Bingo……….

BingoBij ons in de buurt worden er regelmatig bingo avonden gehouden. Niets voor mij zei ik altijd als ik oud en bejaard ben misschien dan ga ik eens bingoën.
Mijn zus gaat regelmatig naar bingo avonden bij de voetbal en ook in het café van een goede vriendin van me worden regelmatig bingo avonden gehouden.
Mij niet gezien.
Nu viert het dorp naast ons, het dorp waarmee ons dorp nog net samen tot 1 januari één gemeente vormt, het 750 jarig bestaan met allerlei activiteiten in een grote feesttent.
En daar werd vanavond een bingo avond gehouden, dus mijn zus had gevraagd of ik toch een keer mee wilde gaan. Nou ja dacht ik waarom ook niet dus ik ging.
FOUT………. Ik wist het wel bingo is echt niets voor mij, een beetje wezenloos zitten kijken naar zo’n kaartje met cijfertjes, 12 rondes lang ook nog. Met het toppunt niet gewoon een pen om lekker die cijfertjes door te krassen maar een speciaal soort viltstift die een rondje maakt over de cijfers maar waarmee je toch de cijfers nog kan blijven lezen. Mijn zus die regelmatig bingot had er twee dus mocht ik er een lenen. De idiotie ten top.
bingo stiftenNa twee rondes was ik het al spuugzat en bovendien vond ik het ook nog eens ijskoud in die tent.
Nou ja doordat er wel wat mensen waren die ik kende en die ook wel gezellig waren en natuurlijk mijn zussie was het niet helemaal een vervelende avond. Maar ik werd wel bevestigd in mijn mening:  Bingoën is echt niets voor mij.
Wel heerlijk op de terugweg naar huis rijden in de auto, muziekje aan,  een met maanlicht overgoten weg midden door de weilanden. Ik wilde gewoon blijven rijden en in de auto zitten en luisteren, heerlijk. Dat maakte heel de avond goed.