Sightseeing in Rotjeknor

RETVanmiddag had ik met iemand afgesproken om twee uur in Rotterdam, maar in een deel van Rotterdam waar ik helemaal niet bekend ben. Nou heb ik dat al snel hoor want eigenlijk kom ik nooit verder dan de Blaak, Coolsingel, de koopgoot en nog wat ziekenhuizen die ik weet te vinden. Dus een nieuwe uitdaging, ik had het netjes uitgedraaid, eerst met de metro en daar overstappen en nog een stukje met de tram. Ik heb van mijn zus een tijdje de auto gekregen zolang mijn broer nog in het ziekenhuis ligt, dus kwam ik gemakkelijk bij het metrostation op de Capelse brug. Het eerste gedeelte ging goed, metro ook geen probleem en daarna de tram. Het goede tramnummer, ja hoor dat klopte precies dus ik stap in. Al na een kwartiertje dacht ik, volgens mij ga ik helemaal niet de goede kant uit, ben niet zo bekend in Rotterdam maar het werd wel heel erg landelijk allemaal, maar goed dom en blond bleef gewoon zitten terwijl er een conducteur in de tram was waaraan ik best had kunnen vragen of ik wel goed zat. Niet gedaan dus. Op mijn routeplanner stond 10 minuten en na een half uur dacht ik, ach ik zit verkeerd maar blijf nu maar zitten tot het eindpunt. Het is eigenlijk ook wel leuk en ik zie veel onderweg. Even een sms’je gestuurd dat ik wat later zou arriveren. De reactie was “ja dat is echt jij hé, hoezo kent ie me zo goed dan”. Nou ja bij het eindpunt, ik was inmiddels in Barendrecht, maar de tram terug genomen. Aan de andere kant gaan zitten zodat ik ook dat gezien heb.

Ach, dacht ik, waar krijg je voor ongeveer 5 euro een sightseeing in Rotterdam, alleen iemand die vertelde waar ik was en wat ik zag ontbrak nog. Een uur later dan gepland was ik toch nog op de bestemming. Ik was wel in de goede tram gestapt maar de verkeerde kant op. Hoe blond kun je zijn. Tram nieuwHet is denk ook wel jaren geleden dat ik eens een keer in de tram gezeten had trouwens. In mijn gedachten waren het nog van die rinkelende belletjes en van die rammelende voertuigen. Dat was niet het geval, het enige wat ontbrak was een airco, want het was er bloedheet in. Op de terugweg kwam er een vrouw naast me zitten, ik schoof een stukje op en zei iets vriendelijks. Uit de reactie te horen begreep ze me niet, gezakt voor haar inburgeringcursus denk ik. Nou ja de terugweg verliep heel vlot en eigenlijk was ik binnen een uur weer thuis. Weer wat geleerd, veel gezien en gezellig even op visite geweest, wat wil een mens nog meer op een mooie zondagmiddag.

plaatjes internet.