Een recht en een averecht……..

1111Bij ons is sinds kort een brei- en haakcafé in de bibliotheek en voor de vakantie had ik daar een artikel over geschreven voor de krant.
Ik vond het toen eigenlijk zo leuk dat ik van plan was om er ook eens naar toe te gaan. Dat hoorde mijn buurvrouw en dat is helemaal een creatief brei, haak en borduurwonder dus vroeg ze of ze met mij mee kon gaan.
Nou ja iedereen die wil kan gewoon gaan maar ik snapte het wel, ze kan dat eind nog niet lopen dus als ik dan zou rijden kon zij ook gaan. Geen probleem natuurlijk al vond ik het met dat mooie weer vandaag eigenlijk best jammer. Maar goed afspraak is afspraak.
Dus ik op pad met mijn handwerktas en mijn breiwerkjes er in.
Had pas hele leuke wol met sliertjes gekocht om een sjaal te breien en ben nog steeds bezig met mijn sprei te breien uit kleine lapjes van 10 x 10 cm in allerlei patroontjes.
Nou ja het was hartstikke gezellig en er waren weer veel nieuwe mensen bij dus alleen maar leuk.
Zelf wat zitten breien maar vooral ook ideeën bij elkaar opdoen, patronen uitwisselen.
Een dame was net als ik ook een sprei van lapjes aan het breien.
Ik liet mijn deel wat klaar was ook zien. Ze keek en ik zag de blik die ik nog kende van mijn handwerkjuffrouw op school die ook nooit tevreden over me was.
Die had je allemaal eerst op moeten spannen zei ze, nu is het een beetje onregelmatig en bobbelig geworden.
Dat doe ik niet hoor zei ik, haar blik negerend, zo ben ik niet, als ie klaar is ga ik hem wel een beetje persen of zo om het wat strakker te krijgen, trouwens eigenlijk ben ik best helemaal tevreden met hoe die is. Hij krijgt alleen nog een achterkant zodat je al die afwerkdraden niet meer ziet.
Het is zoals ik ben, ben geen perfectionist op dat gebied, ik brei om wat in mijn handen te hebben meestal in de wintermaanden als ik wat televisie zit te kijken en ik heb helemaal geen zin als ik zo’n klein lapje gebreid heb dat met allerlei naaldjes te gaan spannen, moet er niet aan denken, dat gefrbreienutsel.
Maar alles bij elkaar was het wel heel leuk hoor, echt van jong tot oud was er, de een zat sokken te breien de ander een prachtige omslagdoek, weer een ander zat allemaal van die beestjes te haken of hele grappige pannenlappen te maken.
Ach ik vond het de moeite waard, het is een keer in de maand en ik denk dat ik nog wel eens een keer er naar toe zal gaan.