Familie krijg je…………

Pff ik word soms heel erg moe van mijn familieleden, wat kunnen die soms ontzettend moeilijk doen over dingen. Mijn broer ligt nu alles bij elkaar al bijna een week of drie in het ziekenhuis en iedere avond belt mijn schoonzusje mijn moeder op om te vertellen hoe het met hem gaat. Hartstikke lief van haar. Mijn moeder had nogal de gewoonte om hun regelmatig te bellen en zo is dat dus mooi opgelost, dat is ook meteen over. (Nu belt ze mij een paar keer per dag of mijn zus haha maar ik vind dat niet zo erg). Gisteren was ik met mijn zus lekker naar de stad geweest, naar Gouda in dit geval. Heerlijk even gewinkeld, weinig gekocht zo tussen de seizoenen maar het was prachtig weer dus geen straf om daar even rond te lopen, uitgebreid op een terrasje te lunchen. Nu ligt mijn broer in Gouda in het ziekenhuis en omdat we er toch waren zeiden we, laten we even langs wippen. Eigenlijk krijgt hij ’s middags nooit bezoek dus hij vond het heel leuk dat wel opeens voor zijn neus stonden. Toen we weer naar huis gingen reden we nog even langs onze moeder en vertelden we dat we bij mijn broer geweest waren. “Ik zou hem ook wel een keer willen zien” zei ze. Dus wij gingen zo even overleggen dat als hij nog lang daar moest blijven we haar wel eens een keer mee zouden nemen naar het ziekenhuis. Ik snap best dat ze haar kind, want dat blijft het toch altijd, ook wel een keer wil zien. ’s Avonds gaat de telefoon en mijn schoonzusje belt, nou doet ze dat heel vaak want ze zit dan ook alleen thuis en om een praatje verlegen. Dus ik vraag hoe het gaat, vond ie het leuk dat we geweest waren. Opeens zegt ze plompverloren “ik heb ma gebeld en ze zei dat ze naar het ziekenhuis ging maar dat gebeurt niet hoor”. Ik was perplex. Dat is veel te druk voor hem zei ze. Pff nou ja wat een flauwe kul, Jan en alleman komen daar op bezoek en dan zou een half uurtje ’s middags met mijn moeder te druk zijn. Dat kon ik me niet voorstellen en dat zei ik haar ook. Ook dat ik het me best voor kon stellen dat ze als moeder haar kind een keer wil zien ook al is zij al 98 en hij bijna 68. Dan nog. En mijn broer is momenteel aan de beterende hand, dus zag ik dat bezwaar niet zo. Ik zal het wel vanavond aan hem vragen, zei mijn schoonzusje dan hoor je het nog wel. Ik baalde er van eigenlijk, waarom zo moeilijk doen, wij rijden mijn moeder, ze hoeft er niets aan te doen, niets voor te laten. Waarom wil ze dat dan niet, om hem te beschermen, waartegen dan als andere wel mogen komen op bezoek. Vanavond heeft ze me niet gebeld voor de eerste keer, dus ga ik haar morgen toch maar even bellen. Had vanavond ook die behoefte niet, even vragen wat mijn broer er zelf van vond dan dat zijn moeder wil komen. Wat kunnen mensen toch problemen maken die er niet zijn zeg, ben benieuwd wat ze morgen te zeggen heeft.