Volledige paniek

Ik voelde het de laatste weken al iedere keer, net alsof ik op een draadje liep en er zo af kon vallen.  Zulke onwijs drukke weken met veel afspraken en dingen om te doen.
Het gedoe met de gemeente dat me heel erg aangrijpt, misschien was de druppel wel het overlijden van mijn neef afgelopen maandag.
In ieder geval de optelsom kwam vanmiddag opeens tot uitbarsting.
Had heel de morgen al voor zitten werken aan mijn krantenzaken omdat ik morgen naar de begrafenis wil en dat is ook nog een keer helemaal in Drenthe, een wereldreis, dus ik wilde vanavond op tijd naar bed.
Uurtje of 2 ging ik fietsen, maakte onderweg de foto van mijn leven van een reiger die een snoek pakte, hierover later en ging even bij de Hema een bakje koffie drinken.
Meteen zaten er twee mensen uit mijn dorp die met me begonnen te praten over de verkiezingen en halverwege voelde ik me opeens niet lekker worden, ze zagen het blijkbaar aan me en vroegen: “Wat heb je”  Ja voel me niet zo lekker opeens zei ik.  Ademde een paar keer diep en het ging eigenlijk wel weer.
Ze gingen weg en even later ik ook, op het winkelcentrum kwam het vervelende gevoel weer terug, ik ging naar buiten de frisse lucht in, zag de man van dat stel op het bankje zitten wachten bij de deur en dacht zal ik vragen of ik met hen mee mag rijden.
Ik ging even buiten staan en toen ik dacht, ik ga het vragen was de man weg, blijkbaar hadden ze een andere uitgang genomen.
Mijn hart ging als een gek te keer en ik had gewoon een totale paniekaanval, kon het helemaal niet onder controle krijgen.
Toch maar naar huis gaan fietsen, dacht als het echt mijn hart is, wat wel even door mijn hoofd schoot dan moet ik er op de fiets ook weer last van krijgen.
Als een gespannen veer fietste ik naar huis en ging meteen naar de dokter toe toch maar.
Ik kon zo terecht, moest even wachten en daar in de wachtkamer werd ik helemaal rustig en voordat ik bij de dokter was, had ik eigenlijk geen last meer.
Nou heb ik een allerliefste dokter die alle tijd voor me nam en me liet vertellen, ook onderzocht of mijn zuurstof, bloeddruk, longen, hartslag en alles goed waren en dat was allemaal prima in orde. Opgelucht ging ik eigenlijk weer naar huis maar voelde me ook een leeg geprikte ballon moet ik zeggen, nog steeds trouwens, voel me nog steeds niet helemaal lekker maar de angst is gelukkig wat verdwenen.
Hoop dat het allemaal maar eenmalig was en ga echt een aantal rustige dagen voor mezelf nemen (mijn agenda spreekt me meteen al weer tegen) het is hard nodig.

28 gedachten over “Volledige paniek

  1. Ja, misschien toch maar een paar dagen de agenda de agenda laten…… Vervelend zeg, ik kan me voorstellen dat je bang geweest bent. Gelukkig maar dat er niets ernstigs aan de hand was.

    Sterkte en geniet van je ‘vrije’ dagen.

    Hartelijke groet,
    Gerda

  2. Ik heb dit ook wel eens gehad, het is heel beangstigend ja. Ik ben toen minder koffie gaan drinken want daar bleek ik niet goed tegen te kunnen. En ik ging wat aan m’n ademhaling doen want ik ademde heel hoog. En ik ging op yoga. Er is heel veel aan te doen hoor Anneke, maak je geen zorgen! (Hoofd naar beneden houden helpt trouwens ook wel als je het weer voelt opkomen).

    1. Ja koffie heb ik al heel lang geleden geschrapt uit mijn menu. En inderdaad normaal krijg ik met buikademhaling de zaak wel weer onder controle maar het lukte me dit keer niet. Maar de geruststelling van de huisarts was wel goed voor me.

  3. Duidelijk, de boog kan niet altijd gespannen staan! maar héél vervelend dit soort paniekaanvallen. Fijn dat je zo’n prettige arts hebt, dat scheelt een héleboel. en onthoud de ontspanning die in de wachtkamer over je kwam want die kan je troosten mocht het je nog eens overkomen! Luister maar even naar je lichaam , dat is blijkbaar nodig, beterschap!

  4. De begrafenis in Drenthe wordt natuurlijk een slijtageslag.
    Daarna maar de lijn een beetje vieren. Wel een hele geruststelling dat je gezond bent. Niets forceren!
    Liefs en sterkte,
    Kakel

  5. O jee ik lees dit nu Ik begrijp nu mijn gevoel dat ik eerder had bij jou schrijven. Sterkte Anneke schouderklopje voor je ontspan voor zo ver dat je kunt meid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s