Alles gaat gewoon door….

Hoewel mijn zwager eigenlijk momenteel niet uit mijn gedachten is gaat alles ook gewoon door. Heb even gedacht om te stoppen met bloggen maar het is voor mij ook zo’n uitlaatklep dat ik dat eigenlijk niet wil missen.

Vandaag ook lekker wezen zwemmen met mijn buuf en vanmiddag moest ik naar de tandarts. Dat zal je altijd zien, had opeens een kroon in een stukje appel zitten. Gelukkig was hij niet beschadigd dus kon ie er zo weer in gelijmd worden.

Gisteren moest ik voor controle voor mijn bloeddruk bij de dokter zijn en die was prima in orde en dat ondanks alle stress . Daar was ik weer blij mee. Morgen nog even bloedprikken, een onderzoek dat er standaard ieder jaar bij hoort dan heb ik dat ook weer gehad voor een tijdje.
Zoonlief voelt altijd aanzoomn dat zijn moeder het moeilijk heeft volgens mij want die komt altijd op het goede moment even een bakje doen zoals vanavond. Gezellie, ik moest wel weg voor een interview maar hij ging even onder de zonnebank en daarna konden we nog even wat bijkletsen en een bakje doen. Hij gaat vrijdag met me mee.

Morgen ga ik nog een keer met mijn ex naar zijn broer toe. Hoewel ik niet meer bij hem op de koffie hoef te zitten bij wijze van spreken ben ik blij dat we op een manier met elkaar omgaan dat dit gewoon kan. Dat maakt alles wel een stukje makkelijker.

Heb gelukkig aardig wat dingen voor de krant deze week, dan moet ik wel mijn focus even op iets anders richten en dat is ook wel een mooie afleiding.

 

Rust zoeken

ElsIk zit momenteel in een aardig emotioneel hectische tijd, ruim een week geleden belde mijn zwager dat bekend was wanneer hij euthanasie krijgt en dat is aanstaande vrijdag al.

Heb er nog steeds moeite mee moet ik zeggen, ik snap het van hem helemaal, het is uitzichtloos en hij ligt 23 uur per dag naar een wit plafond te kijken, als ie op is heeft ie pijn en geen enkele kans op maar enige verbetering, alleen achteruitgang. Hij wil niet meer.

Alleen het blijft vreemd, weten wanneer iemand gaat sterven, heb het ook nog nooit in de naaste omgeving meegemaakt.
Er moet natuurlijk een crematie/begrafenis geregeld worden en daar was ik een tijdje geleden al mee begonnen met offertes omdat hij gecremeerd wilde worden.
Inmiddels was het iedere keer als ik bij hem kwam wat anders en afgelopen vrijdag toen ik weer bij hem was zei hij dat hij toch in zijn woonplaats begraven wilde worden.
Bovendien wilde hij nog een keer met een rolstoeltaxi naar zijn woonplaats toe en of ik dat maar even wilde regelen.

Nou wil ik veel voor hem doen en als dit zijn laatste wens is natuurlijk zeker maar als ik dat vrijdag laat pas hoor en dan wordt het weekend zijn de mogelijkheden beperkt.
Maar het lukte me vandaag toch voor woensdag een rolstoeltaxi te regelen en door te geven hoe laat hij dan klaar moest zijn.
Een uur later werd ik gebeld, hij wilde niet meer, ik dacht echt dat ik even ontplofte helemaal, had het opeens gehad met alles. Maar goed taxi weer afgezegd en wel de begrafenis in zijn woonplaats nog geregeld.

Eenden Had het echt even nodig om er uit te gaan dus gaan fietsen in het Loetbos en ik moet zeggen dat ik daar tegenwoordig zo heerlijk rustig van word. Lekker stil en heerlijk een heel eind gefietst, het was prachtig zonnig weer. Puur genieten dus.  Hier en daar nog wat foto’s gemaakt.
Was weer helemaal rustig toen ik thuiskwam, dat had ik even nodig gehad.