Zelfvertrouwen

Het ontbreekt me nog wel eens aan zelfvertrouwen en soms is dat best lastig om mee om te gaan.
Ik schrijf nu al zo’n 18 jaar denk ik ongeveer voor de krant en als ik dat zo slecht deed zouden ze toch wel eens gezegd hebben, stop er maar mee, maar dat is nog nooit gebeurd.
Sterker nog, veel bedrijven en verenigingen zijn altijd blij als ik kom om iets te schrijven.
Toch heb ik het altijd als iemand vraagt of hij of zij mijn artikel mag lezen voordat het geplaatst wordt word ik onzeker en voel ik het alsof ik een soort examen moet doen.
Dat gebeurde vorige week ook weer, ik moest een artikel schrijven over een soort jeugdopvang voor jongeren die uit huis geplaatst waren, ik vond het best een moeilijk onderwerp. Ik had het al een week uitgesteld om te plaatsen maar het toch maar geschreven nadat ik de website en alle informatie die ik gekregen had nog eens had doorgelezen en het doorgestuurd.
Zondag kreeg ik een mailje terug dat ze het een prima verhaal vonden en alleen een kleine toevoeging wilden van hun website.
Waarom ben ik daar nou zo onzeker over vroeg ik me voor de zoveelste keer weer eens af.
Heel regelmatig krijg ik mailtjes van mensen of bedrijven waar ik wat over geschreven heb die blij zijn en goeie reacties hebben gekregen.
En ondanks dat blijft die onzekerheid.loesje
Net zoals met een vrijwilligerswerk wat ik momenteel aan het doen ben voor iemand waarbij ik bedrijven moet benaderen en afspraken maken.
Ik stel het dan uit tot ik echt moet en als ik dan bel dan heb ik soms binnen een uurtje rondbellen overal afspraken gemaakt.
Soms baal ik wel van mezelf want door die dingen uit te stellen blijven ze maar in mijn hoofd ronddraaien en belemmeren me om andere dingen te doen omdat dat stemmetje steeds zegt “Eerst die dingen afhandelen voor je wat leuks mag doen”
Soms ben ik gewoon een moeilijk mens voor mezelf en wilde ik wel dat ik eens wat makkelijker was maar blijkbaar is dat niet de aard van het beestje.
Word soms moe van mezelf.
PS. Bij het zoeken van een plaatje vond ik deze van Loesje, die is eigenlijk wel heel toepasselijk.

20 gedachten over “Zelfvertrouwen

  1. En als je nu gewoon bij zo’n aanval van onzekerheid denkt: het is me de andere keren ook gelukt. Dus gaat het nu ook weer goed. Zou dat helpen? Of is het gewoon de plankenkoorts die er moet zijn om tot een bepaalde prestatie te komen?
    Maar 18 jaar. Nou, dan zullen ze zeker vertrouwen in je hebben en dan mag jij dat best een beetje overnemen.

    1. Dat zou ik inderdaad moeten doen, het gekke is dat ik het nooit heb als ik “gewoon” schrijf alleen als ze van te voren vragen of het gelezen mag worden. Weet ook niet wat het is. Heb wel geleerd er mee te leven.

  2. Ja, herkenbaar hoor, ik had niet voor niets bij de happy challenge geschreven dat ik mijn uitstel gedrag wilde los laten ………. nou ik doe goede pogingen, maar …….. je snapt het al, vaker lukt het niet dan wel …………. wat mij ook wel eens helpt is dat ik tegen mezelf hardop ga zeggen dat ik het wel kan.

  3. Ik probeer mijzelf niet meer door die gedachten van mijzelf te laten intimideren door, net zoals Plato voorstelt, aan andere momenten te denken dat het allemaal gewoon goed ging.

  4. Ik herken dat ook wel Anneke, maar op de één of andere manier gaat het me toch steeds beter af om eerst de dingen te doen die ik moet doen. Want door uit te stellen, vergroot ik alleen maar mijn onzekerheid (die achteraf nergens voor nodig blijkt te zijn). Als dat klaar is, zijn de plezier-dingen alleen maar leuker 😉

    1. Dat is ook inderdaad zo, na het schrijven van dit stuk heb ik inmiddels heel veel dingen van mijn lijstje gedaan en kunnen schrappen dus morgen gewoon een vrije dag. Even proberen te houden zo.

  5. Je schrijft hartstikke goed, maar onzekerheid hoort er wel bij. Hoewel je na zoveel jaar heus wel vertrouwens in jezelf mag hebben hoor! Gewoon doorgaan en de tip van Rianne ter harte nemen en eens met andere ogen kijken naar je eigen schrijfsels ;-).

  6. Volgens mij kom je er ook niet meer vanaf. Het is het aard van het beestje. Je kan het wel veranderen natuurlijk: “gewoon” jezelf een schop onder je kont geven als je weer aan het uitstellen bent. Maar is dat zo hard nodig? Je doet het prima zoals je het doet! Zelfvertrouwen wordt volgens mij maar mondjesmaat uitgedeeld. Bij het plaatsen van elk nieuw blog op mijn site heb ik er last van. Waarmee ik niet wil zeggen dat je in goed gezelschap bent 😉 Maar zoals jij al 18 jaar aan de weg timmert, mèn! Beter kan toch niet?!
    liefs Kakel

    1. Ja dat uitstellen moet ik wel wat aan doen, het geeft zoveel rust, dat merkte ik van de week toen ik mijn to do lijstje helemaal had afgewerkt 😉 .En je mag gerust jezelf goed gezelschap noemen, geniet altijd van jouw verhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s