De man met de hoed

Gisteren had ik mijn buuf ontvoerd uit haar huis, ze moest voor controle terug naar het ziekenhuis en ik zou even rijden, haar man dit keer thuisgelaten.
We waren snel klaar en allebei waren we hard toe aan een bakje/praatje/lekker leuteren bij de Hema.

En dat hebben we dus gedaan, even heerlijk gekletst, zij is ook best een actief mens en na twee weken in huis gezeten te hebben was ze er hard aan toe om er even uit te gaan.
Nog 5 weken zwachtelen en niet te veel doen had ze er bij gekregen maar ze mag wel weer lopen.

manmethoed1Naast ons aan een tafeltje zat een oudere man een kop erwtensoep te eten, naast hem op zijn tafeltje lag een hoed.
Ik geef het toe, ik heb een zwak voor mannen die een hoed dragen, heb altijd het idee dat deze mannen creatieve mensen zijn.
Misschien is het helemaal niet waar en zijn ze gewoon kaal en zetten ze daarom een hoed op.

Maar goed, we hebben weinig oog en oor voor mensen om ons heen en kletsen aardig wat af, ook ik kom er helemaal van bij.
Als ik opsta om mijn dienblad in het daarvoor bestemde afvoerkastje te plaatsen spreekt de man ons aan.
Hij zegt jullie zaten lekker te praten, niet dat ik geluisterd heb hoor maar ik vond het leuk om te zien. Ik kan ook vaak uren met mijn vriend praten. En hij bekent: Soms kan ik nog langer met mijn vriend praten dan met mijn vrouw omdat ik dan wel eens stil val.

Ik zeg tegen de man dat ik juist wel graag luister als mensen wat te vertellen heb en dat het me inspireert om verhalen daarover te schrijven.
Zo ontstaat een leuk gesprek over ouders met kinderen, weblog, schrijven en geef hem mijn weblogadres, waarom weet ik niet, een opwelling want ik doe het niet gauw maar ik ken hem verder toch niet en wellicht zie ik hem nooit meer.
Kan helemaal genieten van zulke ontmoetingen en onverwachte spontane gesprekken die het leven net een beetje leuker maken.

Plaatje internet bewerkt in photoshop 😉