l’histoire se répète

GeraniumsVanmorgen weer naar mijn moeder gegaan om in de tuin te gaan werken. Ik moet nog een hoekje onkruidvrij maken van zevenblad maar inmiddels zijn de “echte” planten al zo groot geworden dat het onkruid niet meer opvalt. De straat achterom is mij al weken een doorn in het oog door het onkruid dat tussen de tegels staat en ik besluit dat eerst maar weg te gaan halen. Mijn moeder woont op een prachtige locatie met achter haar een groot water en ze kijkt zo uit over de polder. Het waren en zijn nog altijd heel geliefde huizen bij de mensen want ze heeft alles gelijkvloers (er is wel een grote zolder en slaapkamer nog boven maar daar komt ze nooit meer). Omdat ze een hoekhuis heeft, heeft ze er ook de zijtuin helemaal bij van voor naar achter en dat is gewoon 20 meter lang. Tuinieren was mijn broer (die altijd bij mijn moeder gewoond heeft tot nu al weer bijna 3 jaar geleden overleed) zijn lust en zijn leven en dat betekent dus twee zijtuinen plus een voor en een achtertuin met planten er in. Voor haar huis heeft ze een vaste bak waar altijd geraniums instaan, nou heb ik helemaal niets met geraniums maar mijn moeder vindt het prachtig. En deze winter hebben haar geraniums het overleefd en gewoon heel de winter gebloeid, dat is wel bijzonder, ook nu nog staan ze volop in bloei. Een hele ouderwetse plant is ook de Aronskelk, zo lang ik weet heeft mijn moeder er al een in haar voortuin staan, dit jaar doet het hij geweldig goed en staat hij vol met bloemen. Heel mooi maar ook een veel werk, daarbij nog een groot terras achterom en dat heb ik dus vandaag aangepakt. Het kraakte hier en daar wel bij me maar heb het helemaal onkruidvrij gemaakt en wat knapte het daar van op en ik weet dus gewoon hoe fijn mijn moeder dat vindt. Ze heeft namelijk een hekel aan onkruid tussen de tegels. En ik nu ook eigenlijk wel, thuis ben ik ook altijd bezig maar dat is wel eens anders geweest. Toen ik pas getrouwd was woonden we in een heel klein huisje en daarbij hadden we een hoekje tuin en een straat rondom het huis.  werkten allebei en tuinieren hadden we beide niets mee dus het onkruid tierde welig ook tussen de tegels rondom het huis. Ons stoorde dat helemaal niet maar mijn moeder zat een keer in de bus en daar hoorde ze iemand die er schande van sprak dat het er zo uitzag en dat trok ze zich nogal aan. Dus toen ze dacht dat wij beide naar ons werk waren was ze naar ons huis gegaan gewapend met tuingereedschap om het gras bij ons tussen de tegels te gaan verwijderen. Ze wist niet dat mijn ex nachtdienst had gehad en op bed lag. Hij hoorde iemand rondom het huis scharrelen en werd er wakker van. Hij vroeg mijn moeder binnen en vertelde haar op een vriendelijke manier dat ze een kop koffie kon krijgen maar dat ze zich niet moest bemoeien met onze straat en tuin.Arondskelk En mijn moeder ging weer naar huis. Nu nog steeds inmiddels al zo’n 40 jaar geleden weet ik het nog steeds en iedere keer als ik thuis of bij mijn moeder het onkruid aan het verwijderen ben moet ik er aan denken. L’histoire se répète want ook ik heb nu een hekel aan onkruid tussen mijn tegels en als ik bij mijn moeder zo bezig ben voelt het aan alsof ik goedmaak dat ze toen door mijn ex weggestuurd werd.