Kerstkaarten

kerstkaartenZe worden steeds minder geschreven, echte kerstkaarten, kreeg al veel mailtjes van mensen met de beste wensen voor Kerstmis en Nieuwjaar. Hartstikke leuk hoor om te lezen maar toch voor mij haalt niets het toch bij een echte kaart.

Als ik thuiskom, een stapeltje kaarten op de mat,even lekker voor gaan zitten, open maken, van wie zouden ze zijn, hoe zien ze er uit en natuurlijk wat hebben mensen er in geschreven. Aan het handschrift al herkennen van wie de kaart is.

Zoals gisteren van mijn schoonzusje uit Australië die er een heel lief verhaal in geschreven had, ik vind dat heel bijzonder.
Of dat kaartje uit Duitsland van een ouder stel dat jaren bij ons in de haven langs kwam op hun vakantie op de heen en terugweg. Ze zijn inmiddels al dik in de 80, varen niet meer, maar nog ieder jaar als ik die kaart krijg denk ik. He die zijn er allebei ook nog.

Daarbij heb ik al mijn kerstkaarten vanaf het eerste kaartje op school dat ik ooit kreeg van vriendjes en vriendinnen bewaard in mijn dagboeken. Geeft ook mooi het verschil in soorten kerstkaarten in de loop der jaren weer.

Aan de andere kant heb ik zelf eigenlijk een hekel aan kaarten schrijven, hoewel de kaarten niet maar die adressen er op. Ik vind stickers maken van mijn bestand te onpersoonlijk dat doe ik dan ook niet.
Meestal probeer ik een klein gedichtje of een paar regels er in te zetten over het afgelopen jaar of wensen voor het nieuwe jaar. Of zoals bij die vrienden die dit jaar hun kind verloren zijn dat ik er wat in schrijf.
En voor bepaalde mensen die me dierbaar zijn koop ik speciale kaarten, zet me in zo’n winkel en ik ben wel een uurtje zoet.

Maar ik ben ook altijd aan de late kant, hoe goed mijn voornemens ieder jaar zijn om eens op tijd te beginnen, weer niet gelukt dit jaar.
Ik schrijf ook nog altijd alle kaarten voor mijn moeder, terwijl ik dit zit te schrijven had ik eigenlijk al aan de slag moeten gaan.
En dan wil ik ook nog in mijn eigen dorp om postzegels te besparen de kaarten zelf wegbrengen, ook zo’n missie die meestal niet lukt op tijd zodat veel mensen ruim na de Kerstmis nog kaarten krijgen.

Ach Post NL zoals het tegenwoordig heet is ook niet altijd op tijd, dus die kan ik dan wel de schuld geven van mijn eigen “luiheid” .
Ik ga nu maar gauw aan de slag zodat misschien nog een deel van mijn kaarten op tijd in de brievenbussen komen…….. zucht geen zin eigenlijk…………..

Ik snap het ook wel zo’n mailtje, is ook wel veel gemakkelijker om te doen toch ?
Maar leuk en persoonlijk…… nee dat niet.