Emotievolle dagen

Gisteren had ik een rare dag, voordat ik vorige week op vakantie ging een paar dagen was ik nog voor het borstkankeronderzoek geweest.  Gisteren had ik nog steeds niets gehoord en eigenlijk vond ik dat wel vreemd maar ik dacht misschien vakantie. Toch keek ik als ik even weggeweest was op mijn telefoon of ik niet gebeld was door mijn huisarts. Ik kon het gevoel niet verklaren, heb dat eigenlijk nooit zo sterk gehad na zo’n onderzoek.

Na het eten gisterenavond wordt er gebeld en mijn buurvrouw staat op de stoep, ze komt binnen en zegt, ik heb geen goed bericht, ik heb borstkanker.  Ik schrik er van, ze was vanmorgen gebeld door haar huisarts en daar inmiddels geweest.  Zou daar dat rare gevoel vandaan komen, ik weet het niet. Ze is in dikke tranen. Haar twee oudere broers zijn allebei overleden aan kanker op 59 jarige leeftijd en dat is zij ook bijna. Maar meteen realiseerde ze zich ook wel dat borstkanker in veel gevallen goed te behandelen is. Maar waar moet ze doorheen en wat gaat er gebeuren, alles is onzeker en ik snap dat ze het er zo moeilijk mee heeft.

Mijn zoon kwam gisterenavond en vertelde dat de moeder van een vriendin van hem ook gebeld was door de huisarts met dezelfde mededeling.  Dat is toch wel schrikken eigenlijk. Betekende dat ik niet gebeld ben dat alles goed is, ik wist het niet want ik had nog steeds geen bericht gehad.

Vanmorgen moest mijn zoon geopereerd worden aan zijn knie, een pees die al heel lang opspeelde moest behandeld worden. 1001211_550223978348583_485171197_nIn het Park Medisch Centrum in Rotterdam werd hij poliklinisch behandeld en ik ging met hem mee.
En het gekke is dat het gewoon een volwassen vent is maar op zo’n moment is het gewoon weer mijn kind en was ik best zenuwachtig omdat hij toch helemaal onder narcose moest. En hij ook wel hoor, ik merkte het aan hem.
Alles ging gelukkig goed en met krukken mocht hij weer mee naar huis, mee met mij want ze hebben het liefst dat er 24 uur nog iemand bij hem in de buurt is.

Als ik naar mijn huis toe loop zie ik door de ruit heen een brief in de brievenbus hangen en hetgeen ik hoop dat het is, is waar. Een brief van het borstkankeronderzoek dat alles goed is en er geen bijzondere dingen gevonden zijn.
Ik was behoorlijk opgelucht zal ik eerlijk zeggen, gelukkig met mijn zoon alles goed gegaan en ook bij mijzelf een goed bericht.

Vandaag kon mijn buurvrouw meteen in het ziekenhuis in de speciale poli komen, ga vanavond even vragen hoe het gegaan is en wat voor traject ze zal moeten gaan.
Het zal best een zware tijd voor haar worden maar ik ga er het beste maar van hopen voor haar en proberen waar ik kan haar te helpen want dat zal ze best goed kunnen gebruiken.

 

Fotomoment

Hoewel dit voor mij geen fotoblog is kan ik het soms ook niet laten. Ga momenteel veel fietsen en neem eigenlijk altijd mijn fototoestel mee.
Op een of andere manier ben ik heel erg gefascineerd door de meerkoeten in de polder, die broeien zich een ongeluk, het ene nest is net afgeleverd of er wordt al weer gesleept om het volgende nestje te produceren.  En sommige hebben echt paleisjes van nesten, terwijl het toch heel slordige bouwers zijn.
meerkoetenhuis1
En hoe meer ik de planten bekijk en fotografeer hoe meer ik me realiseer dat ik er eigenlijk zo weinig vanaf weet en zeker van de namen van planten. Aan de andere kant zo zittend in het gras zo nu en dan zie ik ook weer planten die ik wel ken. Toch maar eens een goed boek er over aanschaffen.
De distel een plaag in de weilanden maar echt zo’n mooie plant om te zien.  w DistelEn zeker als er dan ook nog zo’n mooie vlinder opzit, van mijn buurman hoorde ik dat het een geaderd witje is. vlinder op distel 1 Of de vele soorten grassen.

grassen

Het fluitekruid

fluitekruid 1 De springbalsemien in vele kleuren te vinden van wit tot aan donkerpaars/rood en alle kleuren daartussen in

spring balsemien
En de laatste, gewoon uit mijn eigen tuin, opgekomen van het wintervoer waarin ook zonnepitten zaten
IMG_8161

Chemie…..

Wat is chemie tussen mensen, ik kan het eigenlijk niet verklaren hoe het onstaat.

zomergastenIk kijk momenteel weinig televisie maar zomergasten is eigenlijk al jaren een van mijn favoriete programma’s.
Dus gisterenavond afgestemd op de eerste uitzending met Hans Teeuwen als gast en Wilfried de Jong als presentator.

Ik weet niet of iemand het gezien heeft maar ik vond het tenenkrommend, er was totaal geen chemie tussen die twee mensen. Zodat gesprekken stokten, beide niet goed wisten wat ze moesten zeggen en dan is 3 1/2 uur lang een heeeeeel lange tijd hoor. Ook voor de kijkers geen pretje vond ik, heb het wel afgekeken maar echt boeiend, nee dat niet.  Dan heb ik het nog niet over het roken van Teeuwen, dacht dat het allang verboden was op televisie om te roken.

Ik kreeg het idee dat ze blij waren als er weer een fragment gestart kon worden zodat ze even niets hoefden of moesten.
Nee ik vond het geen succes van twee kanten eigenlijk. Hoop dat het de volgende keer beter zal gaan.

Chemie tussen mensen, ja soms klikt het met iemand zonder dat je precies weet waardoor dat eigenlijk komt.

Ik had het toevallig zaterdagavond, zat nog even een mailtje te lezen op Max Meeting Point van mijn wordfeutclubje toen een man aanklikte voor een chat.
Ach dacht ik waarom niet, even een praatje en we raakten in gesprek over fotografie.

We hadden eigenlijk meteen een leuk gesprek, eens geen man die na drie zinnen vraagt of ik een arm om me heen mis pfff, die (on)zin hoef ik niet meer te horen, maar gewoon een open en leuk gesprek .

Hij vroeg of hij even zou bellen omdat het makkelijker ging dan chatten en hoewel ik eigenlijk zelden of nooit meteen een telefoonnummer geef deed ik het nu wel en we zaten gewoon tot 2 uur ’s nachts te praten over van alles.
Er was duidelijk een soort van chemie, dus afgesproken om het gesprek nog eens een keer voort te zetten.

Chemie tussen mensen, ik kan het niet verklaren, het is er of het is er niet en als het er is dan is het gewoon leuk.

Foto internet.

 

 

Buienradar

buitenradarWat is ons leven eigenlijk heel erg veranderd met de komst van de buienradar.
Ik kom tegenwoordig nog weinig mensen tegen die naar de lucht kijken om te zien of er regen of een onweersbui komt maar klik, klik, klik op de smartphone en ik weet precies hoe laat ik kan gaan fietsen om niet nat thuis te komen. Bijna op de minuut kan ik zien wanneer ik mijn ramen dicht moet gaan doen omdat het gaat regenen.

Is dat leuk ??

Ik ontken niet dat het voor bepaalde evenementen heel handig is om te weten dat er windstoten komen die een tent mee kunnen nemen om ongelukken te voorkomen. En zo zijn er nog wel meer dingen te bedenken waarvoor het makkelijk is.

Even terug in de tijd:

Na een week Huttendorp, vrijdagochtend, alles opgeruimd, ik ben doodmoe na een week net zulk warm en drukkend weer als de afgelopen dagen het geval was.
Ik moet naar een dorp 10 km verder op, heb geen auto dus de keuze is met de bus of fietsen, ik kies voor het laatste.

Ik voel me helemaal relaxed worden, de drukte, de stress, de blijheid dat alles weer goed is gegaan, alles valt van me af en ik fiets tussen de weilanden door en geniet met volle teugen.

Op de terugweg zie ik “de lucht groeien” zoals ik dat geleerd heb van mijn vader, de natuur wordt heel stil. Ik probeer sneller te fietsen maar ik red het niet en de onweersbui die eigenlijk al heel de middag dreigde barst los.

Het is zo warm dat de regen die valt heerlijk verkoelend is, eigenlijk geniet ik nog meer dan op de heenweg. Alleen bij onweerluchteen weg met aan beide kanten bomen, midden in de polder voel ik me toch wel een beetje klein en angstig als het gaat onweren en vuren.  Tenslotte is me altijd verteld bij onweer niet onder bomen te staan, lopen, fietsen en zorgen dat ik niet het hoogste punt in de polder ben. En ik weet dat het geen onzin is.
En toch zit ik in mezelf zingend op de fiets en geniet van de luchten, de regen en zelfs van de onweer.
Als ik thuiskom ben ik doornat maar ik voel me super.

Buienrader, handig en makkelijk maar soms toch jammer dat we nooit meer naar de lucht kijken hoe buien ontstaan en toch onverwacht overvallen worden doordat de bui sneller komt dan we gedacht hadden, dat kan zo mooi zijn.

 

Plaatjes internet.

Komkommertijd…..

BijIMG_8143 mij is het letterlijk en figuurlijk komkommertijd. Bij de krant is het rustig, iedereen is op vakantie en de interviews die ik nog de laatste dagen gedaan heb willen ze allemaal liever over een paar weken geplaatst hebben omdat nu zoveel minder mensen het zouden lezen.

Deze week had ik vrij, er waren zelfs geen mailtjes binnen gekomen terwijl dat er normaal wel aardig wat zijn. Nou ja ga volgende week wel een rondje doen om te kijken of er hier in de regio nog wat te beleven valt zo in de zomervakantie dat kan soms verrassende dingen opleveren.

IMG_8137Maar ook letterlijk is het bij mij komkommertijd. In het voorjaar had ik minikomkommerzaadjes gepoot in mijn kasje (waarom was ik nou verbaasd dat het gewoon komkommerpitten zijn 😉 ) en die zijn enorm uitgegroeid, twee heb ik er in mijn kasje staan en drie heb ik er in de tuin gepoot.
En daar is duidelijk verschil in te zien, die in het kasje zijn ongeveer 3x zo groot als die nu buiten staan, ondanks het toch warme weer van de laatste tijd.

SONY DSCDeze week heb ik de eerste komkommers geoogst en ze smaken heerlijk, het zijn minikomkommers met mijn timmermansoog schat ik ze dus een cm of 10/12 lang.
En als al die bloemetjes en inmiddels kleine komkommertjes die er al aanhangen hun best doen schat ik zo in dat ik dagelijks toch wel een of twee komkommertjes kan scoren. Lekker hoor als gezond tussendoortje en gewoon zo leuk uit mijn eigen tuin/kas.

Ben trouwens wel genept met de aankoop van twee paprika plantjes, dat blijken gewoon peperplantjes te zijn die nu al vol met pepers hangen, alleen die eet ik dus niet. Dus zal maar hier en daar eens vragen wie ik daar blij mee kan maken. IMG_7424

Dus voor mij mag het nog wel even komkommertijd blijven.

Koe krijgt nog een staartje………..

Na het plaatsen van de foto op Facebook kreeg ik heel veel leuke reacties, de leukste en meest waardevolle voor mij van twee collega fotografen van andere kranten die ik regelmatig onderweg tegenkom. Beide vonden het een supermooie foto.

Vanmorgen werd ik opeens opgebeld door een mevrouw die via via mijn telefoonnummer opgezocht had, niet zo moeilijk hoor, als je mijn naam googelt kom je daar al snel terecht, maar dit terzijde.

Zij is de echtgenoot van een dierenarts en ze woont in een groot oud huis met hoge kamers en een grote woonkeuken. Sinds 15 jaar speurt ze allemaal kranten af om bijzondere foto’s te vinden van dieren.

Zo vertelde ze dat ze inmiddels foto’s had hangen van een kudde schapen die aangevallen waren door een hond, van dieren na de MKZ crisis enz.
Als ze met zijn vijven (ze wonen met zijn vijven in dat huis) een foto heel speciaal vinden dan gaan ze op zoek naar de fotograaf, ze had zelfs al eens foto’s via buitenlandse persbureaus opgevraagd.koe6 zwart wit

En mijn foto vonden ze alle vijf heel bijzonder, ik was best een beetje overdonderd er van maar ja leuk vind ik het wel natuurlijk
Deze koe in de sloot had voor haar ook een emotionele betekenis met betrekking tot haar moeder, maar dat was nog te emotioneel vertelde ze om mij te vertellen.

Natuurlijk was ik er inmiddels heel nieuwsgierig geworden naar dat verhaal. Maar misschien komt het nog, ze heeft gezegd mij een foto op te sturen van alles foto’s wanneer deze foto daar aan de wand hangt. Ze laat al de foto’s afdrukken in zwart/wit.
Ben heel benieuwd, heb ook totaal geen idee van wat ik moet vragen voor zo’n foto.
Wat dat betreft ben ik ook totaal geen zakenvrouw, zo’n verhaal vind ik al zo mooi dat is eigenlijk voor mij al genoeg.
Maar goed misschien even bij een collega fotograaf informeren wat hij daar voor rekent, een ander doet dat tenslotte ook.
Nou ben ik natuurlijk geen professioneel fotograaf en was toevallig net op dat plekje met camera toen die koe in de sloot zwom en dat kon ik niet voorbij laten gaan.

Maar natuurlijk vind ik het superleuk en heb ik er de hele dag al een goed gevoel over, haha een kinderhand is gauw gevuld ;).

 

Koe in ’t AD

Na vier warme, ik mag wel zeggen heel warme en drukke dagen in Friesland/Drenthe geweest te zijn weer thuis en dat is ook wel weer lekker.

De hotelkamer hebben we ook echt alleen maar gebruikt om te slapen en soms waren dat nog heel korte nachtjes ook met dat warme weer.

Iedere avond heel kort even op mijn tablet de mailtjes of berichten gelezen.

Vorige week had een vriendin op Facebook gezet bij de foto van de koe in het water dat ik die op moest sturen naar het AD. Die hebben een zomerfotowedstrijd en volgens haar was deze foto daar heel erg geschikt voor.

Dus ik meteen een mailtje gestuurd met een leuk verhaaltje er bij en de foto. Gisteren kreeg ik een berichtje van die vriendin: Heb je het AD gezien, je foto staat er in.
Natuurlijk had ik geen AD gezien, veel te warm om een krant te gaan zitten lezen maar vandaag toen ik thuiskwam lag er een krant in de brievenbus met de foto er in. Hartstikke leuk natuurlijk en dan van de 5 foto’s ook nog eens als grootste afgedrukt en dus meedingend naar de foto van de week, ik ben benieuwd.

Ooit jaren geleden heb ik ook eens een keer meegedaan met een wedstrijd van het AD en toen won ik een Discman als foto van de week, kan je nagaan hoe lang dat geleden is, die dingen zijn inmiddels antiek.

Maar goed wel leuk natuurlijk, dus ben benieuwd of het de foto van de week wordt, maar ik vond het eigenlijk al gewoon leuk dat ie in het AD stond.

AD foto

 

Televisieloos

De afgelopen dagen met het mooie weer was het meestal al bijna 10 uur voordat ik eens binnen kwam.
Laat buiten eten, nog even lezen, plantjes water geven en dan gaat het hard zo’n avond.

Meestal even mijn mails nakijken en de laatste dagen bleef mijn televisie dan ook helemaal uit, ik zette een muziekje aan of soms zelfs helemaal zonder geluid dat is ook wel eens een verademing.

testbeeld

Vanavond was het wat frisser dus iets eerder in huis en ik dacht, ach laat ik de televisie weer eens even aanzetten maar ik had het beter niet kunnen doen en heb hem dus maar weer uitgezet.
Er was echt niets leuks wat ik nu wel zou willen zien eigenlijk.

De Tour de France, heb er zegge en schrijven 5 minuten van gezien toen ik bij iemand was voor een interview en die man de televisie nog aan had staan.

Het interesseert me echt helemaal niet momenteel, het voelt ook helemaal aan of ik vakantie heb, heerlijk in mijn eigen huis, lezen, luieren, heel veel fietsen, beetje tuinieren en nog mijn werk voor de krant dat nog wel dan.

Het nieuws hoor ik wel op de radio of kijk zo nu en dan op mijn tablet of er geen bijzondere dingen zijn gebeurd in de wereld.
En het bevalt me eigenlijk zo goed dat ik vind dat ik gewoon eens vaker dat ding uit moet laten.

Ik had nog zo gezegd ” GEEN BOMMETJE “

Ik weet dat sommige mensen koe6het al weer zat zijn, sterker nog er helemaal niet van houden maar voor mij is dit het perfecte weer. Ik verkeer nu ook wel in een luxe positie dat ik niets hoef en in principe alles mag en dat doe ik ook lekker.
Ik vind het heerlijk hoef niet na te denken wat ik aantrek, shirtje en korte broek of jurkje, klaar is Anna.

koe1Had ik vorig jaar nog een soort schuldgevoel omdat ik geen werk meer had, ik weet nu dat ik zoveel er aan gedaan heb om toch weer een baan te krijgen dat ik me daar niet meer schuldig over hoef te voelen dat het niet gelukt is.

Dus gisteren was het behoorlijk warm maar om te fietsen heerlijk, een lekker briesje en ik ben de polder ingegaan.koe2
Hier en daar wat foto’s gemaakt, dit keer met kaart in de camera, ik leer het nog wel eens.

Toen ik bijna thuis was dacht ik, nog een klein stukje de andere kant de polder in, vond het zo zalig om te fietsen en daar kwam ik een paar honderd meter verder en zag een koe in de sloot zitten.

koe 5Ze probeerde wel op de kant te komen maar dat lukte haar niet, een andere koe die op het weiland was stond zo nu en dan te loeien alsof zij (of misschien deed zij dat ook wel ) de aandacht wilde trekken.

Ik fietste naar de boerderij en ging tegen de boer zeggen dat er een koe in de sloot zat en bleef even staan wachten maar zag de boer nog niet komen. De koe was duidelijk niet in paniek of zo want ze stond gewoon te eten in de sloot. Misschien vond ze het ook wel heerlijk koel in de sloot met dat warme weer.

Ik fietste een stukje door zkoe 4o nu en dan achterom kijkend en daar zag ik de boer komen met zijn tractor, blijkbaar gebeuren dit soort dingen wel vaker want heel routinematig deed hij een brede band om de nek van de koe en trok haar de kant op.

Dit alles onder te toeziende oog van een aantal schapen en mijn camera, de koe maakte een gekkekoe3 bokkensprong, de boer liep nog een stukje met haar mee om te kijken of alles goed was en ging toen weer weg.
De koe voelde zich blijkbaar weer prima want ze ging gewoon gewoon verder met dat wat koeien doen: gras eten.