Een bijzondere dag

10567317_766211090083732_2002043971_nOveral zag ik de vlaggen halfstok hangen. Nederland is in rouw. Op FB zie ik allerlei dingen langskomen van mensen die hun medeleven betuigen. Op televisie zie ik een klein stukje van de indrukwekkende ceremonie en later nog een stukje van de mensen die allemaal langs de weg staan. Als het vier uur is ben ik bezig met foto’s te bewerken. Ik zet de muziek uit en stop even met werken om er over na te denken. Misschien is het zo dat alle mensen die even aan de nabestaanden denken hun kracht geven, ik weet het niet. Mijn ervaring is wel dat net zoals bij dodenherdenking tijdens die minuut stilte ik toch altijd ook weer aan mensen denk die er niet meer zijn in mijn eigen omgeving. Zo dacht ik vanmiddag tijdens de ceremonie nog aan een vriend van mijn broer, 2o jaar oud, hij was in het leger gegaan en kreeg daar hersenvliesontsteking en overleed. Hij werd bij ons op de begraafplaats met militaire eer begraven. 10561730_1523541131198635_6896318534296907085_nZo indrukwekkend met die trommels en die militairen. En ik denk aan mijn vriendin die haar twee broertjes verloor met en auto ongeluk. Ik ken geen mensen persoonlijk of familie van mensen die in dat vliegtuig zaten en ik moet zeggen doordat mijn broer vorige week geopereerd werd heb ik er ook weinig van meegekregen op televisie of zo. Ik hoop dat de familie en nabestaande alle steun krijgen die ze nodig hebben om dit grote verlies te verwerken. En niet alleen nu, nu alles nog zo actueel is en er alle aandacht is maar ook later als het verdriet en het gemis soms nog zoveel heviger kan zijn.

Plaatjes internet