Geloof het of geloof het niet

bijbelIk weet niet hoe het komt, misschien de tijd van het jaar maar ik zit helemaal een beetje in kerkelijk sferen. Terwijl ik gewoon nooit meer naar de kerk ga al 42 jaar of zo, uitzondering voor kerstavond. Ook door mijn terugkijkbloguitdaging (nee niet te gebruiken in wordfeut) omdat ik in mijn jeugd natuurlijk een christelijke opvoeding heb genoten en ik het gereformeerde stemmetje in mijn hoofd nog steeds soms moeilijk tot zwijgen krijg.
Gisterenavond was er een presentatie van de Bijbel in gewone taal. Een mijnheer van het Nederlands Bijbelgenootschap vertelt over het ontstaan ruim 200 jaar geleden in Engeland van de de British and Foreign Bible Society. Hij is een boeiende verteller trouwens.
In de lente van het jaar 1800 begeeft een onbekend meisje (16) uit Wales zich op weg naar Bala om een Bijbel te gaan kopen. Een sterke behoefte om meer te weten van de Bijbel had ze al op jonge leeftijd. Nu, na zes jaar sparen, heeft ze genoeg geld voor een Bijbel in haar eigen taal. Deze is niet in haar omgeving te verkrijgen, dus gaat ze op pad naar Bala. Ze gaat lopend, op blote voeten, 25 mile (40 km).
De dominee die de Bijbels verkoopt krijgt door haar verhaal het besef dat hij Bijbels wil verspreiden in Wales en andere landen en zo ontstaat de British and Foreign Bible Society.
http://en.wikipedia.org/wiki/Mary_Jones_and_her_Bible
Het kwam ook naar Nederland waar in 1814 het Nederlands Bijbelgenootschap werd opgericht en dus dit jaar 200 jaar bestaat.
Het was een interessante lezing en de volgende week komt hij weer om meer te vertellen over de inhoud van de nieuwe vertaling. Daar ga ik niet naar toe, het was wel weer even genoeg voor me zo.  De Bijbel in gewone taal dus. Een paar voorbeelden laat hij al horen. Zoals onder andere het Onze Vader. En ik moet zeggen, ik mis een beetje het nostalgische en het sacrale van dat gebed in de tegenwoordige taal. Iets wat het voor mij altijd heeft als ik het ergens bij een gelegenheid hoor. Beetje vergelijkbaar met het Wilhelmus of zo of Ere zij God staande zingen na een kerstdienst. Weet niet precies hoe ik dat omschrijven moet.
Misschien even terug bij dat gevoel toen ik klein was, gewoon alles geloofde wat er gezegd werd en alles nog zo simpel en ongecompliceerd was.onze vader
Ik snap echt wel dat zeker om alles wat begrijpelijker te maken voor de jeugd het wel goed is dat er zo’n vertaling is gekomen.
Of je nu wel of niet gelooft sommige verhalen in de Bijbel zijn zeker de moeite van het lezen waard.
Verbaasde me trouwens dat er zoveel vertalingen in omloop zijn en dat ieder kerkclubje weer zijn eigen vertaling gebruikt.
Dat deed me denken aan een gedichtje wat ik ooit schreef toen ik een keer bij mijn vriendin haar moeder een bakje ging doen en ze bezoek kreeg van een paar ouderlingen die haar ernstig toespraken.
Zij ging volgens hen naar de verkeerde kerk, ik was toen zo’n jaar of 16 en toen wist ik opeens zeker, zo’n kerkclubje met regels en voorwaarden en dingen die je opgelegd worden is niets voor mij.

Geloof
Onze dominee brengt het juiste woord
Die ander niet dat is ongehoord
Zonder hem ook maar te hebben gehoord
Wordt hij in de grond geboord
Waar blijft dan : Oordeelt niet opdat gij niet geoordeeld worde
Die mensen hebben voor hun hoofd wel hele grote borden.