Op zijn strepen staan…….

IMG_4216Een paar weken geleden fietste ik op een fietspad dat dwars door de polder loopt, altijd iets omrijden maar voor mij een veel mooiere route om te rijden.
In de verte zie ik een busje op het fietspad staan, dus ik denk ze zijn zeker aan het werk daar ergens en fiets gewoon door.

Nou is mijn fietsen door de polder meer kijken dan fietsen en zeker om deze tijd zie ik van alles behalve dus soms het fietspad en netjes recht rijden is er dan ook niet bij.  Ik ben er van overtuigd dat ik ook nog een keer zomaar de sloot in zal rijden omdat ik weer eens om me heen zit te kijken, maar dit terzijde.

Ik kom in de buurt van het busje en een van de mannen die daar aan het werk is steekt zijn hand ophoog, dus ik stop heel netjes en vraag wat er aan de hand is want zo te zien zou ik gewoon door kunnen rijden.
Wat blijkt, de mannen zijn bezig met verven van strepen op het fietspad en ik ben met mijn fiets over de strepen gereden die nog niet droog waren.
Ik kijk naar mijn banden en inderdaad het valt niet te ontkennen, ze zijn gewoon wit.
“En nu”  vraag ik, denkend wat kan ik daar nou nog aan veranderen.  Ja fiets maar door zei hij, ook wel inziend dat er niets meer aan te doen was.  “Ik zal ze verder mishouden” zeg ik nog.  Nou dat maakt niet uit bromt hij, verderop is het al droog.

Ik stap op en fiets verder naar huis. Vandaag reed ik weer hetzelfde traject, had gisteren een berichtje gehad dat mijn brillen klaar waren dus die even opgehaald.IMG_4223
En opeens valt de kronkelende witte streep op de weg me op, dat moet ik geweest zijn. Als ik het spoor zo ziet lijkt het of iemand in een dronken bui door de natte verf gefietst is, terwijl ik alleen een bakje cappuccino bij de Hema op had.
Goede verf is het trouwens wel want de verf zit nog steeds aan mijn banden, ook al heb ik er inmiddels daarna zeker weer zo’n 150 km op gefietst.