlijk spierpijn en een heel zere duim maar het was heerlijk om te doen.

Kuiten kijken………

wielren1Hemelvaartsdag is bij ons in het dorp Wielrendag want dan wordt namelijk ieder jaar een wielerronde georganiseerd en het leuke is dat ik midden in het parcours woon dus heel de middag rijden er voor mijn huis getrainde kuiten langs op weg naar de overwinning.

Eigenlijk begint het al eerder ’s morgens met een wedstrijd en prestatieloop georganiseerd door een atletiekvereniging.
Traditie in onze straat is dat iedereen stoelen naar voren sleept en al of niet met visite gaat zitten kijken.
Het is een mooi gezicht om in een luie stoel met een bakje thee te kijken naar al die hardlopers en ook de manieren waarop mensen lopen is al een kijk waard. Iedereen heeft een eigen stijl.

Naast al deze wielrensportieve elementen op deze dag is het eigenlijk ook de leukste dag van het jaar in ons dorp (vind ik dan ) want er is ook nog kermis, alle horecagelegenheden zijn  geopend en een aantal winkels.

Al deze evenementen zorgen er voor dat er duizenden mensen op het dorp en de dijk zijn en dan kom je ook altijd weer veel bekenden tegen waarvan er bijzijn die ik eigenlijk alleen op deze dag maar zie en dat is best leuk.

Natuurlijk “moet” ik zo nu en dan naar de start en finish om foto’s te maken voor de krant en de uitslagen op te halen dus loop ik op zo’n dag ook aardig wat metertjes maar dat mag de pret niet drukken.

Nielson1Vanmiddag kwam er op de dijk nog een artiest optreden Nielson, ik had er nooit van gehoord en ik leek ook de enige die zijn nummers niet kende maar goed geen probleem. Ik was gevraagd door de eigenaar van ’t café waar hij optrad om foto’s te maken en dat heb ik dus gedaan. Natuurlijk ook nog even zelf met hem op de foto gegaan voor mijn “samen-op-de-foto-met-artiest-archief”. 😉 Niets menselijks is mij vreemd.

Net alle stukken uit zitten werken voor de  krant, straks cafénog doorlezen en opsturen. Een voordeel, ik kan niet te veel te drinken op zo’n dag omdat de verhalen anders te onwaarschijnlijk zullen  worden.  Maar ik moet zeggen mijn eerste kopje verse muntthee uit mijn eigen tuin smaakte ook wel heerlijk.

 

 

Niet de spijker op zijn kop maar ……..

Gisteren was het prachtig weer dus werk buiten gezocht, de straat voor het huis even van onkruid ontdoen leek me wel leuk, heerlijk in het zonnetje meteen ’s morgens al beginnen.

Aan de zijkant moest nog steeds een stukje betegeld worden dus ik dacht kijken of ik dat zelf kan, even nadenken hoe ik het zou gaan doen en toen begonnen en dat ging eigenlijk wel goed.

Het knapte lekker op, om de stenen op zijn plaats te houden sloeg ik hardhouten plankjes die ik nog had in de grond om ze te verankeren.
Dat ging allemaal goed tot aan het laatste plankje aan toe.
Of mijn concentratie minder was, ik weet het niet maar in plaats van dat ik het plankje raakte sloeg ik keihard op mijn duim.

En dat deed zeer, ik liep vlug naar binnen om mijn hand onder de kraan te houden, ik voelde me helemaal misselijk worden van de pijn en dacht, ik moet buiten gaan zitten zodat ik de buren kan roepen als ik het gevoel krijg dat ik van mijn stokje ga.
Gelukkig gebeurde dat niet, ik bleef een half uurtje zitten en nam een paracetamolletje in. Mijn duim was inmiddels aardig blauw aan het worden.

Toch nog maar het klusje afgemaakt en de straat afgespoten met de hogedrukreiniger maar echt prettig was het niet meer.
Vanmblauweduimorgen toen ik opkwam was ook de achterkant van mijn duim bont en blauw en als ik iets per ongeluk stoot kan ik nog aardig jubelen en als ik hem te lang naar beneden hou begint hij te kloppen.
Maar goed het zal iedere dag wel weer beter worden, toch sta ik versteld hoe vaak ik die linkerduim toch gebruik, iets waar je normaliter eigenlijk nooit zo bij stilstaat.

 

Een heerlijke dag……

FuutVandaag lekker gaan fietsen door de polder, gecombineerd met een bezoek aan mijn broer en schoonzusje, we komen nooit zo heel veel bij elkaar, eigenlijk alleen op verjaardagen,  dus ik dacht laat ik ze eens verrassen.
Vorige week toen mijn moeder zo erg diarree kreeg heeft mijn schoonzusje daar alles op lopen ruimen, nou niet echt het lekkerste werk en ik waardeer heel erg wat zij (en mijn broer) allemaal voor mijn moeder doen.

Gisteren had ik bij eenzwaan snoepwinkel een doos met chocolaatjes gekocht met “Dank je wel” er op. Gewoon omdat het wel eens gezegd mag worden vond ik dus.

Heerlijk een omweg genomen langs een mooie brede Molenvliet, een echt vogelgebied en er zaten dan ook heel veel vogels te broeden.
Ik had mijn camera meegenomen om het zo nu en dan even vast te leggen.
Het was heerlijk weer om te fietsen en best al druk vanmorgen met fietsers, wandelaars, sporters en hondenuitlaters.

fazantBen jij verdwaald vroeg mijn broer, dus ik zei, nee ik kom nou speciaal eens voor jullie hierheen haha, wel leuk. Lekker een bakje gedaan, even op de tuin gekeken.

Ook een soort sentimental journey altijd want hij woont in het huis waar ik (net niet geboren) opgegroeid ben en tot mijn 20e gewoond.
Ik probeer altijd nog iets van het oude terug te vinden maar heel veel is dat niet meer.

Oowaterkipk de terugweg een langere route genomen omdat ik wist dat er ergens zo’n prachtig nest in het water lag van een meerkoet die ik zeker op de foto wilde zetten. (Echt een kunstwerk)
Bij elkaar denk ik zo’n 30 kilometer gefietst en vanmiddag nog een paar uur in de tuin gewerkt. Ik heb mijn gymnastiek wel weer gehad voor vandaag. Maar heerlijk was het wel.

Eendje 2Eendje 1

 

Omdat we het niet mogen vergeten

V4 en 5 meianavond naar de Dodenherdenking geweest en ieder jaar hoor ik, ondanks het feit dat het inmiddels 68 jaar geleden is, weer nieuwe verhalen van mensen die hier uitgenodigd worden om iets over de oorlog te vertellen.

Bij de herdenking in ons dorp is de inbreng van kinderen heel groot, vooraf maken ze op scholen zelf gedichten die ze deze avond voorlezen.
Er was dit jaar zelfs een joch van een jaar of 10 die speciaal teruggekomen was van zijn vakantie in Drenthe om zijn gedicht voor te mogen lezen.

Mooi vind ik dat, en ieder jaar ben ik weer ontroerd als ik zie hoe het gaat, zeker de omfloerste trommels, op een of andere manier vind ik dat zo indrukwekkend.

Ik was vandaag een beetje opgefokt en gaandeweg de herdenkingsbijeenkomst, de klassieke muziek en de verhalen werd ik steeds rustiger en ging dingen relativeren en besefte opeens weer dat ik gewoon blij moet zijn om in dit land te leven, in vrijheid al hebben we allemaal daar wel weer iets over te zeggen.
En dat mogen we dan op 5 mei vieren.

En daarom ga ik gewoon ieder jaar weer, omdat we het niet mogen vergeten.

Het loont……….

verwarminggggggEen paar maanden geleden schreef ik een bericht over energie zuinig zijn en was ik benieuwd hoe mijn afrekening van Eneco zou zijn dit jaar.
https://gewoonanneke.wordpress.com/2013/03/18/energiezuinig/

Een paar weken geleden kreeg ik bericht dat ik de standen door moest geven dus dat netjes gedaan en vandaag toen ik thuiskwam lag de envelop op de mat.

Oeps dacht ik, reken op 200 euro bijbetalen alles wat het minder is valt mee voordat ik hem openmaakte.
En het viel inderdaad heel erg mee, sterker nog ik had bijna 190 euro teveel betaald dus die kreeg ik terug, dat was echt nog eens een leuke verrassing dus.

Mijn strenge beleid deze winter heeft dus toch geholpen.
Het enige wat ik niet goed kan plaatsen is dat ik ondanks dwasdagat ik toch veel meer thuis was mijn stroomkosten ook niet hoger zijn dan vorig jaar.
Het enige wat ik bedenken kan is dat ik dit jaar mijn wasdroger helemaal niet gebruikt heb en al het wasgoed of buiten of binnen gedroogd heb.

Nou ja hoe dan ook, ik werd er blij van.

Vanmiddag ook nog lichamelijke energie bespaard want ik heb een elektrische fiets van mijn zus gekregen/geruild. Zij kocht een nieuwe en die van haar is een jaar of 4 oud maar doet het nog heel erg goed. Ik snap ook niet waarom ze eigenlijk een nieuwe koopt maar dat is een ander verhaal. Ik ben er blij mee. Ik heb heel lang getwijfeld om er mee te gaan rijden want ben bang dat er geen weg terug is.fiets
Aan de andere kant weet ik dat ik nu veel vaker langere afstanden zal gaan fietsen die ik nu met de auto afleg.
Dus per saldo zal ik denk net zoveel beweging of misschien meer er door krijgen en bespaar ik weer benzinekosten.

Ik ga het gewoon proberen.
Als tegenprestatie, zo werken mijn zus en ik tegenwoordig, ga ik haar bloemenbakken verven en haar tuin verder inrichten, geen straf voor mij en zij heeft er een bloedhekel aan dus een goeie deal zo.