Emotievolle dagen

Gisteren had ik een rare dag, voordat ik vorige week op vakantie ging een paar dagen was ik nog voor het borstkankeronderzoek geweest.  Gisteren had ik nog steeds niets gehoord en eigenlijk vond ik dat wel vreemd maar ik dacht misschien vakantie. Toch keek ik als ik even weggeweest was op mijn telefoon of ik niet gebeld was door mijn huisarts. Ik kon het gevoel niet verklaren, heb dat eigenlijk nooit zo sterk gehad na zo’n onderzoek.

Na het eten gisterenavond wordt er gebeld en mijn buurvrouw staat op de stoep, ze komt binnen en zegt, ik heb geen goed bericht, ik heb borstkanker.  Ik schrik er van, ze was vanmorgen gebeld door haar huisarts en daar inmiddels geweest.  Zou daar dat rare gevoel vandaan komen, ik weet het niet. Ze is in dikke tranen. Haar twee oudere broers zijn allebei overleden aan kanker op 59 jarige leeftijd en dat is zij ook bijna. Maar meteen realiseerde ze zich ook wel dat borstkanker in veel gevallen goed te behandelen is. Maar waar moet ze doorheen en wat gaat er gebeuren, alles is onzeker en ik snap dat ze het er zo moeilijk mee heeft.

Mijn zoon kwam gisterenavond en vertelde dat de moeder van een vriendin van hem ook gebeld was door de huisarts met dezelfde mededeling.  Dat is toch wel schrikken eigenlijk. Betekende dat ik niet gebeld ben dat alles goed is, ik wist het niet want ik had nog steeds geen bericht gehad.

Vanmorgen moest mijn zoon geopereerd worden aan zijn knie, een pees die al heel lang opspeelde moest behandeld worden. 1001211_550223978348583_485171197_nIn het Park Medisch Centrum in Rotterdam werd hij poliklinisch behandeld en ik ging met hem mee.
En het gekke is dat het gewoon een volwassen vent is maar op zo’n moment is het gewoon weer mijn kind en was ik best zenuwachtig omdat hij toch helemaal onder narcose moest. En hij ook wel hoor, ik merkte het aan hem.
Alles ging gelukkig goed en met krukken mocht hij weer mee naar huis, mee met mij want ze hebben het liefst dat er 24 uur nog iemand bij hem in de buurt is.

Als ik naar mijn huis toe loop zie ik door de ruit heen een brief in de brievenbus hangen en hetgeen ik hoop dat het is, is waar. Een brief van het borstkankeronderzoek dat alles goed is en er geen bijzondere dingen gevonden zijn.
Ik was behoorlijk opgelucht zal ik eerlijk zeggen, gelukkig met mijn zoon alles goed gegaan en ook bij mijzelf een goed bericht.

Vandaag kon mijn buurvrouw meteen in het ziekenhuis in de speciale poli komen, ga vanavond even vragen hoe het gegaan is en wat voor traject ze zal moeten gaan.
Het zal best een zware tijd voor haar worden maar ik ga er het beste maar van hopen voor haar en proberen waar ik kan haar te helpen want dat zal ze best goed kunnen gebruiken.

 

23 gedachten over “Emotievolle dagen

  1. Proficiat met de goede uitslag en beterschap voor je zoon. Ik begrijp goed dat dit je niet in de koude kleren gaat zitten. Sterkte voor je buuf.

    1. Dank je wel, heb toevallig pas je biografieën eens zitten lezen en daaruit begreep ik dat je ook weet wat het inhoudt. Het grappige is dat ik al diverse keren geprobeerd heb om je te volgen en dat is nooit gelukt maar nu met FB krijg ik wel de meldingen binnen. Weer een pluspunt dus 😉

  2. Mooi die positieve uitslag voor jou, beterschap voor je zoon. Wat ik mij van de brief kan herinneren is dat bij 3 op de 10 vrouwen iets onduidelijks te zien is op de foto’s maar dat dat in de meeste gevallen geen kanker os. Alleen moeten ze dat met verder onderzoek uitsluiten. Dus wellicht valt het voor beide andere dames ook mee.

  3. Hallo Anneke
    ben blij met je mee dat de foto bij je goed is bevonden.Ja gelukkig is heel vaak borstkanker goed te behandelen.Neemt niet weg dat de behandeling je leven goed op de kop kan zetten.Fijn dat je je voorneemt een beetje bij te staan.Bah het lijkt wel of kanker steeds meer voorkomt. brrrr

  4. Gelukkig, goed nieuws. Dit soort nieuwsberichten bezorgen mij de kriebels. Bah.
    Fijn dat alles goed gegaan is, ook met uw zoon.
    Gek he Nannie: Je hoort het meer en meer. Hopelijk vinden ze toch eens iets tegen deze erge ziekte.

  5. Gelukkig is de uitslag bij jou goed, maar dat neemt niet weg dat er weer twee vrouwen in een rollercoaster van emoties terecht komen. Gelukkig kun jij je buurvrouw bijstaan waar dat moet, dat zal ze ook nodig hebben. Gelukkig gaat het met je zoon goed, dat is ook belangrijk. Net wat je zegt, al is hij volwassen, ineens is hij weer dat kind.

  6. ’t Is raar, maar sinds we hoorden, dat Johan alvleesklierkanker had,l hoor ikm steeds meer “gevallen” van mensen die dezelfde aandoening hebben. Ik kan me zo heel goed indenken, wat dit met je doet.
    Fijn, dat je je zoon kunt bemoedigen. Zal die zeker nodig hebben.
    Heel veel sterkte voor en met je buurvrouw, want ze zal vast vaak met jou komen praten.

    1. Ja zo werkt het ook denk ik. Ik had het pas met iemand die wondroos had, binnen een week hoorde ik drie gevallen in mijn naaste familie/vriendenkring, had er eigenlijk nog nooit van gehoord.

  7. Gefeliciteerd met je goede uitslag. Hopelijk herstelt zoon snel en gaat het met buurvrouw ook goed. Ze zijn er in elk geval snel bij want zelf had ze het nog niet gemerkt. En ze kunnen tegenwoordig niet alles maar toch al heel veel.
    Dat van die ouder-kind relatie herken ik heel erg. Meer bij zoon dan bij dochter. Op een of andere manier weet ik dat dochter het goed doet en dat haar vriend haar bij staat. Maar zoon heeft geen partner en wil nog wel eens doen voor ie nadenkt. Zeven sloten is wat veel gezegd maar toch….
    En dus ben ik vaak bezorgd. Enfin, ik ben blij dat ik het hier een beetje teruglees.

    1. Ja toen mijn zoon een relatie had hoefde ik ook niet mee met hem als er wat was, nu is hij weer alleen en dan valt ie toch weer terug op zijn pa/ma. Zo werkt het denk ik wel. Je laat hem toch niet alleen gaan al waren er ook wel vrienden die mee wilden maar hij vond het ook fijn dat ik in dit geval meeging.

  8. Weet je het al van….

    elke mens die je kent
    kan als vele anderen
    heel snel veranderen
    in een fragiele patiënt

    Hopelijk is ondertussen alles in orde gekomen, Anneke!
    Lenjef

    1. Ja zo is het wel Lenjef. Gelukkig gaat het goed met mijn zoon zijn knie, even rustig aan. En de buuf ja die gaat een moeilijke tijd tegemoet met operatie en bestralen en spanning hoe het allemaal zal gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s