Als een deur sluit gaat de volgende weer open……..

krantDe aankomende week heb ik me voorgenomen om te gaan informeren bij de Drukkerij waar ik freelance voor werk hoe het volgend jaar verder gaat met onze krant als de gemeenten in de Krimpenerwaard gaan fuseren.
Ik word er regelmatig naar gevraagd maar ik weet het zelf ook nog niet. Wel heb ik me er, voor zover dat kan, op ingesteld dat het dan voor mij ook over is met onze krant.
Doordat momenteel de gemeente haar berichten hierin plaatst, is een deel van de kosten gegarandeerd. Als dat weg zal vallen denk ik dat het voor onze krant moeilijk wordt om overeind te blijven.
Aan de ene kant zie ik er tegenop want het brengt mij zoveel leuke dingen, contacten, bezigheden. Altijd overal op af gaan en natuurlijk ga ik dat missen.
Aan de andere kant is het ook al 17 jaar lang zo dat ik zelfs al ik vakantie had nog wel regelde dat iemand mijn mails even doorlas en doorstuurde typenwaar nodig en zodra ik thuis was meteen weer aan de bak ging om toch te zorgen dat er wat artikelen aangeleverd werden.
En de laatste jaren is ook de aanleveringdatum verschoven. Eerst was het altijd donderdagavond moest echt alles binnen zijn, bij uitzondering werd dan ruimte gereserveerd als er iets echt bijzonders was.  Dat is gewijzigd en nu zit ik ook iedere zondag nog artikelen te schrijven om ze nog in te leveren als ik in het weekend ergens geweest ben en dat komt natuurlijk regelmatig voor.
Over dit dilemma stond ik afgelopen week te praten met een collega. Ook bij haar op de krant is het reorganiseren en zijn ontslagen aan de orde van de dag. Inschrijvingen op gemeenteberichten (die tegenwoordig bij inschrijving gebeuren) waren aan een ander gegund.
Ik zie het wel, zei ik tegen haar. Meestal is het zo als er een deur sluit de volgende weer open gaat.
radio1Dit net gezegd hebben liep ik nog even terug naar de school waar we beide waren om nog iets na te vragen.
Van de lokale omroep waren ze bezig om de opnames af te ronden.  Ik werd aangesproken door een van de bestuursleden die ik natuurlijk ook regelmatig tegenkom bij evenementen.
Wat ga jij volgend jaar doen als jullie krant misschien stopt, vroeg hij aan mij.
Ik zei dat ik het niet wist of het sowieso ging stoppen en ook nog niet wat ik dan zou gaan doen.
Heb je geen zin om bij ons redacteur te worden, vroeg hij. We gaan beginnen met een omroep voor de Krimpenerwaard dus alles lokale omroepen gaan samen werken en we zijn op zoek naar redacteuren en ik dacht dat het wel wat voor jou zou zijn.
Dingen coördineren, afspraken maken, zaken regelen.
Wel vrijwilligers werk nog, maar misschien afhankelijk hoe alles gaat lopen, ook wel een gedeeltelijk betaalde baan.
Ik was helemaal verrast en zei tegen hem dat ik het leuk vond dat hij aan mij gedacht heeft.
Met dit soort vrijwilligerswerk blijf ik toch een beetje in dezelfde vijver vissen als dat ik nu doe. Dat weten ze natuurlijk dat ik daar aardig goed in thuis ben en mensen mij ook kennen van dit werk. Een win win situatie.
Vandaar ook dat ik deze week uitsluitsel wil hebbendeuren1 want het lijkt me wel leuk eigenlijk om het te gaan doen.
Dus eigenlijk werd de zin die ik nog geen 5 minuten daarvoor tegen mijn collega sprak meteen waarheid. Waar een deur dichtgaat, gaat een andere deur weer open.
Ik ben benieuwd hoe dingen zullen gaan lopen en misschien weer een keer een nieuwe uitdaging, het lijkt me leuk.