Mij een zorg…….

Wijn3Ze werd ontslagen na 40 dienstjaren bij een bedrijf, kreeg een gouden afkoopsom mee. Een man met een goeie baan, hulp in de huishouding. Ze hoefde niet zo nodig meer te werken. “Iets leuks om te doen is mij ook goed” zei ze vaak.
Ze gingen vaak op vakantie naar verre landen en konden zich dat allemaal veroorloven.
Kortom op het eerste gezicht een beetje verwende mevrouw als je haar hoorde praten een beetje oppervlakkig.
Tot ze een verhaal vertelde dat me opeens een heel andere kijk op deze vrouw gaf en ik haar meteen in mijn hart sloot. Geweldig wat een leuk mens is dat.
Haar man was psycholoog. Normaliter ging ze nooit mee naar bijeenkomsten van de instantie waar hij werkte, ze hield niet zo van die blabla wat op zulke avonden meestal gebruikelijk was.
Maar goed haar man haalde haar toch over om ook eens een keer mee te gaan en dat heeft ie geweten.
Het was een etentje waar niet gekeken werd op een paar centen, nog maar een flesje wijn opentrekken, helemaal geen probleem.
De directeur van haar man kwam een praatje bij haar maken en vroeg of ze het naar haar zin had.
“Helemaal niet zei ze, als ik zie hoe er hier met geld gesmeten wordt van de zorg terwijl andere mensen ontslagen worden en overal op bezuinigd moet worden, vind ik dat dit eigenlijk niet kan”.
Het gesprek was snel over, vertelde ze.
Terug in de auto vertelde ze haar man wat ze gezegd had tegen zijn directeur. Die was “not amused”. Sterker nog, hij sprak twee dagen niet meer tegen haar.
Een week later werd er bij haar thuis aangebeld en daar stond de directeur op de stoep met een fles wijn.
Hij vertelde dat hij het bijzonder gewaardeerd had dat ze dit gezegd had. Hij had er over nagedacht en vond dat ze eigenlijk helemaal gelijk had en deze etentjes afgeschaft gingen worden.
Ik vond dat echt zo’n prachtig en ook nog waar gebeurd verhaal.
Ben er ook van overtuigd dat het er inderdaad zo vaak aan toegaat.
Bijeenkomsten, lunches, etentjes, overleg met hapjes, het kan allemaal. Maar een tehuis open houden dat kan dan weer niet. Hier en daar zit er in de zorg echt iets helemaal scheef.

10 gedachten over “Mij een zorg…….

  1. Helaas gebeurd dat. Goed dat zij haar mond open deed. Haar man zal wel opkijken dat zijn gedrag fout was. Hij heeft psychologisch spel met haar gespeeld door te zwijgen. Echt goed van haar!

  2. Een vrouw met lef!
    Mijn dochter gaat aan het Erasmus de studie: Beleid, Management en Gezondheidswetenschappen volgen. Een mond vol, ja 😉 Ze kiest daarvoor omdat ze “toestanden in de zorg” wil veranderen. Lief en ik hopen dan ook van harte dat ze de studie (over vier jaar) positief zal afsluiten!
    Fijne zondag en liefs,
    Kakel

    1. Het lijkt me ook wel een moeilijke problematiek hoor, maar ik zie vaak management steeds groter worden en op de werkvloer zijn er steeds minder mensen beschikbaar. Hoop dat ze het verschil kan maken…….in ieder geval een interessante studie lijkt me.

  3. Prachtmens ja, haar man had haar moeten zoenen i.p.v. boos worden!
    Ik zie Henk óók wel eens slikken als ik m’n mond open doe op een manier die hij “not done”vindt maar niets zeggen bij misstanden ligt niet in m’n aard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s