Fietsen op zondag

Fietsen op zondagVandaag nog maar een pyjama dag, wat heb ik een hekel aan dat grijze weer, hoop dat morgen de zon weer schijnt haha en ik kan gaan fietsen, daar knap ik harder van op denk ik dan van binnen zitten.
Zaterdag bij de nieuw te vormen omroep had ik nog wel een paar leuke gesprekken onder andere met een man die zelf een boek had geschreven.
Een boek over de gereformeerde gemeenschap toen hij jong was in zijn eigen dorp. Hoe het er toen aan toe ging en hoe hij dat beleefd heeft en zich er ook tegen afgezet heeft.
Het heet geloof ik “fietsen op zondag” iets in die richting.  Even googelen en ja hoor gewoon gevonden het boekje en de naam van de schrijver die ik weer even kwijt was. Roel Botter.
Maar hij had zonder dorpsnamen te noemen blijkbaar de mensen zo goed beschreven dat deze zich in zijn figuren herkenden en dachten dat het over hen ging.
Hij vertelde dat het bij de boekhandel in het dorp nu niet meer verkocht mag worden. Over dorpscensuur gesproken.
Er waren mensen met het boek terug gegaan naar de boekenwinkel met het boek waarin ze zinnen hadden onderstreept waarvan ze vonden dat dit niet kon. (Welk jaar leven we nu eigenlijk dat ze zich daar zo druk om maken). Ze wilden hun geld terug hebben en hadden dat ook gekregen en de boekhandel besloot het boek niet meer in de winkel te leggen. Bestellen kan nog wel en eigenlijk maakt me dat wel heel nieuwsgierig naar dat boek om het eens te lezen wat er zo erg aan is.
Denk dat het heel herkenbaar zal zijn. Ik vertelde de man over mijn 365 dagen uitdaging met verhalen over vroeger. En dat ik nu toevallig wat dingen geschreven had over mijn zus die “moest” trouwen en daarvoor verantwoording af moest leggen in de kerk. Hij herkende dat precies, dat kerkwas ook iets wat hem bekend voor kwam.
Hij vertelde zelfs dat bij de nog zwaardere kerken deze mensen voor de mochten trouwen drie weken achter elkaar voor in de kerk moesten zitten om een soort boete te doen. Hoe bizar eigenlijk. Leuk is dat, opeens zo’n verwantschap te hebben met iemand uit een heel ander dorp die ik niet kende maar dingen toch ook zo ervaren heeft.