Logement

Mijn vriendin woont in Harderwijk, zij is mijn schoolvriendin al vanaf de eerste klas van de lagere school zaten we in een zelfde vriendinnengroepje. Eigenlijk pas later op de middelbare school werden we echte vriendinnen en dat is altijd zo gebleven. Sommige tijden was er meer en ook wel periodes van minder contact, beetje afhankelijk van de familieomstandigheden, maar als we elkaar weer zagen was het meteen weer goed eigenlijk.
Haar moeder woont bij mij in de buurt in een soort aanleunwoning, ze is ook al 88 jaar oud.
Zo nu en dan komt mijn vriendin voor een paar dagen naar haar moeder en dan logeert ze bij mij omdat haar moeder daar geen ruimte voor heeft. En ook omdat mijn vriendin er dan ook wel graag weer even uit is.
Een goede combinatie en ze weet dat ze bij mij altijd mag logeren of ik nu wel of niet wat te doen heb.
Afgelopen week mailde ze dus of ze van zondag tot dinsdag kon blijven slapen, oeps ik had wel een heel druk programma eigenlijk maar goed, dan moet ze wat meer haar eigen ding maar doen.
Want ik ging barbecueën voorafgaande aan de voetbalwedstrijd en ook de wedstrijd bekijken in mijn oranjecafé. Ze wilde daar zelf niet naar toe komen dus een afspraak gemaakt waar ze de sleutel op kon halen.
Wat een feest gisterenavond was het, een aantal feestgangers doken de Lek in na de zwaar bevochte zege van Nederland, wat heb ik genoten zeg en wat een ontlading.
VeerhuysVanmorgen gezellig ontbeten samen en daarna vertrok ze weer naar haar moeder, vanavond ben ik haar op de fiets “op gaan halen”. Het leek weer even net als vroeger dat ik haar bij haar moeder thuis kwam halen.
Nog even een bakje thee daar gedronken want haar moeder vond het ook heel leuk natuurlijk dat ik even langs kwam. Ze praatte honderd uit. Het is echt wel een leuk mens ook.
Morgen gaat mijn logee weer naar huis, nou ondanks mijn drukke dagen was het toch heel gezellig zo, ze gaf me nog een bioscoop bon voor het logeren. Helemaal niet nodig natuurlijk, vind het alleen maar gezellig als ze komt. Maar ook wel leuk natuurlijk. Nu nog een film uitzoeken om naar toe te gaan.

De bruiloft vervolg ….

anenrayHet was toch wel heel bijzonder om het van zo dichtbij mee te maken. Wat een prachtig stel is het ook om te zien. Maar goed na het aankleden, beetje ook traditionele foto’s van de aankomst van de bruid en het boeket natuurlijk. Daarna met de twee ceremoniemeesters naar Rotterdam gereden waar zij werkt bij het havenbedrijf en daar foto’s gaan maken. Een mooi uitzicht op het water en de Euromast en met een boot die water begon te spuiten toen ze er aankwamen. Alle tijd om op mijn gemak mooie foto’s te maken. Het was echt een goeie locatie. Beetje bewolkt weer maar om foto’s te maken is dat eigenlijk ook veel prettiger.
Daarvandaan naar Delft gereden waar ze gingen trouwen, een mooi stadhuis hoor dat wel maar wel lopende band werk. We moesten nog een kwartier wachten omdat de vorige nog niet klaar waren.
Een krappe zaal vond ik met amper ruimte om wat leuke foto’s te maken maar goed het lukte toch wel. Meteen naar een ander zaaltje doorgeschoven voor de felicitaties omdat de volgende trouwpartij weer stond te wachten.
Dat ben ik bij ons op het dorp wel anders gewend. Maar goed richting feestzaal gegaan waar we met zijn allen een heel leuke barbecue hadden. Het was prachtig weer heel de dag, niet te warm, maar zo aangenaam dat je buiten kon zitten zonder jas. Ideaal weer eigenlijk.
’s Avonds werden er wat dingen gedaan van verhaaltjes, zingen tot aan een flashmob, dat was trouwens wel heel erg leuk om te zien hoor. En gewoon daarna een lekker dansfeest. Een tafel waar iedereen zijn cadeaus neer kon zetten met naam er op. En een bruidspaar dat pas weer binnenkwam toen praktisch iedereen er al was.
Dus niet de standaard in de rij met de hele familie. Ik vond het wel heel leuk eigenlijk hoor niet zo stijf en een beetje eigentijds.
Eigenlijk pas ’s avonds dat mijn werk er een beetje op zat, heb nog wel wat foto’s van de avondgasten genomen maar daarna kon ik ook nog wel een beetje meefeesten.
Ik had gezegd dat ik er niets voor wilde hebben voor het maken van de foto’s (behalve dan het fotoboek dat ze wel zelf moeten betalen) en het mijn cadeau voor hun bruiloft was.
Maar aan het einde van de avond kreeg ik toch een weekendje weg voor twee personen, nou ja dat is toch wel superleuk eigenlijk.(helaas werd de tweede persoon er niet bijgeleverd haha) 🙂
Was ook heel trots op mijn zoon die getuige was, helemaal netjes in pak (dat ik deze week nog met veel zuchten en kreunen korter had zitten maken) en schoondochter die er ook schattig uitzag.
Om 1 uur was ik weer thuis en natuurlijk wilde ik weten of alle foto’s goed waren. Nou ja alle foto’s, had er 1100 gemaakt dus niet alle foto’s zijn bruikbaar natuurlijk.
Maar ik zag meteen al dat er heel veel mooie foto’s bijzitten dus mijn missie is geslaagd. Ze meteen dubbel gesaved en nu nog de klus om er een album van te maken. Leuk om te doen maar ik weet dat het veel werk is.
Peetenchan9Het stel is 3 weken naar Bali dus ik hoop dat het tegen die tijd klaar is,ze hebben me vrije hand gegeven.
Heb ze een paar foto’s al toegestuurd en ze waren er heel blij mee.
Het was een leuke ervaring maar ook wel heel enerverend en druk om te doen, had het niet willen missen maar denk ook niet dat ik het wekelijks zou willen doen. Het is gewoon hard werken.
En dat heb je momenteel ook nog wel, als je wat publieksfoto’s wil maken zit iedereen met een I-phone voor zijn gezicht om zelf foto’s te maken. Maar goed om een mooie herinneringsboek te maken heb ik foto’s genoeg.

De bruiloft…….

port of rotterdamVorig jaar vroeg een vriend van mijn zoon of ik als hij ging trouwen de foto’s wilde maken. Ik was toen aardig verrast en vroeg me ook wel af of ik dat zou kunnen, tenslotte ben ik geen professionele fotograaf.
En hoewel ik al zo’n jaar of 16 ook voor de krant foto’s maak en momenteel wel een aardig goeie camera heb had ik wel twijfels of ik dat zou moeten doen.
Maar een paar maanden geleden kwam de vraag opnieuw, dus maakte ik een afspraak om met het toekomstige echtpaar even een gesprek te hebben over wat ze willen en wat ze er van verwachten.
Ik vertelde dat ik echt geen professionele bruidsfotograaf ben en dat wilden ze ook juist niet. Ze wilden iemand erbij hebben die ze kenden die gewoon wat plaatjes wilde schieten.
Oké dus, op zich ook wel een uitdaging natuurlijk om te doen. Mijn zoon was getuige bij het huwelijk en zijn vriend was heel vaak bij ons geweest.
Afgelopen week nog een keer wezen praten om door te nemen wat ze nou echt leuk vinden en we zouden dus wel een “officieel foto-uurtje” hebben in Rotterdam waar zij werkt bij het havenbedrijf.
En daar wilden ze een serie foto’s gaan maken.
Een boot van het havenbedrijf zou, zonder dat zij het van te voren wisten, met twee stralen water gaan spuiten en dat kon natuurlijk leuke foto’s opleveren met de euromast op de achtergrond.
Afgelopen vrijdag was de grote dag.
Mijn grootste angst was eigenlijk dat er iets zou gebeuren met mijn camera, het is hun grote dag en je kan het nooit meer over doen.
Een paar maanden geleden kwam ik mijn neef tegen die dezelfde camera (althans hetzelfde merk) heeft als ik en ik heb hem gevraagd of ik deze camera als reserve mee mocht nemen en hij had daar geen bezwaar tegen.
Ik alle kaarten gedefragmenteerd, alle accu’s opgeladen, extra batterijen voor de flitser en ik was er klaar voor.boot spuiten
Afgelopen week nog een nieuwe flitser gekocht met meer mogelijkheden. Twee dagen lang aan het oefenen en uitproberen geweest. Zo ontzettend leuk om te doen.
En al doende leerde ik een beetje hoe ik hem het beste kon gebruiken.
Vrijdagmorgen om 10 uur was ik present om te beginnen met foto’s te maken van het opmaken, kappen en aankleden van de bruid.
( Wordt vervolgd )