Boeien

Een schrijfopdracht van Plato een verhaal van 300 woorden waarin het woord, dit keer boeien, niet gebruikt mag worden. Meer verhalen op:  http://platoonline.wordpress.com/

Twee jaar geleden gebeurde het, een val met de fiets en hij kwam helemaal verkeerd terecht met zijn nek op een stenen richel en kreeg een hoge dwarslaesie.  Na een ziekenhuisopname kwam hij terecht in een revalidatiecentrum, al snel bleek dat er van enige vooruitgang geen sprake zou zijn en dit het was voor de rest van zijn leven.

Zijn lichaam voelde alsof hij vastgebonden zat, een gevangene, alleen zijn hoofd werkte nog goed. Hij besefte heel goed wat er met hem aan de hand was, wat zijn levensverwachtingen waren. En vaak zei hij was ik maar harder gevallen. Dit wil ik niet.

Hij ging in een zorgcentrum wonen voor ouderen, niet direct “the place to be” maar er was geen alternatief.
Een leven van totaal afhankelijk zijn van anderen, spasmen en altijd pijn hebben.

Via via hoorde hij dat er in Zandvoort een instelling was waar meer mensen van zijn eigen leeftijd woonden, wel ver bij zijn woonplaats vandaan en een lastige reis voor familie die hem niet meer wekelijks zouden kunnen bezoeken.

Hij ging proefdraaien en achteraf zonder er verder diep over na te denken wat dat inhield voor bezoek krijgen verhuisde hij eigenlijk hals over kop.

Eenmaal daar wonend bleek het niet het paradijs te zijn dat hij verwachtte, sterker nog het viel hem zwaar tegen. In de instelling woonden voornamelijk MS patiënten die in een verre fase van hun ziekte zijn.

En het viel hem zwaar dat hij zo weinig bezoek kreeg van zijn familie, over “vrienden” maar helemaal niet te spreken, die zag hij helemaal niet meer.
Nu heeft hij een besluit genomen om zich te bevrijden en het traject van euthanasie in werking gezet, ik vind het heel moeilijk maar respecteer zijn keuze al zal ik hem ook heel erg gaan missen. Mijn “broertje”.

42 gedachten over “Boeien

  1. Vreselijk. Ik wens jullie allen heel veel sterkte. Hoe oud mensen ook worden, kleine broertjes blijven altijd kleine broertjes die je gewoon wil beschermen af en toe. Kon dat maar. Nogmaals veel sterkte.

      1. Geweldig dat je er zo mee omgaat! Je zou kunnen zeggen: het is niet mijn automatische broer, maar een broer/zus verhouding die we zelf gekozen hebben, en soms is dat zelfs sterker… Maar daardoor kan verdriet om een uitzichtloze gezondheidssituatie ook sterker zijn. Sterkte!

    1. Dank je wel Marja. Het zal nog wel even duren, heb geen idee hoe lang zoiets kan duren, er moeten eerst aan allerlei formaliteiten voldaan worden en gesprekken gevoerd.

  2. Phoe Anneke ………… wat een moedig besluit van hem! En voor hem zal het als een opluchting voelen, maar voor ieder die achterblijft zal het moeilijk worden ………

  3. Jeetje wat een heftig verhaal. Hoe zijn leven zo ingrijpend kon veranderen.
    Ik wens jullie heel veel sterkte voor nu en de komende periode.

    Verder vind ik het verhaal voor de “300 woorden” erg sterk geschreven. Het heeft mij geboeid tot aan het laatste woord. Ik schrok een beetje van de eerste zin. Mijn vader is precies twee jaar geleden met een val van zijn fiets om het leven gekomen.

    1. Goh wat erg Deborah kan me voorstellen dat je dan schrok zeg. Dat lijkt me heel erg als zoiets gebeurt, weer nog precies de schrik toen ik gebeld werd dat mijn zwager dat ongeluk had gehad en we niet wisten welke kant het op zou gaan . Sterkte er mee.

  4. Sorry dat ik wat laat ben in dit geval 😦

    Als het leven niet meer dragelijk is,
    Het lichaam al niet meer wil,
    Mensen die zijn toestand mijden, niet wetend dat een mens er geestelijk van lijd,
    Wat is het dan verdomd eenzaam voor je broertje en langzaam gaat de tijd.

    Ik wens jouw en je broertje in deze kostbare tijd, toch nog mooie momenten die nu hoe moeilijk ook, later tot mooie herinneringen leid.

    Heel veel kracht en liefs gewenst xxx

  5. Pfff dat is erg heftig… veel respect overigens voor je broertje om deze zo moeilijke beslissing te nemen. Ik hoop op nog mooie momenten voor jullie samen, maar wat zal het afscheid zwaar zijn 😦

    1. Hij is niet een echt broertje van me maar zo voelt het wel. Zijn zus is momenteel over uit Australië en deze week ben ik met haar daar geweest, het was hartverscheurend bij beide het verdriet te zien.

  6. Dit is dus die zwager waar jij veel voor deed. Je schreef vaak over hem. Aan jou heeft het dus zeker niet gelegen.
    Verschrikkelijk dat het nu zo ver moet komen. Kan hij niet meer teruggeplaatst worden in zijn oude, vertrouwde omgeving? Ja, als dit zijn keuze is, moet dat gerespecteerd, maar dat vroeg ik me af. Want dan zou hij in elk geval weer meer bezoek krijgen. Enfin, ik kan met ook voorstellen dat je het met gezonde hersenen in een wrak lichaam helemaal zat wordt.
    Indringende WE. Ellendig dat het geen fictie is.

    1. Het ergste zou ik dus inderdaad vinden dat hij het doet omdat hij daar zo eenzaam en alleen is. Maar ook hier in het tehuis waar hij zat heeft hij het er al over gehad dus het komt niet zomaar uit de lucht vallen.

  7. Ik vind je broer/zwager een dappere man! Het zal niet makkelijk zijn zo’n zware beslissing te nemen!
    Een mooie maar trieste WE!
    Veel sterkte!

  8. Ik wil je sterkte wensen met wat nog komen gaat met je ‘broertje’.
    Voor hem hoop ik dat het snel kan gaan, uitzichtloos geestelijk/fysiek lijden lijkt me vreselijk…
    Je hebt het indrukwekkend verwoord.

    1. Weet je Hanscke bij dit soort dwarsleasie in ieder geval in zijn geval worden nog wel zenuwprikkels doorgegeven alleen verkeerd. Een klein voorbeeld zit er bij hem een klein vouwtje in een kledingstuk krijgt hij prikkels alsof iemand hem steekt in zijn lijf. Zo gevoelig is alles. Hij heeft een medicijnenpomp die heel de dag pijnstillers geeft en daarbij ook nog morfine tegen de pijn. Dus ja wat is ondraaglijk lijden. Het is een heel verhaal, hij is ook alleen, geen partner die hem verzorgt bijvoorbeeld. Het is gewoon heel moeilijk. Ik vind het ook heel moeilijk maar kan er niet over oordelen. Kan me niet eens indenken hoe het is om alleen nog maar je hoofd te kunnen gebruiken.

  9. Wat een verhaal! Maar als ik het zo lees, zal hij er alleen maar gelukkiger van worden en dat is toch wat we allemaal willen, niet? Veel sterkte toegewenst! Liefs, Me

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s