Stormen….

De storm die deze week over Nederlands raasde is moet ik eerlijk zeggen eigenlijk een beetje langs me heen gegaan.
Pas vandaag zag ik dat er in de tuin aardig wat dingen omgewaaid waren maar gelukkig geen heel grote schade.

Toen ik vandaag bij ons in het Loetbos ging fietsen zag ik ook verschillende bomen die takken verloren hadden of helemaal omgevallen waren.

Of deze boom op de foto die helemaal gespleten was en opgevangen was door de boom die naast hem stond.

Bomen

En dat vond ik zo symbolisch voor mij op dit ogenblik.

Al woedt er een storm in mijn leven, er is altijd wel iemand waar ik op kan steunen.

En dat heb ik inmiddels wel ervaren en dat voelt goed aan de telefoontjes, mailtjes, bezoekjes, mijn blogvrienden.

Gisteren is mijn zwager rustig ingeslapen, respectvol met al zijn geliefden bij hem. En het is goed. Hij heeft de rust gekregen die hij zo graag wilde. Woensdag wordt hij begraven en daarmee sluit ik weer een periode in mijn leven met een goed gevoel af.