Blauw zonder dronken te zijn

Alsof iemand me een klap op mijn gezicht had gegeven zo zag het er vanmorgen uit, niet echt een fraai gezicht maar goed, doe het er maar ff mee. Dikke knie, geschaafde hand, blauwe schenen, ach dan past het een beetje bij elkaar tenminste.
Kan wel naar de dokter gaan maar mijn dokter is nogal een nuchtere tante die ooit tegen me zei “Anneke ongeveer 70 % waar de mensen voor komen gaat gewoon weer over zonder behandeling” en dat is met dit ook wel zo denk ik. Heb niks gebroken, kan alles nog bewegen al kraakt en kreunt het een beetje hier en daar.
Maar niet bewegen lijkt me nog slechter dan wel bewegen dus ben gewoon vanmiddag even met dat mooie weer een stukje wezen fietsen op mijn gemakkie naar mijn moeder.
Een ongeluk komt nooit alleen zeggen ze want vanmorgen toen ik bij de tandarts was geweest, die gelukkig heel voorzichtig was toen hij mijn gezicht had gezien, en weer naar huis fietste ging ook mijn fiets weer kapot.
Ik baalde toen echt enorm. De trapondersteuning deed het niet meer, meteen maar weggebracht en kreeg wel een inruilfiets maar wel een oudje zonder ondersteuning.
Dat is de tweede keer, een fiets van ruim 2000 euro en die fiets is nog maar 5 maanden oud, ik fiets wel veel maar daar moet een fiets toch wel tegen kunnen.
Was nog niet lang thuis toen ik een mailtje van de fietsenmaker kreeg, je kan hem weer ophalen de accu is kapot. Ik heb er een accu van mezelf ingedaan en de andere wordt opgestuurd. Ik was helemaal blij, wat een geweldige fietsenmaker heb ik toch, die zou eens een warme douche bij Radar moeten krijgen, ware het niet dat ik niet op televisie wil maar verdienen doet ie het wel hoor. Heb daar niet eens mijn fiets gekocht.
Veel werk vandaag voor de krant dat zal je altijd zien, maar wel leuke en mooie dingen.
Een onthulling van een monument en de huldiging van een jongen uiIMG_3173t ons dorp die wereldkampioen allround schaatsen in Noorwegen werd bij de junioren.
En dan nog al mijn stukken uitwerken voor de krant, had gelukkig een keer vooruitgewerkt, dat scheelde wel, zou ik vaker moeten doen.
Een heftige en drukke dag, morgen nog zo een en dan lekker weekend en uitrusten.
P.s. Dank voor alle goede wensen allemaal.

foto’s @nneke

 

Mooie dag, minder mooi slot….

Vandaag Fazanthad ik mezelf de opdracht gegeven al die dingen die ik maar steeds uitgesteld had eerst te doen voordat ik mocht gaan fietsen.
Zoals wat dingen voor mijn moeder regelen die opeens dubbel ging betalen voor haar tafeltje dekje, weer een formulier kreeg om in te vullen wat ik pas al gedaan had.
Dan nog wat dingen voor mijn zwager afronden, bankrekeningen afsluiten, nog wat instanties informeren.
En ook nog een belangrijke brief opzoeken die ik nergens kon vinden maar echt nodig had.
Allemaal dingen die ik maar voor me uit had geschoven en waarvan ik iedere dag tegen mezelf zei dat doe ik morgen wel even maar waar ik dan wel steeds aan loop te denken.
Vandaag er mee aan de slag gegaan en binnen 2 uur tijd had ik echt alles geregeld en het mooiste was dat ik bij het opzoeken van gegevens ook de verloren brief vond.
Met een heel opgelucht gevoel mocht ik van mezelf gaan fietsen, heerlijk, wat een prachtige dag was het weer vandaag.
Duizenden plaatjes kon ik maken onderweg zoveel mooie dingen zag ik, nou 1000 heb ik er niet gemaakt maar wel een flink aantal, die komen nog wel een keer.
Het ultieme lentegevoel moeder schaap met drie lammetjes die echt naar me toe kwamen dartelen toen ik naar de slootkant liep. Alsof moeder haar drieling even aan me voor wilde stellen. (Ze zal wel verwacht hebben iets te krijgen of zo natuurlijk).
Super leuk.
Een dag die niet meer kapot kon eigenlijk. Tot ik vanavond ging wandelen met mijn vriendin, een lange route en we liepen zo te kletsen dat ik mijn nog steeds met mijn wandelappeltje in mijn handen liep.
rende lammetjesToen we bijna thuis waren wist mijn vriendin een weggetje tussendoor, een beetje erg donker en ik zei nog, ik ga eindelijk mijn appeltje maar eens opeten.
Na mijn eerste hap zag ik een verhoging niet en ik smakte zo op een betonnen brug, sjips dat komt aardig hard aan. Val op mijn handen, buik en gezicht. Gelukkig zijn we bijna thuis. Even een kopje thee om bij te komen en dan heb ik nog een afspraak voor de krant. Ga er toch maar naar toe. Voel inmiddels dat mijn gezicht al op gaat zetten, dat zal morgen lekker blauw zijn denk ik zomaar aan een kant. Mijn spieren beginnen inmiddels flink zeer te doen. En morgenochtend moet ik al weer vroeg bij de tandarts zijn.
Nog maar even een hete douche nemen dat schijnt goed te zijn en dan maar hopen dat het morgen meevalt een beetje.