Born Free Died Free

Born Free Died Free

Dat was de tekst voor de kaart die mijn zwager zijn zoon bedacht had en hoe vaker ik het las hoe mooier ik het ging vinden eigenlijk.
En met deze woorden heb ik mijn toespraak over mijn zwager gemaakt, daaraan had ik toegevoegd lived free.
Want dat heeft ie gedaan, op zijn eigen manier geleefd, een manier van leven waar veel mensen op neerkeken omdat het zo anders was dan hun manier van leven met huisje boompje beestje.

Heb het ook regelmatig meegemaakt wanneer ik met hem ( zie hem dan voor je met langhaar, niet echt fris ruikend, oude kleding, soms kapot) een bakje koffie zat te drinken bij de Hema de mensen zag kijken en bij wijze van spreken hoorde denken. En heel eerlijk gezegd ben ik ook wel eens teruggedeinsd als hij me altijd als ik kwam vrolijk begroette met een zoen van de rook- en bierlucht.
De mensen met wie hij omging behoorden ook een beetje tot dit genre, wat andere vaak “het uitschot” noemen maar ook allemaal mensen zijn met een eigen verhaal en leven.

En het mooiste was, ze waren er gisteren allemaal, een bonte mengeling van mensen die toch nog gekomen waren om hem de laatste eer te bewijzen. Sommige met een blikje bier in de hand.
En daarbij de “nette” kant van de familie, dus een gekke mengelmoes met van alles wat.

Maar het werd een mooi afscheid, met een verrassende volwassen slottoespraak uit het blote hoofd van zijn zoon die heel veel indruk op me maakte.
Vooral de zin “wie had er nou een vader waar de zandbak in de kamer mocht staan” gaf weer hoe mijn zwager was.

Met een stralende zon hebben we hem naar zijn laatste rustplaats op het kerkhof gebracht, in zijn eigen geboorte en woonplaats, voor ons gevoel hadden we hem weer thuisgebracht.
Na afloop zijn we naar zijn stamkroegje gegaan om met elkaar daar een biertje te drinken, wetend dat hij vast op zijn wolkje zat te kijken en met zijn duim omhoog gestoken.
Verhalen werden opgehaald en anekdotes verteld over hem.

Ik kijk met een goed gevoel terug op dit afscheid waarmee weer een hoofdstuk in mijn leven is afgesloten.

 

Kerstpiek-eren

Vandaag weer eens op een ouderwetse fiets gefietst, drie keer een lekke band gisteren en geen fietsenmaker open op maandag, en ik moet zeggen, het was even wennen maar na een km of 10 ging het wel weer. Het was prachtig weer en thuisgekomen ben ik de kerstboom op gaan zetten.

En dat bracht me bij het woord van Plato Kerstpiekeren en mijn verhaal dat ik al in concept had staan… Heb het een beetje veranderd in kerstpiek-eren.

Kerstpiek-eren

images1Ze stonden naast elkaar op de zolder, een aantal oude kerstpakketten dozen met de kerstspullen, waaronder een heel oude doos met daarop geschreven “oude kerstballen” . De dozen met nieuwe kerstspullen keken er al naar uit om gehaald te worden.  In de oude doos zuchtten de versierselen en zeiden tegen elkaar “zij wel, maar voor ons is het over” Herinneringen werden opgehaald naar betere tijden toen ze ieder jaar in de boom gehangen werden en als laatste de mooie grote piek met klokjes boven in de boom geplaatst werd.

Tijden veranderden, oud werd vervangen door nieuw en modern helemaal in stijl van deze tijd.

Begin december hoorden de dozen dat het luik naar de zolder geopend werd, de trap naar beneden gehaald, alleen vreemd ze hoorden niet alleen de stem van de vrouw die meestal de dozen kwam pakken maar ze hoorden ook kinderstemmen.

“Mogen wij even kijken op de zolder oma” riepen de kinderen “Nou kom maar zei oma, maar wel voorzichtig bij de trap hé”
Snel waren de kinderen boven en ontdekten de dozen met kerstspullen en maakten ze open.

Ook de doos met de oude ballen werd geopend… “O” riepen de kinderen ”oma wat mooi, kijk eens, die kleuren, de vogeltjes, het trompetje, het engeltje, het huisje en oma kijk eens $_85wat een mooie piek met al die klokjes er aan, mogen die mee” .

Even keek oma bedenkelijk, zij had een heel andere boom in gedachte, maar toen ze de stralende gezichtjes zag zei ze, natuurlijk mogen deze mee.
Alle oude versierselen werden in de boom gehangen en als laatste kwam de grote piek uit de doos. Hij voelde het als een grote eer om als laatste boven in de boom geplaatst te worden.
En ze straalden dit jaar nog mooier dan ze ooit gestraald hadden.

Stormen….

De storm die deze week over Nederlands raasde is moet ik eerlijk zeggen eigenlijk een beetje langs me heen gegaan.
Pas vandaag zag ik dat er in de tuin aardig wat dingen omgewaaid waren maar gelukkig geen heel grote schade.

Toen ik vandaag bij ons in het Loetbos ging fietsen zag ik ook verschillende bomen die takken verloren hadden of helemaal omgevallen waren.

Of deze boom op de foto die helemaal gespleten was en opgevangen was door de boom die naast hem stond.

Bomen

En dat vond ik zo symbolisch voor mij op dit ogenblik.

Al woedt er een storm in mijn leven, er is altijd wel iemand waar ik op kan steunen.

En dat heb ik inmiddels wel ervaren en dat voelt goed aan de telefoontjes, mailtjes, bezoekjes, mijn blogvrienden.

Gisteren is mijn zwager rustig ingeslapen, respectvol met al zijn geliefden bij hem. En het is goed. Hij heeft de rust gekregen die hij zo graag wilde. Woensdag wordt hij begraven en daarmee sluit ik weer een periode in mijn leven met een goed gevoel af.

 

Alles gaat gewoon door….

Hoewel mijn zwager eigenlijk momenteel niet uit mijn gedachten is gaat alles ook gewoon door. Heb even gedacht om te stoppen met bloggen maar het is voor mij ook zo’n uitlaatklep dat ik dat eigenlijk niet wil missen.

Vandaag ook lekker wezen zwemmen met mijn buuf en vanmiddag moest ik naar de tandarts. Dat zal je altijd zien, had opeens een kroon in een stukje appel zitten. Gelukkig was hij niet beschadigd dus kon ie er zo weer in gelijmd worden.

Gisteren moest ik voor controle voor mijn bloeddruk bij de dokter zijn en die was prima in orde en dat ondanks alle stress . Daar was ik weer blij mee. Morgen nog even bloedprikken, een onderzoek dat er standaard ieder jaar bij hoort dan heb ik dat ook weer gehad voor een tijdje.
Zoonlief voelt altijd aanzoomn dat zijn moeder het moeilijk heeft volgens mij want die komt altijd op het goede moment even een bakje doen zoals vanavond. Gezellie, ik moest wel weg voor een interview maar hij ging even onder de zonnebank en daarna konden we nog even wat bijkletsen en een bakje doen. Hij gaat vrijdag met me mee.

Morgen ga ik nog een keer met mijn ex naar zijn broer toe. Hoewel ik niet meer bij hem op de koffie hoef te zitten bij wijze van spreken ben ik blij dat we op een manier met elkaar omgaan dat dit gewoon kan. Dat maakt alles wel een stukje makkelijker.

Heb gelukkig aardig wat dingen voor de krant deze week, dan moet ik wel mijn focus even op iets anders richten en dat is ook wel een mooie afleiding.

 

Rust zoeken

ElsIk zit momenteel in een aardig emotioneel hectische tijd, ruim een week geleden belde mijn zwager dat bekend was wanneer hij euthanasie krijgt en dat is aanstaande vrijdag al.

Heb er nog steeds moeite mee moet ik zeggen, ik snap het van hem helemaal, het is uitzichtloos en hij ligt 23 uur per dag naar een wit plafond te kijken, als ie op is heeft ie pijn en geen enkele kans op maar enige verbetering, alleen achteruitgang. Hij wil niet meer.

Alleen het blijft vreemd, weten wanneer iemand gaat sterven, heb het ook nog nooit in de naaste omgeving meegemaakt.
Er moet natuurlijk een crematie/begrafenis geregeld worden en daar was ik een tijdje geleden al mee begonnen met offertes omdat hij gecremeerd wilde worden.
Inmiddels was het iedere keer als ik bij hem kwam wat anders en afgelopen vrijdag toen ik weer bij hem was zei hij dat hij toch in zijn woonplaats begraven wilde worden.
Bovendien wilde hij nog een keer met een rolstoeltaxi naar zijn woonplaats toe en of ik dat maar even wilde regelen.

Nou wil ik veel voor hem doen en als dit zijn laatste wens is natuurlijk zeker maar als ik dat vrijdag laat pas hoor en dan wordt het weekend zijn de mogelijkheden beperkt.
Maar het lukte me vandaag toch voor woensdag een rolstoeltaxi te regelen en door te geven hoe laat hij dan klaar moest zijn.
Een uur later werd ik gebeld, hij wilde niet meer, ik dacht echt dat ik even ontplofte helemaal, had het opeens gehad met alles. Maar goed taxi weer afgezegd en wel de begrafenis in zijn woonplaats nog geregeld.

Eenden Had het echt even nodig om er uit te gaan dus gaan fietsen in het Loetbos en ik moet zeggen dat ik daar tegenwoordig zo heerlijk rustig van word. Lekker stil en heerlijk een heel eind gefietst, het was prachtig zonnig weer. Puur genieten dus.  Hier en daar nog wat foto’s gemaakt.
Was weer helemaal rustig toen ik thuiskwam, dat had ik even nodig gehad.

 

Zussendag …..

reiger in sloot 3Vanmiddag een beetje een zussenmiddag gehad, nou ja niet dat we nu met drie zussen bij elkaar zaten maar heb wel allebei mijn zussen een bezoekje gebracht.

Mijn jongste zusje ging vandaag officieel samenwonen met haar vriend. Ik had een leuke kaart voor hen geschreven en die ben ik even bij haar door de brievenbus gaan gooien. Gelukkig was ze niet thuis want het was niet mijn bedoeling om op visite te gaan.

Zo had ik meteen mijn rondje fietsen want zij woont in een ander dorp dan ik.
Daarna naar mijn oudste zus gegaan die een paar straten bij mij vandaag woont.

Zussen: Heerlijk maar soms ook wel heel lastig moet ik zeggen hoor en ik heb ook wel een beetje het gevoel dat ik als een soort sandwich tussen die twee zussen zit en eigenlijk wil ik dat niet maar mijn oudste en jongste zus zitten momenteel niet zo op een stoel.

Ze hebben niet echt ruzie maar er liggen nog wel wat zere punten tussen hen en ik hoor de verhalen van beide kanten en de waarheid ligt zoals meestal gewoon in het midden.

Nou ja mijn oudste zus heeft zich een beetje helemaal van de familie afgewend, komt niet meer op verjaardagen en ze stuurt zelfs geen kaartje, sms’je of mailtje en dat zou toch wel een kleine moeite zijn.
Bij mijn moeder is ze ook al lang niet meer geweest, geen ruzie maar ze heeft er gewoon geen zin meer in want als er iets is met mijn moeder zoals een paar maanden geleden dat ze gevallen was, gaat ze er wel naar toe. En dat vind ik wel jammer.

Maar goed ik ben gestopt om me daar druk om te maken, heb alleen gezegd dat ze het misschien eens samen uit moesten praten en het dan ook eens vergeten wat er gebeurd is maar ga daar niet als een soort mediator tussen zitten. Dat zullen ze zelf moeten doen.
En hoewel mijn zus de familiebanden een beetje los heeft gelaten is ze altijd blij als ik kom en zit ze echt heel de middag te kletsen en eigenlijk is het dan heel gezellig ook.

Mijn moeder had voor al haar kinderen op een kerstmarkt waar ze geweest was kaarsen gekocht en gevraagd of ik die voor mijn zus mee wilde nemen en daar brengen. Dat was mijn missie vanmiddag. Ik zag toch wel aan mijn zus dat het haar wat deed. Ik hoop dat het een klein zetje is dat ze toch weer eens naar mijn moeder gaat omdat die er ook wel verdriet van heeft dat ze nooit komt.plank in sloot

Onderweg nog even gestopt om een foto van deze reiger te maken die als een standbeeld in de sloot stond. Op de achtergrond kan je goed zien hoe erg de weilanden aangevreten worden door de muskusratten. Ik ben ook gek op van die oude begroeide half vergane planken die soms ergens zomaar zonder doel of iets in de sloot staan en ook die kwam ik tegen vanmiddag.
Het was wel heel saai en grijs weer vanmiddag maar stil en dan die mooie weerspiegeling in het water. Het zijn de kleine dingen die het doen.