Voorpret…..

Morgen heb ik een reünie van de middelbare school en ik weet eigenlijk niet wat ik er van verwachten moet en ik moet eerlijk zeggen dat ik steeds twijfelde of ik wel zou gaan en het pas vorige week, omdat een van de meiden die het organiseerde mij nog opbelde van je komt toch wel, besloot om toch maar te gaan.

En dat is natuurlijk een goede aanleiding om iets nieuws te kopen dus ging ik vandaag met een vriendin naar Gouda om te kijken of ik iets leuks kon vinden en dat lukte dus.
Toen we naar het toilet gingen bij de Hema ving de toiletjuffrouw een gesprek tussen ons op over waar de reünie werd gehouden, namelijk op een boerderij waar je feesten kan vieren in een dorp in de buurt.

O zei ze, zich ongevraagd in het gesprek mengend, die ken ik wel, ik kom daar uit de buurt vandaan. En dat is kaassie voor mij natuurlijk dus ik vroeg meteen of ze een oud vriendje van me kende die daar bij haar in de buurt woonde vroeger, ja die kende ze nog, hij was getrouwd en had drie heel knappe zonen vertelde ze. Nou zei ik, hij was vroeger toch ook wel een knappe jongen, dat wel zei ze maar hij was altijd wel een beetje stug. Ja beaamde ik het maar hij kon wel goed zoenen. Whahaha we lagen echt in een deuk, zeker toen zij ging vertellen over een jongen waar zij verkering mee had die zoende als een vis op het droge.
Nog meer namen kwamen langs, een jongen die vroeger aan iedere vinger wel 10 meiden kon krijgen waarover ze vertelde dat hij er zo heel erg oud uitzag. Zo leuk om te horen. Tenslotte geen leuker vermaak van leedvermaak.
Of dat andere ex-vriendje van me die ze nog wel eens tegenkwam en die echt een draak van een vrouw (volgens haar, wie ben ik om dat te ontkennen)  schijnt te hebben.
Het grappige is dat ik haar dus niet kende maar ze wel even oud is als ik en ook al die jongens van vroeger ook kende.
Een groep jongens die destijds allemaal van die lange legerjassen droegen en op brommers naar ons dorp toe kwamen, zo ging dat toen.

Inmiddels kwamen er steeds dames om naar het toilet te gaan, die steeds vroegen staan jullie in de rij, nee hoor loop maar door. En wij stonden er maar te kletsen en eigenlijk te giebelen als een stel tieners en herinneringen op te halen en de toiletten moesten het ff doen zonder doekje er doorheen. HHHEEERRRLLLIJIJIJKKK  !!!!!!

Zo grappig was het en het voelde aan als voorpret voor morgen, heb eigenlijk nu al het idee dat het nooit zo leuk kan worden als vanmiddag bij de Hemaplee zal ik maar zeggen.
Toen we weggingen riep ze nog, kom je nog een keer vertellen hoe het geweest is en dat ga ik zeker doen.

Heb vanavond even mijn oude fotoalbum er bij gepakt om de namen weer te repeteren, (had ze allemaal achterop de klassenfoto’s geschreven) . Veel wist ik er echt niet meer dus geen overbodige luxe en of ik hen en zij mij dan morgen nog na zo’n ruim 40 jaar zullen herkennen is dan natuurlijk ook nog wel de vraag.