Twee uitersten…….

wamdelenVanavond ben ik weer wezen wandelen met een vriendin. Zo noem ik haar tegenwoordig weer sinds ik weer met haar wandel.
Toen ik nog getrouwd was waren zij en haar man goede kennissen van ons maar na mijn scheiding ging dat een beetje over. En ik moet eerlijk zeggen dat het meer van mijn kant kwam dan van haar kant en eigenlijk vond ik het wel best.
Ongeveer een jaar geleden belde ze me op, ze dat vreselijk in de put, haar moeder was overleden en haar vader was dementerend, ze kwam in de overgang, haar dochters relatie ging uit. En ook van vroeger had ze weinig vriendinnen overgehouden. Veel mensen zouden voor minder al depressief worden.
Zij vroeg of ik zin had om weer eens te gaan wandelen samen om te praten en dat heb ik gedaan.
We zijn allebei heel andere mensen, als je haar hoort praten en je kent haar niet beter, zoals ik inmiddels haar wel ken, dan komt ze heel overheersend over. Altijd haar mening direct klaar, heel direct in haar uitspraken en veel mensen generen zich een beetje voor haar en ik ook soms hoor.
Ze weet altijd alles precies, gaat gerust bij iemand voor de ramen staan kijken, loopt een tuin in, dingen die ik van mijn leven nooit zou doen en die ook niet iedereen weet te waarderen.
Ik zou een beetje meer van haar moeten hebben en zij een beetje meer van mij, maar dat is niet zo, we zijn allebei heel verschillend.
Maar door de wandelgesprekken heb ik haar ook van een andere kant leren kennen en ik weet dat ze een goed mens is.
praten 3Haar vader is kort geleden ook overleden. Ze bezocht hem bijna dagelijks in het verzorgingstehuis en zoals ze is ging ze ook meteen andere mensen daar helpen, ging ze zitten zingen met de mensen, ging ze helpen met knutselen en hielp ze de verzorging ook zelfs met de mensen eten geven.
Nu haar vader er niet meer is gaat ze nog steeds en heeft ze zich nu als vrijwilliger opgegeven en gaat er een paar keer per week heen om te helpen.
En dat tekent haar, een brulaap met een gouden hart, iemand waar ik me nog regelmatig een beetje opgelaten bij voel maar ik ben blij dat we weer vriendinnen zijn.

23 gedachten over “Twee uitersten…….

  1. Klink goed Anneke, zo zijn er altijd weer verrassingen en nieuwe dingen te ontdekken. Ik vind dat altijd een boeiend gebeuren: je hebt een beeld van iemand en door die ander beter te leren kennen komen ook andere kanten naar voren. Veel wandelplezier samen!

  2. mooi toch als je elkaar zo kunt accepteren en waarderen. Je hoeft niet alles van elkaar leuk te vinden en over alles hetzelfde te denken om toch vriendschap te hebben. Heerlijk zo’n wandelmaat!

  3. Ieder mens heeft goede en slechte kanten.
    Leuk toch als je verschillend bent, anders zou de wereld maar saai zijn.
    Maar kan me wel voorstellen dat je je af en toe geneert 😉

  4. Ach ja, iedereen heeft een gebruiksaanwijzing en van haar is die drie delen dik. Maar zolang het goed gaat, waarom niet. Al kan ze beter dit logje maar niet lezen…

    1. Van mij zou ze het mogen lezen hoor wat dat betreft kan ik ook alles tegen haar zeggen maar niemand in mijn directe omgeving heeft mijn weblogadres, daar heb ik bewust voor gekozen als is het natuurlijk niet waterdicht. En bovendien heeft zij helemaal niets met computers.

  5. Ja, als je de moeite neemt om naar elkaar te luisteren, leer je mensen pas echt kennen. zo jammer dat veel mensen bij de buitenkant stoppen met luisteren ………. jij gelukkig niet 🙂

    1. Dank je wel, het is zo een fijne wandelvriendin en ik weet ook als ik wat heb dat ik gewoon op haar kan rekenen, dan is ze er voor me. Dat is heel wat waard,zeker als je alleen bent.

  6. Ze heeft haar hart op de tong, en dat kan soms in verkeerde aarde vallen. Maar ze heeft in elk geval een góed hart. En zo kunnen we van elkaar leren, hè?

    1. Ja precies, ik bewonder soms haar daadkracht, iets was ik zelf wel eens mis om ergens op af te stappen en mijn recht te halen. En zij luistert ook wel naar mijn vaak wat mildere aanpak. Voorlopig werkt het goed zo samen om te wandelen iedere week een keer.

  7. Wat me treft is dat jij haar voordelen en nadelen kunt opnoemen maar dat je haar toch kan accepteren zoals ze is. Dat doet lang niet iedereen. Ik heb ook nogal eens mijn oordeel klaar terwijl ik weet dat ik dan oordeel vanuit mijn onvolkomen zelf. Op dat punt kunnen we, ik zeker, nog heel wat van je leren.
    Stukje om lang over na te denken.

    1. Nou ik heb ook soms wel direct mijn oordeel hoor, dat had ik ook toen zij belde dat ik mijn twijfels had of dat wel ging werken om die vriendschap weer op te pakken. Maar ben er nu toch wel blij mee.

  8. Lief stukje. Elk mens is zo verschillend en om elkaars handleiding te lezen kost soms wat tijd (en moeite). Maar als je hem eenmaal kent, de handleiding, dan begrijp je gewoon hoe iemand werkt!

  9. Niet iedereen is hetzelfde en soms verbaas je je over hoe mensen zich kunnen gedragen. Maar er zit ook veel goedheid in! Ik oordeel ook niet snel, sommige mensen hebben meerdere kansen nodig.

    1. Ja ik had eerst ook wel mijn bedenkingen. Heb ook niet de illusie dat ik haar kan veranderen en dat hoeft ook niet. Soms is het wel een beetje tenenkrommend maar kan ook veel met haar lachen dat is ook belangrijk toch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s