Vertellen of laten ontdekken

bus arrivaAfgelopen maandag moest ik even naar Rotterdam om iets te ruilen en het was de laatste dag dat het nog kon.

Ik had geen zin om met de auto te gaan, bovendien parkeergeld is ook niet mis en vanuit ons dorp heb je een snelle verbinding naar Rotterdam, binnen een half uur stond ik dan ook in de koopgoot.

Het kostte een beetje moeite omdat ik, er vanuit gaande dat het goed was,  alle merkjes er uit gehaald had. Drie hoog naar de klantenservice, terug naar de afdeling om af te laten tekenen en weer terug naar drie hoog naar de klantenservice maar goed toen kreeg ik toch mijn geld terug.

Omdat ik begin middag weer een afspraak had staan geen tijd eigenlijk meer om te gaan winkelen en toen ik de metro uitkwam, kwam daar precies de bus naar mijn dorp aanrijden.
Dit was geen sneldienst maar een bus die via andere dorpjes naar mijn huis ging. Ook geen probleem.

In de bus zaten een aantal meiden van ik schat zo’n jaar of 13, 14  die zoals ik opmaakte uit hun gesprekken naar mijn dorp gingen en hier niet bekend waren.

En zoals zoveel jonge mensen  van nu gaan die zelden of nooit met de bus mee dus ze waren een beetje zenuwachtig of ze wemetro 1l in de goede bus zaten.
Ik hoorde ze met elkaar redeneren en kijken naar het informatiebord in de bus waar in eerste instantie de naam van mijn dorp nog niet opstond.

Eigenlijk wilde ik zeggen, jullie zitten in de goede bus, maar iets hield me tegen en ik dacht, ondervinden jullie het maar daar leer je meer van dan wanneer iemand het je weer voorkauwt.
Het hele eind werd er overlegd, mobiel met het thuisfront gebeld of ze nog goed zaten. Het was ook wel leuk om zo aan te horen en ik moest me inhouden om toch niets te zeggen.

Maar toen verscheen opeens de naam van ons dorp op het bord en opeens werden ze wat rustiger en stapten op de juiste plaats van bestemming uit.  Zo dacht ik goed gedaan meiden.

15 gedachten over “Vertellen of laten ontdekken

  1. Heel herkenbaar! Ook ik was vroeger altijd hartstikke bang in de verkeerde bus of trein te zitten en was vaak stikzenuwachtig of het wel goed zou komen haha! Leuk blog, Anneke!

  2. Dan heb je je mooi ingehouden. Het is zo aantrekkelijk om iets te zeggen.
    Leuk blogje. Alleen die naam al: de koopgoot. Een goede reden om er zo min mogelijk te komen.

  3. Ik zou ook moeite hebben om niets te zeggen, maar ik had het ze ook zelf laten ontdekken. Wij hebben het ook moeten leren en kregen ook niets voorgekauwd. Tenminste, ik niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s