Luisteren in de bus……..

sollicitatieVanmorgen ben ik weer bij mijn training bij het UWV geweest. Had slecht geslapen, was moe en het regende ook nog dus niet echt inspirerend om mee te doen met het thema van deze dag: Het voeren van een sollicitatiegesprek.
Het eerste halfuur is gepland om twee aan twee sollicitatie gesprekken te voeren maar de stemming van de groep is dat ze dat helemaal niet zien zitten die toneelstukjes spelen. En dus wordt het eerste half uur besteed om daar over te praten.
Daarna komt er een mevrouw die fungeert als werkgever, wel knap is dat ze de negatieve sfeer van “we moeten weer zonodig iets doen waar niemand zin in heeft” weet te doorbreken en ze gaat met allemaal aan de slag.
En achteraf moet ik eerlijk zeggen dat ik er toch nog wel wat van opgestoken heb, nu nog een keer de gelegenheid krijgen om het in praktijk te brengen.
Terug in de bus zit ik nog na te denken over deze ochtend. Schuin achter me zitten twee middelbare scholieren. Zo te horen aan het gesprek zitten ze bij elkaar in de klas, leeftijd zo rond de 16,17 jaar schat ik ze zomaar in.
Het meisje (ze moeten nog eens een naam verzinnen voor de puberleeftijd, meisje klinkt zo kinderachtig en vrouw klinkt weer zo volwassen, jongedame klinkt zo truttig ) zit te praten over de vervolgopleiding die ze wil gaan doen.
Ze praat luidt en duidelijk, ze heeft alles mee wat iemand van haar leeftijd mee kan hebben, ze ziet er leuk uit, praat vlot en is vrolijk met alles er op en er aan. De jongeman heeft al een volwassen stem maar als ik even achterom kijk zie ik een jongen zitten die nog maar net zijn laatste jeugdpuistje heeft uitgeknepen en nog dat slungelige uiterlijk van nog net niet volwassen heeft. (iemand met zonen herkent dat wel ).
“Zou je niet in het leger willen” vraagt het meisje aan de jongen “de jongen praat niet zo duidelijk maar ik vang op dat het niets voor hem is.
“Vroeger (Wat is vroeger als je 17 of 18 ben haha) vervolgt het meisje wilde ik altijd een vriend die in het leger zou zijn want dan is hij steeds een poosje weg, dat lijkt me altijd zo heerlijk om weer een tijdje alleen te zijn”.bus arriva
Ze lacht er vrolijk bij en ik moet zeggen, ik schoot zelf ook in de lach, haha zo jong en ze snapte het al helemaal met die mannen. 😉
De jongen geeft antwoord en daarna hoor ik het meisje een beetje tegemoet komend zeggen “nou ja misschien is het helemaal niet zo leuk als iemand steeds weggaat”.
Een halte verder stapt de jongen uit de bus en blijkbaar belt het meisje meteen iemand op en ik hoor haar lachen.
Onderweg naar huis moet ik steeds aan het gesprek denken en regelmatig kan ik een lach niet onderdrukken. He he, dat had ik net even nodig na zo’n uiterst vervelende ochtend.

Plaatjes internet.

10 gedachten over “Luisteren in de bus……..

  1. hallo Anneke
    wat heb je deze ochtend mooi beschreven meid.
    Een bus is net een rijdend wachtkamertje waar je allerlei vreemde mensen zo maar even ontmoeten daar heb jij een leuk verslag van gemaakt.
    Leuk slim meisje in de bus inderdaad!

  2. O ja, dat is écht een beetje vergeten groep, bakvis zoals Marja zegt, is volgens mij net zo uit de tijd als jongedame, In het nieuws komt het ook altijd een beetje vreemd over als men het heeft over 18 jarige mannen en vrouwen.
    Je hebt weer gezellig zitten “mensen kijken” ,nou ja luisteren eigenlijk .
    Ik vraag me wél af of die “toneelstukjes”wel zin hebben, met in acht neming van de grote lijnen voor een sollicitatie gesprek moet je gewoon jezelf zijn, dat ben je immers óók als je er zou kunnen gaan werken. Bovendien is iedere “baas” weer anders en kan zo’n “voorbeeldmevrouw of meneer” wel héél andere dingen in je zien dan een “echte”.

    1. Nou dat hadden wij dus ook allemaal op die training. We betwijfelde het nut er van. Ach ja we “moeten ” he dus dan doen we maar mee maar vaak niet van harte hoor. Denk dat het geld voor deze dingen beter besteed kan worden om werkplekken of stageplaatsen te realiseren.

  3. Ik heb in het verleden bij een kennis individuele sollicitatie training gedaan, maar dat nam hij op op video en keken we dan terug. Dat was erg leerzaam, maar of dat het ook is om zo met elkaar dat te oefenen? Ik weet het niet ………..

  4. Volgens mij noemen ze die leeftijd gewoon tiener. Maar je kunt er ook puberette van maken.
    Dat giebelen over die jongen die net weg is, komt me bekend voor. Het is van alle tijden.

    Samen sollicitaties doen lijkt me erg nuttig. Het moet toch leuk zijn om eens de rol van een deftige bedrijfseigenaar te spelen of een arrogante P en O functionaris? Leuk dat ze dit soort dingen doen trouwens. Mijn zoon zegt altijd: het UWV had weer niks. Ze zeggen: je kunt maar beter vertrouwen op je eigen netwerk dan op ons. Ik vraag me daarom wel eens af of bepaalde afdelingen van het UWV nog wel bestaansrecht hebben. Bij jullie wel, zo te zien.Ik zou zeggen, grijp die kansen aan.

    1. Ik ga voor Puberette haha….. Ja het lijkt wel nuttig alleen de hele groep mensen waarmee we zijn zijn allemaal boven de 60 jaar. De meeste hoeven zo nodig niet meer, hebben een man met inkomen en baan. Die komen naar deze cursus omdat het verplicht is omdat je anders gekort kan worden op je uitkering. En persoonlijk heb ik dit soort trainingen al verschillende keren gedaan. Sowieso heb ik al helemaal niets met een soort rollenspel of toneelspelen. Ooit speelde ik een keer mee in een toneelstuk, had een regel tekst en die zei ik nog verkeerd. Dat is helemaal niet mijn ding. Voor deze training werd ook al gezegd, reken er niet op dat je hierdoor een baan krijgt. Ze hebben van de verzekeraar die de uitkeringen betaald een bedrag gekregen om 55 plussers dit aan te bieden, het is verplicht om het te volgen dus. En dan vertonen ze van die filmpjes van een professor met eendjes die in een sloot zwemmen en een soort netwerk voorstellen. Daarbij voelden we ons niet echt serieus genomen. Beetje lagere school niveau en ik verbeeld me niets maar ik heb regelmatig dat ik denk wat doe ik hier en dat heb ik ook wel gezegd een keer hoor. Laat ze dan maar liever mensen zoals je zoon stimuleren via bedrijven om ze een stageplaats, baan te helpen zoeken. Dan zou het geld beter besteed zijn. En ik wil graag werken hoewel ik soms ook mijn twijfels heb of ik het nog wil weer 4 of 5 dagen aan de bak. Aan de andere kant is het wel mijn inkomen en vanaf december krijg ik een bijstanduitkering en ik weet dat het geen vetpot is dan. Het blijft moeilijk er is gewoon geen werk. Heb het al op zoveel manier geprobeerd, gebeld, persoonlijk gevraagd bij bedrijven, verschillende soorten brieven. Maar heb gewoon mijn leeftijd tegen.
      Heb momenteel mijn draai gevonden met vrijwilligerswerk, mijn freelance werk erbij wat ik mag doen 8 uur per week. Dus ik red me wel, in mijn uppie heb ik ook niet veel nodig. Minder stress en kan nu ook genieten van mijn vrije tijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s