Dagje Maastricht

SONY DSCWe hebben niet alleen op terrasjes gezeten, hoewel dat wel heerlijk was met dat prachtige weer, maar we hebben ook nog een stukje cultuur opgesnoven en dat bracht ons in de Sint Servaasbasiliek, nu is mijn zus helemaal niet zo’n zonaanbidder dus die was allang blij even binnen bij te kunnen komen.

Allereerst gingen we zitten luisteren naar de uitleg over deze basiliek en daarna overal kijken en je voelt gewoon dat er in deze basiliek SONY DSCheel wat heeft plaatsgevonden maar dat vind ik dus van alle kathedralen, ik vind ze gewoon zo indrukwekkend en vooral de kerkers, waarom weet ik niet.
De meestal beetje bedompte geur, de prachtige gewelven,  dat boeit me enorm.

Omdat mijn zus en ik altijd een souvenirtje SONY DSC(mag gewoon kitscherig zijn) kopen koos ik daar een speld met daarop de sleutel van de hemelpoort die Sint Servaas volgens de verhalen ontving. Daarmee kreeg hij de macht om zonden al dan niet te vergeven en de hemelpoort wel of niet open te houden voor diegene die aanklopt.

Terug in het zonlicht, een heel andere tijd en een terrasje met een koel biertje, ook niet verkeerd.
Zo lopend door de stad hebben we eigenlijk best veel gezien, heel vSONY DSCeel gelopen en zelfs nog een kerk bezocht waar we achteraf via de uitgang naar binnen gingen en zo “vergaten” om entree te betalen. Daarom hebben we bij de uitgang maar een kaarsje gebrand en wel de duurste hoor 😉 , dit keer ook weer eens een echt kaarsje, ik vind die waxinelichtjes eigenlijk niet echt.

Weer buiten kunnen eten en daarna weer terug naar de tuin van het hotel waar het iedere avond drukker en gezelliger werd.
Thuis bleek SONY DSCde speld die ik kocht een goede keuze want daarmee kon ik mijn drie blaren op mijn voeten mooi mee doorprikken.

Wie wat meer wil weten hierover kijk op www.sintservaas.nl