Meer dan een auto…….

Ik SONY DSCwilde nooit mijn rijbewijs halen tot bij een bedrijvenbeurs waar wij opstonden ook een autorijschoolhouder stond en mijn ex zei, ga toch ook eens je rijbewijs halen. En de rijschoolhouder bood aan dat ik een keer gratis mocht proberen of het echt niets voor me was zoals ik altijd beweerde.

Ik ging en eigenlijk ging het meteen goed en begon ik met de rijlessen, mijn theorie had ik zo en mijn rijbewijs haalde ik de derde keer. Ik weet nog hoe ongelooflijk blij ik er mee was.
Ik reed eigenlijk overal naar toe in de omgeving behalve als we verder gingen reed mijn ex altijd dus op de grote weg reed ik eigenlijk nooit.

Na een paar jaar kreeg ik een hyperventilatie aanval in de auto en ik werd bang, soms zelfs panisch voor autorijden en ik vermeed het zo veel mogelijk. Ik bleef wel rijden maar meestal alleen als we ergens naar toe gingen en ik terug reed als mijn ex wat gedronken had.
Net voor mijn scheiding toen de spanningen heel hoog opliepen in ons huwelijk raakte ik helemaal in paniek een keer, liet de auto staan en ben naar huis gegaan en reed helemaal niet meer.

Het bedrijf waar ik ging werkte ging verhuizen, met openbaar vervoer was geen optie (4 ½  uur onderweg) en ik mocht de auto van mijn zus gebruiken. Had al bijna twee jaar niet meer gereden. Ik stapte in de auto en het voelde goed maar ik had nog heel wat te overwinnen voordat ik iedere dag naar mijn werk ging. En een enkele keer sloeg de onzekerheid nog wel een toe. Hard meezingen met een CD van Paul de Leeuw hielp me deze angsten te overwinnen.
Na een half jaar kon ik de auto van mijn zus kopen, had het geld er voor gespaard, ik was er trots op, had nog nooit zelf een eigen auto gehad. Mijn mooie blauw VW Polo, 4 jaar jong.
En wat ik nooit voor mogelijk gehouden had, ik ging rijden zelfs leuk vinden, het gevoel van vrijheid dat het me gaf hoewel ik nog steeds niet op de grote weg reed.

Vorig jaar verloor ik mijn baan en werd mijn auto eigenlijk een beetje overbodig, ja voor het gemak en de fun eigenlijk maar niet echt nodig voor dagelijks gebruik. En deze zomer kwam ie eigenlijk helemaal niet meer van stal omdat ik altijd ging fietsen.
Ik speelde al lang met de gedachte om de auto te verkopen, krijg er nu nog een goede prijs voor en ik moet het gewoon nuchter bekijken zoals ik altijd naar auto’s keek “Het is gewoon een stuk blik”.

Maar dat is het eigenlijk niet voor me, het is meer geworden, het is het bewijs dat ik mezelf kon overwinnen om dingen te doen die ik niet meer durfde. Het geeft me een stuk vrijheid om ergens naar toe te gaan zonder van een ander afhankelijk te zijn en dat is voor mij heel belangrijk.

Toch heb ik de beslissing genomen om mijn auto te verkopen en het feit dat mijn zoon hard nodig een andere nodig heeft, deed mij de knoop doorhakken en vorige week heeft hij hem vast meegenomen en binnenkort gaan we het officieel maken.
Zo blijft “mijn meissie” toch nog een beetje in de buurt en als het nodig ik kan ik hem dan nog wel eens gebruiken van hem. Ook mijn zus die zelf ook praktisch nooit rijdt heeft gezegd dat ik haar auto mag gebruiken.
Maar ik weet dat ik er weinig gebruik van zal gaan maken, ik ken mezelf, hoe lief het allemaal ook bedoeld is. Ik wil onafhankelijk blijven en zal alleen als het niet anders kan er een beroep op doen.
Wel heb ik afgesproken als we samen ergens naar toe gaan dat ik zal blijven rijden want als ik dat niet bij blijf houden is mijn routine op een gegeven moment ook weg.

Een heel moeilijke beslissing en toen ik vandaag helemaal kleddernat geregend was realiseerde ik me opeens dat dit mijn voorland is, weer of geen weer fietsen om ergens te komen of openbaar vervoer. Het zal heel erg wennen worden…………..

21 gedachten over “Meer dan een auto…….

  1. Jeetje Anneke, die auto heeft veel voor je betekend. Mooi dat je zoon er nu gebruik van kan maken, blijft hij toch nog in de familie hè. Fijn dat je net een nieuwe fiets hebt, daar heb je nu extra veel plezier van. Het zal zeker wennen worden maar over een tijdje weet je niet beter meer.
    Wij hebben vroeger ook eens onze auto verkocht om andere redenen en toen deden we ook alles op de fiets. Af en toe konden we dan een auto van het bedrijf lenen en dat was fijn.
    Een moeilijke beslissing maar toch goed overdacht. Succes ermee!

  2. Mooie overwinning op jezelf hoor. Er zijn genoeg mensen die na angstige gebeurtenissen nooit meer in de auto stappen. Gelukkig ben je door die angst heengegaan en heb je het overwonnen. Respect!
    Dat gevoel van vrijheid herken ik. Ik vind het een heel fijn idee dat ik, onafhankelijk van wie/wat dan ook, overal kan komen 🙂

  3. Ik herken het gevoel van vrijheid wel dat je met een auto hebt. Wij hebben pas heel laat alletwee ons rijbewijs gehaald en daarvoor deden we alles op de fiets of met openbaar vervoer. Maar hier op het eiland kun je eigenlijk niet zonder auto. Eer je eens ergens bent met openbaar vervoer, dan kun je wel een lunchpakket meenemen. Ik hoop dus ook dat ik zolang mogelijk kan blijven rijden.
    Maar ik vind het moedig van je om je auto weg te doen.

  4. Een vriend van staal

    ze zag in haar leuke autootje een soort metalen maatje
    in haast elk druk straatje
    maakte ze met de wagen een praatje
    tegen roekeloze chauffeurs zei ze prevelend: “ik haat je”

    Fietsen is véél gezonder, Anneke!
    Lenjef

  5. Knap Anneke….ik ken het gevoel…paniek…angst…hyperventileren en dat allemaal overvalt je….goed dat je de draad heb kunnen oppakken en overwinnen. Nu nog knapper om iets wat je een gevoel van onafhankelijkheid toch los te laten….Respect !

  6. Weet waar je doorheen gaat. Twee jaar terug moest ik ook noodgedwongen mijn auto de deur uit doen. En ja, ik mis het gevoel van vrijheid, wat zo’n auto geeft nog steeds. Weet zeker, mocht er nog een tijd komen dat ik het financieel ruimer heb, ik toch weer voor een auto ga kijken.
    Trouwens, wat jij met je zus afgesproken heb, heb ik ook gedaan, en o,o,o, wat kijk ik daar vaak naar uit, weer even heerlijk achter het stuur.

    1. Nou dat laatste heb ik niet zo heel erg maar gewoon het gemak, onafhankelijk zijn van bus en ander vervoer, ja dat ga ik wel missen. Maar goed het is niet anders. En inderdaad zou ik nog werk vinden zou er meteen weer een komen een auto.

  7. Toch sneu om vanwege financiele nood je auto te verkopen. Natuurlijk kun je zonder! Maar als er je ergens eenmaal aan gewend bent, wil je het niet meer missen. Knap dat je je eroverheen gezet hebt! Vrijheid = blijheid, dat heb je goed gezien…
    Liefs Kakel

  8. Wat een sterke keuze! Niet alleeën super Anneke, maar ook verstandige Anneke. Als ik jou was, zou ik je onafhankelijk willen zijn maar opzij zetten als het om auto lenen gaat. Omgekeerd zou jij zo je auto uitlenen. Dus lenen als het nodig is en zo je rijden onderhouden. Nogmaals chapeau

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s