Contrasten

VanIMG_0763daag een dag vol met contrasten en heeeeeel veel gefietst.
Vandaag was er bij ons Jongveedag, dat is een dag waarbij de boeren uit de Krimpenerwaard bij elkaar komen om hun dieren te laten keuren.
Maar het is ook een bijeenkomst van boeren waar ze ervaringen uitwisselen. Alle boeren netjes in overhemd en spijkerbroek, druk poetsend om hun dieren zo voordelig mogelijk er uit te laten zien.IMG_0770
En daarbij wordt net als bijvoorbeeld bij hondententoonstellingen van alles gebruikt zoals schoensmeer, haarlak of krijt om ze op te poetsen. Bij aankomst ’s morgens vroeg worden alle koeien eerst gewassen.
En voor de niet agrariërs in ons dorp en omgeving een leuke gelegenheid om je kinderen eens kennis te laten maken met koeien van dichtbij. Ik ging vroeger toen mijn zoon klein was ook altijd en die vond het prachtig bij al die dieren.
Niet alleen voor kinderen maar ook voor volwassenen is het eigenlijk leuk om eens rond te kijken dus.
Blijft altijd een beetje oppassen met die koeien dat ze niet per ongeluk als je er net naast hun behoefte gaan doen, wat mij al een keer ooit eerder overkomen is.
Maar vandaag is het goed, gelukkig maar want daarna ging ik op bezoek bij de dames van de Rotary die een High Tea georganiseerd hadden waarvan de opbrengst is bestemd voor de Voedselbank.
bedsteeDus een aardig contrast tussen evenementen en ik vond het ook wel een heel contrast om een High Tea te organiseren voor een voedselbank. Dat geeft meteen wel het verschil weer.
Gisteren was ik ook al bij een High Tea en daar hadden de bewoners van de woongemeenschappen zelf de etagères gemaakt van glazen borden en ijscoupes en ook de gerechten allemaal zelf bereid.

Al fietsend naar de Rotary dames dacht ik, het zal wel een enorm verschil zijn, met chique Etagères en exclusieve hapjes. Mis Anna.
Toen ik daar in gesprek kwam met een van de dames daar vertelden ze me dat ze zelf al de etagères gemaakt hadden van allemaal oud serviesgoed en ook de hapjes zelf gemaakt hadden. Hoe kan een mens zich vergissen en wat liep ik weer aan tegen mijn eigen vooroordeel eigenlijk. Ik vertelde het ook aan die dames wat ik onderweg gedacht had.
Ze vonden het wel grappig maar ook wel jammer en ze wisten ook dat het zo’n naam heeft van elitair gebeuren en daar zouden ze best van af kachelwillen.
Met een groep van 18 dames organiseren ze regelmatig dingen voor goede doelen en daar is helemaal niets mis mee, integendeel. En het was er heel gezellig, het weer was natuurlijk schitterend en ze hadden een gastvrij onthaal gekregen bij een streekmuseum waar ze lekker buiten konden zitten.
Het streekmuseum waar ik ooit mijn trouwfoto’s maakte en daarna was ik er nooit meer geweest. Even nog gekeken of de bedstee waar ik destijds in zat of de kachel waar naast we destijds poseerden er nog waren. En dat was het geval, zo leuk om weer even te kunnen zien.
Een dag vol contrasten dus en ook weer een leermoment. Veel gefietst, bijna 33 km op de teller vandaag maar zo heerlijk met dit weer.

 

Week van de eenzaamheid

bloemen in sloot 2Het is de week van de eenzaamheid, in veel televisie programma’s wordt er aandacht aan besteed en bij ons op het dorp was vandaag een evenement waarbij mensen voor twee euro aan konden schuiven aan een lange tafel voor een high tea om zo een praatje te hebben.

Georganiseerd door onder andere twee instanties waar in het ene complex mensen met een psychische storing wonen en in het andere mensen met een verstandelijke beperking en die mensen hadden ook alles bereid.

De bedoeling was dat mensen die eenzaam zijn daar konden komen maar meteen ook voor de bewoners iets gezelligs en dat bleek ook zo te zijn.
En ik moet zeggen de versnaperingen bestaande uit allerlei soorten zoet en hartigs zoals sandwiches zagen er heerlijk uit. (Oké heb een mini puddingbroodje op en die was heerlijk).

Vanmiddag zag ik bij de Hema een vrouw zitten, schat haar zo rond de 70 jaar, ze zat in haar eentje een kopje koffie te drinken en at er een gebakje bij. Haar gezicht stond strak en ik zag iedere keer haar mond bewegen alsof ze tegen zichzelf aan het praten was. En eigenlijk vroeg ik me dus af, zou dat nu iemand zijn die alleen is, misschien ook eenzaam is, ik weet het niet, het oogde wel zo maar je kan je daar soms heel erg in vergissen.

Misschien vond zij mij ook wel een eenzaam mens omdat ik in mijn uppie een broodje zat te eten (hopelijk niet in mezelf pratend haha hoewel dat gebeurt me ook wel eens hoor en zelfs hardop, dat zal wel horen bij veel alleen zijn ).

Ik vind het een moeilijk onderwerp, soms voel ik me ook wel alleen, maar of ik dan echt eenzaam ben, ik weet het verschil niet zo precies. Weet wel dat ik altijd wel iemand heb waar ik naar toe kan en best veel mensen ken en veel dingen doe met mensen. Maar af en toe mis ik best iemaIMG_9984nd die er speciaal voor mij is op een vanzelfsprekende manier en dan hoeft ie echt nog niet iedere avond bij me op de bank te zitten.
Wel denk ik dat veel mensen echt eenzaam zijn, die gewoon dagen niemand zien of spreken en dat lijkt me echt heel erg moeilijk.

Modeshow

Mijn moeder gaat vaak mee met de Zonnebloem en dit keer was er gisteren een Modeshow in een zorgcentrum in de buurt en ik had gezegd dat ik haar er wel heen wilde rijden met de rolstoel.

Mijn broer houdt altijd dat soort dingen bij en had het dus voor gisteren in de agenda gezet. Dus wij op pad gegaan, ik zag al dat de zaal praktisch leeg was dus vond dat wel een beetje vreemd.
Ik vroeg het aan een verzorgster of de modeshow misschien ergens anders was, nee dat is morgen zei ze.
Nee hoor zei mijn moeder meteen, er helemaal van uitgaande dat haar zoon het niet fout in een agenda kon zetten, het is vandaag.
De verzorgster pakt de aankondiging die daar ophangt en zegt, kijk maar hoor hier staat het.
Niet dat mijn moeder dat kan lezen maar ze is overtuigd hoewel het haar wel bezig blijft houden. Ik ga maar even een rondje met haar rijden en even wat boodschappen doen en breng haar weer thuis.

En nu vraagt ze, nou kan ik morgen er niet naar toe. Ik kom wel weer zeg ik, dan gaan we morgen nog een keer dus vanmorgen weer vroeg op de fiets naar het dorp van mijn moeder gegaan, mijn zusje zou nu ook meegaan. Eerst moest er nog even bloed geprikt worden en toen gingen we op weg.
Weer een praktisch lege zaal, de modeshow ging niet door want de dames die de show zouden lopen waren verkeerd gereden en konden er niet op tijd meer zijn.
Er stonden wel wat kledingrekken maar ja, echt heel veel was er niet aan natuurlijk.
Wij hadden nog wel even gekeken maar veel bijzonders zagen we voor haar eigenlijk niet. Niet dat ze ook van plan was om iets te kopen want ze had al van te voren gezegd dat ze genoeg kleding had maar ze gaat gewoon voor de gezelligheid en het praatje met andere mensen van haar leeftijd.

Een beetje struinend tussen de rekken zie ik opeens een prachtige winterjas hangen, beetje boven mijn budget eigenlijk, ik pas hem en hij staat echt hartstikke leuk. Mijn zus zegt ook doe het nou maar dus ik koop hem. Zal hem straks hard nodig hebben in de winter als ik ga fietsen.
Zonder iets voor mijn moeder maar met een mooie winterjas voor mij gaan we weer naar huis. Volgende week beter, dan mag ik weer mee naar “Beestenboel”, ik ben benieuwd. En ach mijn moeder was al lang blij dat ik twee dagen achter elkaar met haar op pad was geweest.

Prinses Irene

Toen ik nog klein was spaarde ik Koninginneplaten en soms kreeg ik geld van mijn moeder en mocht ik een paar echte foto’s kopen, die kon je toen gewoon in de boekhandel kopen.
Alles werd netjes in plakboeken geplakt. Vanaf het begin was Prinses Irene degene die mij het meest aansprak en van haar kocht ik de meeste foto’s . Voor mijn gevoel was ze anders dan de andere prinsessen en daarbij vond ik haar ook nog eens een heel mooie vrouw.

Misschien omdat ik me vroeger thuis ook altijd wel anders voelde dan de anderen, ging het liefst naar buiten, mijn moeder vertelde altijd dat ik altijd op de brug naar de visjes lag te kijken toen ik nog heel klein was of in het gras lag, in het weiland ging wandelen.
En in de tijd dat zowel mijn oudere als jongere zus zich helemaal bezig gingen houden met make-up en frutselen aan hun haar zat ik altijd te lezen in een boek.

Niet dat ik haar zo specifiek gevolgd heb maar toch haar scheiding, haar keuze voor een ander geloof, ik bewonderde haar enorm daarom.
En niet voor niets wilde ik dat onze dochter als tweede naam Irene kreeg.
Ik weet ook dat mensen soms lacherig deden over haar praten met bomen en dat soort dingen. Zelf had ik dat boek Dialoog met de natuur nog nooit gelezen tot vanmiddag.

Ik had het vorige week in de kringloopwinkel twee boeken van haar gekocht en vond dat ik vandaag wel eens vrije dag mocht hebben dus vanmiddag begon ik in het boek te lezen en het voelde als thuiskomen. Zoals ze schreef:
“Ken je dat gevoel als je een denkboek leest, dat het boeiende juist is dat je weet dat het waar is wat daar staat omdat je het al weet”.
Ik snap precies wat ze bedoelt, intuïtie, dingen aanvoelen, bevestigd krijgen wat je eigenlijk al wist.
Of het gevoel alsof je een helm op je hoofd heb als je een drukke baan hebt en het gevoel van disoriëntatie als je (zoals zij een jaar) je werk kwijt raakt en je weer een nieuw ritme moet zien te vinden. En het feit dat je rust kan vinden in de natuur. Ik merk dat ik dat ook heb, dat ik zo dicht bij mezelf kom weer sinds ik vaak fiets, buiten ben en ook echt kijk en een beetje het geheel van alles daarin voelt. Alsof ik weer een stukje van hoe ik vroeger was terug heb.
Ik wil het niet te zweverig maken allemaal, heb haar boek ook nog maar half uit, maar het voelt heel goed aan en ik weet nu al dat ik het zeker nog eens een keer opnieuw zal gaan lezen.

 

Hoezo sportschool……

ZoweIMG_0484l gisteren als vandaag was het prachtig weer zeker om eens lekker in de tuin wat te doen en ik moet zeggen dat was best hard nodig.
Omstreeks deze tijd word ik ook altijd een beetje onrustig wat betreft mijn vissen en dan wil ik graag het net over de vijver voor de winter.
Het is nu wel zo dat ik in de polder wel een beetje de reigers in de gaten kan houden, niet dat ik de illusie heb te voorkomen dat er een land bij mijn vijver, maar ik zie wel dat er momenteel nog veel gesloot wordt waardoor het aanbod voor de reigers nog groot is. Maar toch, ik heb het er maar liever weer op zitten..

GIMG_0191isteren eerst mijn leenfiets teruggebracht bij mijn zus, had ondertussen vier fietsen en dat is wel een beetje overdreven natuurlijk. Daarna aan de slag gegaan in de tuin.
Heerlijk maar wel zwaar werk, moest nog de stronk van een appelboompje uitgraven en ik stond opnieuw verwonderd hoeveel wortels daar aan zaten en hoe groot die al waren.
Na veel spitten en graven en afknippen van wortels kreeg ik hem er eindelijk uit dus.
Daarna had ik nog een lekker werkje, een stuk van een biels afzagen, ben er vorige winter een keer flink over gevallen in het donker met mijn fiets en dat wil ik eigenlijk wel voorkomen dus.

Met natuurlijk een niet zo scherpe oude zaag aan de slag gegaan en dat is een hele klus kan ik vertellen. Pff de zweetdruppels stonden op mijn hoofd. Op een gegeven moment maar gestopt want die biels moest eigenlijk omgedraaid worden en het weegt aardig wat.
Dus vandaag verder gegaan, met gebruikmaking van domme kracht, dus een schop er onder en zo steeds een dikker stukje hout er onder schuiven kwam hij een eindje omhoog zodat ik verder kon gaan met zagen. En dat lukte dus.vijver

Een sportschool, pff als je een tuin hebt, dan heb je dat echt niet nodig hoor, heb gewoon een complete workout gehad en mijn spieren voelen aan alsof ik uren getraind heb hoewel het zwemmen vanmorgen in een warm zwembad met daarna in het bubbelbad heel weldadig was.

Meerkoetenparadijs

Meerkoeten3Gisteren een flink rondje gefietst in de polder en daarbij kwam ik ook langs een brede vaart die door de polder loopt Molenvliet genaamd en dat is echt het paradijs voor de meerkoeten en andere watervogels.
meerkoetenNu is het er ook al heel erg druk en straks als het winter wordt komen er steeds meer en ziet het er letterlijk zwart van de meerkoeten.

Ik nam de tijd om een tijdje in het gras te gaan zitten, zo zalig dat het weer kan met dit weer en dat was gewoon genieten om naar die meerkoeten te kijken, het zijn net mensen. Ze poetsen, verzorgen zich, makFuuten ruzie, eten, verdedigen hun plekje.
Ik fuut jong 3zag in die tijd ook een fuut binnen 5 minuten twee keer met een visje naar boven komen en het toch nog aan zijn zo goed als volwassen jongen gaf. Aan de manier waarop het jong piepte als de moeder boven kwam hoorde ik of ze wel of geen visje gescoord had. Zo ontzettend leuk om te zien en wat een prachtige tekeningen hebben die jongen nog op hun kop.

Witte reigerAl verder fietsend zag ik opwitte reiger lopend een stille weg opeens een witte reiger staan, ik wist niet hoe snel ik af moest stappen, kon helaas niet heel dichtbij komen maar met gevaar voor eigen leven (haha) ginwitte reiger 1g ik over een gammel bruggetje om toch wat dichterbij te komen en toch nog beschut te zijn. Want hij was heel schuw.
Ik dacht ook eerder een witte reiger gezien te witte reiger vliegendhebben maar toen ik deze zag begreep ik dat ik toen een andere soort gezien heb want deze was echt spierwit.
Moet eerlijk zeggen dat ik de zilverreigers eigenlijk wel mooier vind, maar dit terzijde.

Brug vermolmd

Thuis gekomen zag ik nog een gehakkelde aurelia, ik had hem van de zomer een paar keer in de tuin al gezien maar nog nooit een foto van kunnen maken. Het grappige was dat hij nu zat te eten van de afgevallen overrijpe en heel zoete vijgen in mijn tuin.
gehakkeldeToen ik ook nog een zoals ik het altijd noem “helikopter” op de foto kreeg kon mijn dag niet meer stuk.
Heel de zomer waar ik ook fiets zie ik ze vliegen die grote libellen, ze vliegen niet gelijkmatig maar net alsof ze op je afkomen en dan opeens zijn ze weg ohelikoptermhoog of omlaag en moeilijk te fotograferen. Volgens mij is dit een blauwe glazenmaker.
Waar kan een mens al niet tevreden mee zijn eigenlijk maar ik geniet gewoon enorm van dit toetje van de zomer wat van mij nog heel lang mag blijven duren.

Nazomeren

Met dit weer kan ik wel vrede hebben met de herfst, niet zo ontzettend zonnig bij ons maar zo lekker, het was buiten fiets 1nog warmer dan binnen eigenlijk.
Ongeveer een half jaar geleden kreeg ik (als tegenprestatie de tuin inrichten en schoonmaken) van mijn zus haar oude E-bike die ze wegdeed omdat hij soms weigerde en waar het precies in zat wist ze niet. Als je even rommelde met de sleutel deed hij het weer. (heel irritant)

Ik ging er op fietsen en eigenlijk ging het best goed zeker van de zomer heb ik eigenlijk zonder problemen gefietst maar naarmate het vochtiger werd begon het elektrische systeem problemen te krijgen en twee weken geleden deed ie het helemaal niet meer.
Ik kon er wel op naar huis fietsen maar echt lekker is dat dus niet en zeker niet omdat ik met zo’n fiets verwend ben inmiddels.

Mijn zus ging op vakantie en omdat ik mee zou doen met een fietstocht mocht ik haar fiets lenen voor een week, tja en ik was natuurlijk meteen verwend met zo’n supermooie E-bike en ik dacht zo wil ik er ook een. Geen gezeur meer gewoon een fiets die het altijd doet en waar ik ook een flink eind mee kan gaan fietsen.
MeerkoetengebiedBen altijd een superzuinig mens en zo’n bedrag voor mezelf uitgeven doe ik eigenlijk niet zo heel gauw, denk al gauw, je weet niet wat er nog kan komen allemaal.
Aan de andere kant had ik nu zoiets, ik heb zo’n plezier aan mijn fiets momenteel dat ik daar maar eens overheen moet stappen.

Vrijdag kwam mijn zoon nog wat spullen halen die hier nog stonden en we hadden het er zo over. Hij doet momenteel zijn afstudeerproject bij een fietslease bedrijf en daarbij hebben ze ook een grote fietsenwinkel.
Zullen we er even naar toe rijden zei hij, dus dat deden we en om een lang verhaal kort te maken, ik heb meteen de knoop doorgehakt en een fiets gekocht. Hij was op voorraad, kreeg een mooie hoge korting omdat mijn zoon daar werkt en ik kreeg hem gisterenmiddag al.

En vanGraspluimen langs molenvliet 1daag met dat mooie weer ben ik hem uit gaan proberen, weet natuurlijk hoe het allemaal gaat en rijdt dus er was niet zoveel nieuws onder de zon maar blij ben ik er wel mee en ik hoop er heel veel kilometers mee te maken, de eerste 25 km zitten er in ieder geval al op heerlijk door de polder.

Aldus Ed

IMG_0413Vandaag was het burendag dus werd er van alles georganiseerd vandaag, een paar dingen ook waarvoor ik uitgenodigd was. Daarnaast had ik nog twee verjaardagen en vanmiddag een boekpresentatie, dus een druk dagje zo.

Een boek over Hollandse luchten en Landschappen in de Polder, met foto’s van Eppo Notenboom en dit keer deed hij dit samen met Ed Aldus, voor de mensen die in regio Rotterdam wonen, de weerman van RTV Rijnmond.

Hij had de teksten voor het boek verzorgd en vanmiddag was hij aanwezig om het boek te promoten.
Het is echt een Rotterdams blufmannetje maar ik heb wel met hem gelachen hoor, het was echt een leuke vent om mee te praten. Vraag maar wat je weten wilt hoor zei hij maar goed, ik vond wel dat ik genoeg gegevens had gekregen inmiddels, zijn mond stond niet stil.

Buiten werd het eerste boek overhandigd en hield Ed nog een weerpraatje, hij voorspelde heel de week mooi rustig herfstweer.
Best een mooi boek geworden dat een goed beeld geeft van de polder Krimpenerwaard, aangevuld met wetenswaardigheden en spreuken over het weer. Ik kreeg ook een boek mee.
Eppo ken ik denk ik al meer dan 35 jaar toen hiIMG_0437j altijd al bij ons in de winkel kwam om voer te kopen voor zijn hond. Een praatgraag mens met altijd wel mooie verhalen en belevenissen te vertellen.
Hij heeft veel gefotografeerd in de havens van Rotterdam, voor Rijkswaterstaat, veel prachtige panoramafoto’s ook gemaakt met een speciaal soort camera die ronddraait en luchtfoto’s.
Hij is ook in het bezit van heel veel oude glasnegatieven van oud Rotterdam en ook nog eens de eigenaar van de watertoren die hij ooit kocht voor een symbolisch bedrag van  € 1.00 maar waar hij nog steeds niets mee gedaan heeft. Al eerder maakte hij mooie fotoboeken over onder andere Kinderdijk en de Rotterdamse Havens.
En natuurlijk ging ik met Edje op de foto maar die zal ik jullie besparen haha.

En vanavond sloot de burendag in stijl af met een verjaardag bij mijn broer. Daar ontmoette ik een aantal kinderen van mijn buren van vroeger, veel wonen daar net als mijn broer in het huis van hun ouders en dat is altijd wel weer gezellig om wat herinneringen op te halen.

Netwerken……..

KwintesVandaag wat gedaan aan netwerken, vanmiddag was er een opening waar veel instanties zoals gemeente, woningbouwcorporatie, maatschappelijk werk en nog meer bij betrokken waren.

Een woonlocatie voor mensen met een psychische aandoening, een prachtig complex van 20 appartementen waar de mensen begeleid kunnen wonen in de buurt van hun familie. Met een ruime gemeenschapsruimte, creatieve ruimte en mooie ruime appartementen met eigen slaapkamer, badkamer en kamer.
In een landelijk gebied, gebouwd waar ooit een oude boerderij stond met daarbij dus grote stukken land waar een tuin gemaakt is en er zijn dieren die verzorgd worden zodat de mensen die daar wonen en niet ergens extern meer kunnen werken daar een dagbesteding hebben.

Een moeilijk traject geweest voordat het allemaal rond was, veel weerstand van omwonenden en hectische informatieavonden heb ik meegemaakt.
Maar geholpen door een gepassioneerde wethouder, die doordat hij veel te jong overleden is de totstandkoming zelf niet meer mee kon maken, en heel volhardende ouders en een meewerkende woningbouwcorporatie kwam dit toch tot stand.
Vond het wel goed om te horen dat de buren die destijds echt zwaar tegen dit project waren (niet tegen de mensen die er kwamen wonen maar tegen zo’n groot gebouw, dicht bij hun woning) er nu vrijwilligerswerk doen en als goede buren met elkaar omgaan.

En zo’n dag is dus uitermate geschikt om een beetje te netwerken, praatje met verschillende mensen is altijd wel aangenaam. Een heel leuke kant van mijn werk vind ik dus wel.
Dat heb ik dus gedaan,Konijn 2 met een hapje en een drankje erbij was het heel gezellig zo vanmiddag. Weer nieuwe mensen ontmoet en contacten gelegd, verhalen gehoord van mensen.
En zoals Cruyff ooit zei, ieder nadeel heeft zijn voordeel, dus doordat ik geen werk meer heb kan ik hier wat meer tijd insteken en dat doe ik dan ook maar.

Schiet mij maar lek……

computerproblelmenAls ik ooit nog eens iets van computers ga begrijpen steek ik echt de vlag uit.
Al een paar weken is mijn computer van slag, de ene keer doet hij het gewoon goed, vorige week vijf dagen achter elkaar en ik dacht het lek boven te hebben maar opeens lukt het me dan helemaal niet meer om hem normaal op te starten.

Ik bracht een teleurstellend bezoekje aan mijn computerleverancier die mijn computer alleen wil\kan maken als hij minimaal 3 of 4 werkdagen daar kan blijven staan en helaas met mijn werk voor de krant, wil het helemaal niet zo belangrijk maken, maar zo lang kan ik hecomputerproblemen1m gewoon niet missen. En een inruilexemplaar had hij dus ook niet. En het was helemaal niet zo dat ik vroeg of hij het meteen wilde doen. Ik stelde voor om volgende week of over twee weken een dag te plannen of eventueel twee dagen dat ik hem zou brengen.
Maar dat was niet mogelijk en dat snap ik dan niet, al jaren koop ik daar mijn computers, mijn accessoires omdat ik altijd zoiets heb, betaal liever iets meer zodat ik service op mijn eigen dorp lekker dichtbij heb. Hij weet dat ik voor de krant werk. Maar blijkbaar gaat hij aan zijn succes ten onder op deze manier.

Want dan ben ik ook een rare, als mijn computer toch blijkt te zijn “overleden” dan zou ik daar ook geen nieuwe meer kopen.
Deze week was het helemaal hopeloos, kon mijn werk met pijn en moeite opslaan via een omweg, alleen nog maar opstarten in de veilige modus dus ik zag al weer op tegen vanavond om de rest van mijn stukken te schrijven.

En wat gebeurt? Vanavond kom ik thuis na een interview en wil het uit computerliefdegaan werken en mijn computer start normaal op, kan gewoon mijn stukken schrijven en ging dat ook als een pijl doen. En dat snap ik dan niet.
Zit er een mannetje in de computer die zo nu en dan een stekkertje er uit trekt van ja of nee ik doe het wel of niet. (Natuurlijk weet ik wel beter).

Afgelopen woensdagavond had ik ook al zo’n gek geval, had voor mijn buuf een treinkaartje gekocht via internet en betaald en toen wilde ik het uitprinten, sjips in de veilige modus doet ie dat ook niet.
Dus geloof me of niet, ik zeg tegen dat ding, alsjeblieft doe het nog even zodat ik dat vervoersbewijs nog uit kan printen (hoe gek kan je worden). Ik start hem op, veilige modus alleen mogelijk, via opnieuw opstarten doet ie het weer normaal, ik weet niet hoe snel ik dat papiertje even uit moet draaien en ben nog amper klaar of pats, zwart beeld en hij doet het helemaal niet meer.
Dus schiet mij maar lek, ik snap er helemaal niets meer van. computerproblemen
Nou was er vanavond bij dat interview een computernerd en die wist iemand die wel naar mijn computer wilde kijken voor me. Dus ik hoop maar dat deze missie gaat lukken. Zal best een virus zijn dat voor deze ellende gezorgd heeft en nu maar hopen dat hij het verwijderd krijgt en ik weer een beetje normaal kan werken er mee.

Plaatjes internet