Twee dames bij de Hema

Vorige week zaterdag ging ik fietsen, het was druk bij ddiabetese Hema toen ik daar een bakje ging doen. Naast me namen twee zeer stevige dames plaats.
De ene dame had ik toen ze in de rij stond iets uit haar binnenzak zien halen en ach ja soms trek ik ook wel conclusies zonder te weten of het waar is dus ik dacht dat ze zelfs daar nog zo’n nepsigaret stond te roken.
Maar goed ze kwamen bij mij zitten.  Een beetje aan het uiterlijk te zien vermoedde ik dat het twee zussen waren.
En wat ik zelden zie bij twee dames zag ik bij deze twee wel, ze zeiden eigenlijk niets tegen elkaar. Na een minuut of 10 vertrok de een naar het toilet terwijl de andere met me begon te praten.
Ja ik moet op tijd eten, zei ze, ik heb diabetes, heb ook net al mijn medicijnen genomen.
O dus dat was ze aan het doen, dacht ik met dat apparaatje.
Mijn eigen schuld zegt ze, ik ben veel te dik en ik moet eigenlijk afvallen maar ik vind het zo moeilijk.
Ach dacht ik vertel mij wat en dat in deze tijd.
Dus ik vroeg mag u dan niets met suiker hebben of zo. Nee eigenlijk niet zei ze maar ik heb net gekeken en moet nog even straks bij spuiten want het was zo hoog. Ik heb vanmorgen gezondigd en dan vliegt het gelijk weer omhoog.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen al is het als je diabetes heb misschien niet heel handig om dat te doen.
Dame twee kwam ook weer terug. Ze begonnen een beetje te kibbelen, het is al weer zo laat zei de ene en zo druk, ja zei die andere maweegschaalar ik wilde gisterenavond al gaan maar toen wilde jij niet. Ik had mijn oude kleren aan zei de vrouw dan heb ik geen zin om te gaan winkelen.
Nou of je nu zoveel beter uitziet, zei de andere.
Ik had mijn broodje op en dacht, ik ga maar voordat ze echt ruzie krijgen en de broodjes over tafel gaan vliegen, stond op en wenste ze een fijne dag verder toe en vertrok.