Zo spreek je nog eens iemand ……

Vandaag lekker een middag naar Rotjeknor geweest, daar is op dinsdag een grote markt op de Blaak en ik vind dat zo leuk. Ik hou van de drukte, de verschillende mensen die ik daar zie en het liefst ga ik ook alleen.
Zusje belt ’s morgens of ik nog wat ga doen, dus ik zeg, ik ga naar Rotjeknor dus als je zin heb, maar ze had geen zin en eigenlijk vond ik dat helemaal niet erg.
Ik ga namelijk graag overal snuffelen op de markt en in de leuke winkeltjes die daar in de buurt zitten en dat is niet zo haar ding dus dat weet ze wel.
Met de fiets ga ik de eerste 10 km naar Krimpen daarvandaan neem ik de bus en metro.
Het is lekker druk in de stad en ik haal mijn hart op. Veel kijken, weinig kopen, alleen een heel leuke tas voor mijn breispullen voor 5 euro en een groot stuk watermeloen.
Als ik terug uit de metro stap komt de bus van Krimpen er al aanrijden, er stond een bordje met aankomst over 6 minuten dus was ik nog even weggelopen.
Ik ga snel terug en de chauffeur neemt me nog mee. “Ik dacht dat deze bus pas over 6 minuten kwam” zei ik. “Nee antwoordt de chauffeur eigenlijk ben ik zelfs te laat want mijn bus was kapot dus moest ik een andere bus pakken”.
Nou dan heb ik geluk dus. We rijden naar Krimpen maar dan gaat net voor ons de brug open. “Ach” zei de chauffeur “als het tegenzit komt het altijd allemaal tegelijk. Ik maak me er niet druk meer om, sommige van mijn collega’s nog wel maar je hebt er nou gewoon altijd mee te maken als je deze route rijdt” .
“Gelijk heb je” zei ik, “wat maken die paar minuten nog uit en weet je hoe leuk het is als je op een boot zit en je ziet al die auto’s die voor je staan te wachten”.
De man is een gezellige kletser, een wat oudere chauffeur die zich niet zo druk meer maakt en het wel gezellig vindt om even wat te praten zo.
Als we de brug overrijden zie ik dat de bus niet linksaf gaat naar het busstation waar mijn fiets staat. “Gaat u niet naar het busstation” vraag ik aan de chauffeur”.
“Dit is de 97 “zei hij tegen me op een toon waardoor hij waarschijnlijk dacht dat ik spontaan dan wist dat die niet rechtstreeks naar het busstation ging maar eerst nog een hele route door Krimpen rijdt.
Ach ja na een sightseeing door Rotterdam kan deze door Krimpen er ook nog wel bij.
Gezellig keuvelend rijden we door Krimpen heen, pratend over Engeland waar de mensen vaak wat beleefder zijn dan hier. We beamen het allebei. Ja tenslotte ben ik daar ook twee keer geweest en heb dus veel ervaring daarmee. ;).
Zo kom ik ongemerkt een minuut of 20 later toch bij het busstation.
“Zo heb je Krimpen ook eens gezien” zegt de chauffeur. “Ja lach ik daar fiets ik bijna dagelijks doorheen maar bedankt voor de extra tour en werk ze nog”.
“U bedankt voor het gezellige gesprek” zegt de man, ik stap uit, haal mijn fiets uit de stalling en fiets met een vrolijk gevoel naar huis.