Ellemijn Veldhuijzen van Zanten

Eind vorig jaar zat ik naar een uitzending te kijken van Recht naamloosuit het hart, ik had het nog nooit gezien maar bleef kijken en zag daar Ellemijn Veldhuijzen van Zanten haar verhaal vertellen.
Heel eerlijk gezegd kende ik haar amper, wist ook niet van welke programma´s of wat ze deed maar ze ging vertellen over haar drie kinderen die overleden waren.

En ik hoorde mijn eigen verhaal vertellen en dat was een openbaring moet ik zeggen.
Zoveel herkenning met dit verschil dat haar verhaal zich vele jaren later afspeelde dan het mijne en het nog niet zo was dat er gezegd werd `je kan er beter maar niet meer over praten` .

De herkenning van mensen die wel eens vroegen `hoe kan je na zoiets nog verder` ik weet ook soms niet te verklaren maar zij verwoordde het precies zoals ik het ook gevoeld heb.
Ook haar tomeloze levenslust en levensvreugde om er toch weer wat van te maken ondanks de dingen die gebeuren in je leven en toch wel bijzonder ingrijpend zijn. En zo voel ik dat ook.

Ik heb altijd gezegd `ik hoef geen extra straf te hebben voor wat me overkomen is, ik mag weer leven, ik wil weer leven, genieten, plezier maken`.
Vergeten nooit, verdrietige dagen, die zijn er zeker,  maar er weer iets van proberen te maken ja zeker en dat doe ik zonder me ook maar ergens schuldig over te voelen.

http://rechtuithethart.kro.nl/seizoenen/4/afleveringen/27-12-2013

plaatje internet