Fietsen………….

SchmientennnnnNormaliter gaat mijn broer iedere dag even naar mijn moeder (hij woont er heel dichtbij) maar nu hij twee weken op vakantie was hebben mijn zusje en ik het om en om een dag gedaan en ik moet zeggen, ik vond dat best heftig, zeker in zo’n drukke tijd als kerst en oud en nieuw en het wisselende weer en dan zonder auto.
Ze woont zo’n 10 km fietsen bij me vandaan dus ben ik toch altijd een uur onderweg en dan nog daar een tijdje blijven of nog wat dingen voor haar doen.

Maar goed eergisteren was ik er toen de dame van tafeltje-dek-je eten kwam brengen en ze zei, gefeliciteerd met je moeder.schmiente1
Ik dacht zou mijn moeder over haar verjaardag verteld hebben (die over twee weken is) en denkt die mevrouw dat ze al jarig is geweest?
Maar nee, ze zei gefeliciteerd met zo’n moeder, ik kom hier iedere keer met veel plezier het eten bij haar brengen. Als je zo oud bent en dan nog zo op jezelf wonen en ook nog iedere keer weer blij dat we het eten komen brengen, dat is heel mooi.

Nou heel eerlijk gezegd was ik best een beetje trots er op dat die mevrouw dat zei, en hoewel ik ook wel andere kanten van mijn moeder ken is ze inderdaad meestal heel positief en dankbaar voor alles wat ze nog heeft en nog kan doen.

schmienteenVandaag was het prachtig weer hier en ben ik lekker gaan fietsen, een langere route door de mooie polder en natuurgebied. Overal zie ik ganzen, zwanen en van die mooi gekleurde smienten (waarvan ik dacht dat het bergeenden waren, zo noemde ik ze tenminste altijd maar bij het opzoeken kwam ik er achter dat het smienten zijn.)
Ze zijn behoorlijk schuw en als ik maar van mijn fiets afstap gaan ze meteen aan de andere kant van de sloot de kant op.
Het is heel druk met wandelende en fietsende mensen, dat vind ik wel gezellig en ondanks de flinke wind is het heerlijk om te fietsen. Zeker na gisteren stronk  met zwammentoen ik 12 uur heb zitten kaarten.

Ik neem een tussendoor weg en fiets in het dorp bij mijn moeder over een paadje waar ik eigenlijk niet mag fietsen en daar kom ik nog een mooie stronk tegen. Nou ben ik gek op stronken, waarom weet ik niet maar de vormen, de kleuren, vaak net als deze begroeid met zwammen, vaak vol met beestjes, het heeft iets voor me.

Vanavond mijn hap/snack en drank periode, ook wel de feestdagen genoemd, in stijl afgesloten met een patat met, berenklauw pindasaus en als toetje een magnum nootjes toe.
Zo morgen weer “back to normal” om het maar in goed Nederlands even te zeggen en daar ben ik ook wel aan toe.

 

 

16 gedachten over “Fietsen………….

  1. Ja heerlijk om positieve feedback te krijgen over je moeder…Dat geeft ook een trots gevoel 😀
    Ook fijn dat jullie de taken verdelen onder jullie 3tjes deze weken dan onder jullie 2 🙂

    Mooie foto’s Anneke en stronken hebben meestal toch wel een geschiedenis daarom die aantrekkingskracht dat heb ik ook bij bomen die zijn ook alle verschillend net als een mens een eigen karakter.

  2. Complimentjes over je ouders zijn net als complimentjes over je kinderen. Je gaat er van stralen. Raar maar waar…

    Ik herken de stronkenfascinatie wel. Heb er ook last van..

  3. Complimentjes krijgen over je moeder lijkt me heel fijn, je gaat dingen dan toch iets anders bekijken.
    En over de afsluiting met patat en toebehoren…ik denk dat iedereen wel toe is aan het normale leven.

  4. Qua eten en drinken is het bij mij al sinds vrijdag weer “back to normal” ………… heerlijk , want al die liflafjes, hoe lekker ook zou ik echt niet elke dag willen, dan ga ik met normale eten echt missen.

  5. Wat een heerlijk compliment hè om te krijgen over je moeder, maar het is natuurlijk ook heel bijzonder dat ze op die leeftijd nog zo meegaat in de flow en alles nog weet en zo.
    Zoals je in een eerder logje schreef dat je moeder het in de gaten moest hebben gehad dat je moe was na alle emoties die je mee hebt gemaakt… zo lief…

  6. De oude regelmaat was even ver te zoeken. De meeste mensen houden niet van sleur, maar zoveel feestgedoe in een maand blijkt toch ook veel van het goed. Heerlijk om even te luchten, buiten! En stronken…dat heb ik ook. Bij hout denk ik sowieso aan mijn vader, want hij is zijn leven lang meubelmaker. En moeders…ze blijven altijd je enige echte moeder. Ze kennen je door en door.
    liefsliefs Kakel
    PS Mijn laptop is stuk, dus ik reageer wat minder 😦

Laat een reactie achter op Rianne Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s