Tot hier en niet verder……

De zoon van mijn zwager, inmiddels 25 jaar oud,  is een kopie van zijn vader met alle ellende van drugs, gokken, drank erbij.
Misschien niet verwonderlijk als je opgevoed wordt door zo’n vader en een moeder die ook heel de dag zit te blowen.

Al jong uit huis geplaatst, in weet ik hoeveel tehuizen gezeten, overal weer weggestuurd worden door agressie, niet mee willen werken. Nou ja een bak ellende. Jeugdgevangenis.
Regelmatig als hij gewoon nergens meer terecht kon kwam hij een paar weken bij ons en waren wij toch iemand waar hij altijd op terug kon vallen.

En eigenlijk is dat wel zo gebleven, hij wist altijd dat hij bij mijn ex of mij terecht kon met dingen of gewoon om even zijn gal te spuwen of wat dan ook.
Een intelligente jongen en ik heb altijd gehoopt en misschien hoop ik dat stiekem nog wel dat zijn intelligentie hem een keer zou redden.

Hij heeft een wajong uitkering gekregen en een huisje kunnen huren in Rotterdam, de eerste maanden ging dat goed maar regelmatig hielp zijn vader hem financieel als ie weer eens een keer meteen zijn geld vergokt had.
En als dat gebeurde waren het zielige sms’jes, teksten op FB en andere media of bedreigingen van ik ga iemand wat aandoen of mezelf. Maar als zijn pa weer wat geld overgemaakt had was het meestal weer over.
Regelmatig hadden mijn ex en ik aangeboden om hem een keer te helpen met zijn financiën en alles eens op papier te zetten maar hij wilde geen opening van zaken geven of hulp hebben van ons. Prima hoor, ik zat er ook niet echt op te wachten.
Ik werd zelfs een keer door mijn neef uit Australië gebeld of mijn ex of ik contact met hem op wilden nemen omdat hij zich daar helemaal ongerust maakte. Hij had met hem op FB zitten praten en daar had hij ook van dat soort taal uit zitten kramen.
Zo houdt en hield hij zijn familie altijd goed bezig en kreeg weer aan alle kanten aandacht.

Mijn zoon had eens werk voor hem geregeld, niet legaal,  maar hij kon een mooi centje bijverdienen om even uit zijn schulden te komen, hij kwam 5 dagen, had wat geld verdiend en bleef zonder iets te zeggen weg. En sprak je hem er op aan had hij alle smoezen van de wereld paraat.

Afgelopen donderdag kreeg ik een sms’je van hem “Hallo An, ik ga er een eind aan maken, ik heb mijn laatste geld aan je overgemaakt, wil je dat aan mijn broertje geven. (hij heeft een halfbroertje, zijn moeder is hertrouwd) Ik heb mijn uitkering weer vergokt en kan de huur niet meer betalen, ik ben toch maar iedereen tot last”. Ik schrok me helemaal drie keer in de rondte en belde mijn zoon.
Laat maar mam zei hij allemaal aandachttrekkerij van hem.
Maar het zat me niet lekker, ik kreeg op geen enkele manier meer contact met hem, niet per telefoon, what’s app, Facebook, sms’jes, nergens werd op gereageerd.
Ik belde weer mijn zoon en zei dat ik de politie ging bellen en dat heb ik gedaan.
Al snel werd ik doorverwezen naar 112 en verbonden met de auto die naar hem onderweg ging. Een agente stond me te woord. Toen ze voor zijn deur stonden kreeg ik opeens weer een sms’je van hem. Ik vroeg of ie thuis was en dat de politie voor de deur stond en of ze binnen mochten komen om hem te helpen.
Ik maak ze af zei hij, dus dat zei ik tegen die agente, ze vroeg of ie gevaarlijk was en ik beaamde dat. Hij is altijd agressief geweest (nooit tegen mij trouwens) deuren kapot getrapt, de boel kort en klein geslagen, ooit iemand neergestoken.
Ik zei tegen de politie ga maar niet naar binnen, zou het niet op mijn geweten willen hebben als er iets met een van hen zou gebeuren en zei sorry voor het bellen.

Ze zeiden dat ik er goed aan had gedaan om te bellen maar dat als iemand niet geholpen wil worden je ook niets kan doen.
Ik moet zeggen dat ik er best behoorlijk door aangeslagen was maar er was ook een knopje bij me omgegaan. Ik heb hem ge-sms’t dat hij me zulke dingen nooit meer moest flikken, zijn geld teruggestort en gezegd dat ie het maar uit moest zoeken.
Ik heb het helemaal gehad met hem. En misschien is het de laatste deur die voor zijn neus dichtslaat maar hij zuigt zoveel negatieve energie uit me en daar heb ik geen zin meer in.
Ik heb 9 jaar zijn vader met liefde geholpen met alles maar heb geen zin om nog eens 30 of 40 jaar lang met mijn neefje erbij te krijgen. Opeens ben ik er helemaal klaar mee want als iemand niet geholpen wil worden dan houdt het op, ook voor mij.

Maar toch hoor ik hem nog steeds zo nu en dan zeggen toen hij als 13 jarige weer eens een paar weken bij ons was ” Tante Anneke, als ik bij jullie opgegroeid was, zou ik dan een ander kind geweest zijn” . Als een kind zoiets zegt, dan doet je hart echt zeer.

19 gedachten over “Tot hier en niet verder……

  1. Vanuit mijn vorige werk weet ik dat sommige mensen op het randje leven.
    Ze doen het erom. Vragen steeds om deze aandacht. Ze beseffen soms niet eens wat ze andere aan doen. Tot ze een helder moment hebben. Maar dat duurt meestal niet lang, omdat dit heldere moment weg gezopen, gesnoven of vergokt wordt.
    Als buitenstaander is het heel moeilijk en vooral pijnlijk om toe te moeten zien hoe iemand zich zelf en zijn omgeving de vernieling in helpt.
    Voor je eigen gemoedsrust is het soms goed om dan de deur te sluiten. Maar diep van binnen ….
    Sterkte hiermee!

  2. Intriest eigenlijk! Het is moeilijk om zo knop om te moeten draaien maar het is uit zelfbescherming en je moet verder. Je hebt meer gegeven dat meeste mensen zouden doen.

  3. Als hij altijd bij jou (jullie) terecht kon is het logisch dat zijn “laatste” stap ook naar jullie gaat. Maar ik denk dat je er heel goed aan gedaan hebt je handen van hem af te trekken. Je kunt inderdaad niet nog eens tig jaar achter hem aanlopen. Hij zal af moeten kicken en dit ook zelf willen, anders wordt het nooit wat. Heel jammer van zo’n jongen hè.
    De dochter van mijn jongste schoonzus (40 is ze) is ook verslaafd aan drugs, drank, dus een bonk ellende en zorgen voor de ouders. Ook heel intelligent maar zegt alles zelf wel te regelen. Onlangs haar huisje uitgezet vanwege overlast. Ze wil wel afkicken maar zolang ze in dat milieu ronddwaalt lukt dat nooit.
    Sterkte Anneke, je hebt gedaan wat je kon!

  4. Ja, Anneke, dan zou het een ander kind geweest zijn, maar …………. dat is niet zo en ook hij zal kansen en mogelijkheden genoeg gehad hebben in zijn leven om daar ZELF verandering in aan te brengen. Er is hulpverlening genoeg voor mensen zoals hij, hij hoeft zich alleen maar aan hun regels te houden. Net als wij ons allemaal aan bijv. verkeersregels moeten houden.

    Ik denk dat je verstandig bent geweest door voor jezelf de knop om te draaien, want inderdaad, hij moet zelf willen, en misschien als hij beseft dat hij echt alleen is, gaat hij het zien.

    Sterkte met “je poot stijf houden”

    1. Dank je wel. Dat zeg ik ook altijd Minousjka, iedereen heeft altijd volgens mij een kan om zelf dingen te veranderen. Wij moeten zelf toch ook regelmatig de knop omzetten en weer verder gaan. Dus begrijpen doe ik het wel een beetje.

  5. Een bekend verschijnsel dat mensen in die omstandigheden vaak morele chantage gebruiken om mensen voor hun karretje te spannen. Je hebt ( denk ik) de enig juiste beslissing genomen, soms komt er nog iets van die mensen terecht zodra ze door hebben dat ze écht verantwoordelijk voor zichzelf zijn. . Het is dat je in Nederland strafbaar bent voor “hulp” bij zelfdoding anders zou je bij zijn dreigement met zelfmoord aan kunnen bieden zijn hand vast te houden als hij tot die daad over gaat omdat niemand alleen zou moeten sterven.
    Hoogstwaarschijnlijk zou ook dat hem tóch wakker schudden ! Ik hoop voor jou dat hij het niet uitvoert maar móch hij dat doen voel je dan niet schuldig, hij kan alléén zichzelf en redden als hij dat niet zélf wil kan niemand anders dat.

      1. Ik denk zelfs dat je hem een dienst bewijst door nú een streep te trekken, hij móet nu kiezen of zijn leven hem nog iets waar is ,zo niet zal hij voor “rust” kiezen en die mag je hem gunnen.

  6. Heel goed dat je de knop omgezet hebt Anneke. Uiteindelijk is ieder mens verantwoordelijk voor zijn leven en als hij de keus maakt zijn leven op déze manier te leven, prima. Daar mag en kan jij niet de dupe van worden.

  7. Het is moeilijk om iemand los te laten, want het is toch familie. Maar als iemand echt niet geholpen wil worden dat heb je geen andere keus meer lijkt me. Ik denk dat het heel verstandig was van je om je handen nu van hem af te trekken.

  8. In- en in droevig. Ik kan me heel goed voorstellen dat je deze beslissing hebt genomen. Iemand die niet geholpen wil worden, daar kun je niets voor doen. Dan moet je op afstand blijven en dan kun je altijd nog helpen als het ooit echt anders wordt. Hij manipuleert zich suf en misschien is hij zich daar niet eens van bewust. Maar hij is niet meer dat 13 jarige jochie. Hij is volwassen en moet volwassen beslissingen nemen. Dit alles overdenkend zeg ik: dit was het enige goede wat je voor hem kan doen, hem op zijn eigen benen planten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s