Met schoolreisje

GemeenteraadZo’n gevoel had ik wel vandaag dat we op schoolreisje gingen.  De nieuwe gemeenteraad van onze gemeente Krimpenerwaard ging “on tour” door de diverse dorpen om ze te informeren waar projecten bezig zijn, bedrijven en andere zaken die spelen.
En de pers was ook uitgenodigd dus ik dacht waarom niet, ik ga gewoon mee, had er ook wel zin in hoor.
Al vroeg op voor de zaterdagmorgen, verzamelen op het gemeentehuis en daarna met zijn allen in de bus. Vele voelden het aan als een soort schoolreisje, ik ook dus.
Een collega van een andere krant was er ook bij, ik kom haar regelmatig wel tegen dus we gingen gezellig even bijkletsen naast elkaar zittend in de bus.
Allerlei projecten werden bezocht door smalle straatjes gereden in de diverse dorpen en hoewel het ongeveer “mijn” gebied is ontdekte ik toch nog leuke plekjes waarvan ik dacht, daar ga ik op de fiets ook eens een keer kijken. Na de koffiepauze kwam er een man naast me zitten, hij bleek raadslid van het CDA te zijn vanuit een ander dorp afkomstig, kende hem niet maar een mooie gelegenheid om zo iemand te spreken, tenslotte moet ik er ook nog wat over schrijven. Het was trouwens wel opvallend dat alle dorpen voor de herindeling nog projecten afgesloten hadden en in december zijn er overal nog veel besluiten genomen om de centen een beetje op te maken aan hun eigen dorp.
Het was best een leuke dag moet ik zeggen die afgesloten werd in een oorlogs- en oude voorwerpen museum bij ons in het dorp waar we gingen lunchen. Ook weer een gelegenheid om met verschillende mensen een praatje te maken.
MuseumVeel nieuwe raadsleden ken ik nog niet, een aantal die al wat langer bezig zijn weer wel.
Toch vond ik het ook wel druk en best vermoeiend al die informatie die op me afkwam en dat hadden meer mensen want tijdens het bezoek aan het laatste dorp werd het veel rumoeriger in de bus. Iets minder leuk voor die man die ook zijn best gedaan had om een praatje voor te bereiden natuurlijk.
Nog een afspraak voor een interview stond er in mijn agenda, die ik maar meteen na terugkomst gedaan heb. Even boodschappen en toen na toch wel drie nachten slecht geslapen te hebben viel ik op de bank een paar uur als een blok in een diepe droomloze slaap. Dat had ik even nodig blijkbaar.

Een bijzondere man..

Vanmorgen eerst een poosje wezen werken en daarna had ik nog een interview met een heel bijzonder man.
Een paar jaar geleden begon hij in een oude loods met het verkopen van allerlei antieke en oude spullen, curiosa die hij in zijn leven bij elkaar verzameld had omdat het wel wat te veel werd allemaal.
Eigenlijk is het heel moeilijk deze man te beschrijven, hij praat vijf kwartier in een uur en wil je dan ook heel veel vertellen in korte tijd. Van de dingen die hij wel eens losgelaten heeft weet ik dat hij ook niet vlekkeloos door het lezen gekomen is.
In de loop van de jaren kwamen er steeds meer mensen bij hem voor een praatje en een bakje koffie staat er ook altijd klaar. En vaak waren dat mensen die in de problemen zaten, wel een opkikkertje konden gebruiken die hij zoals hij het zelf zei “de spiegel voorhoudt”.
Zonder bepaalde therapieën geeft hij die mensen de kans om hun verhaal te doen, is hij een luisterend oor maar geeft ze ook zijn advies en een knuffel.
Op dit moment worden er ook mensen die, ik zeg het in zijn woorden,  te goed zijn voor de psychiater vaak doorgestuurd vanuit de gemeente of andere instanties, zo van ga daar maar eens een keer praten.
En hij gaat regelmatig met groepjes jonge gasten de natuur in. Zelf is ie een jaar of 6 rattenvanger geweest dus hij is goed thuis in de polder. Laat ze dingen zien, zelf ontdekken en zoeken.
En nu gaat hij ook kookcursussen geven in zijn winkel. Een man die daar ooit een keer kwam om iets te kopen kwam met hem in gesprek en naast zijn goede baan is hij iemand die graag klust en komt daar dan ook regelmatig helpen met de loods op te knappen. En zo zijn er nog meer mensen die daar vrijwilligers werk doen.
Het is in een oude loods waar vroeger boten gerepareerd werden dus veel werk om er iets van te maken. Nu waren ze druk bezig om hun keuken voor de kooklessen klaar te krijgen.
Ze hebben een kok gecharterd die de lessen gaat geven. Gewone kost zonder poespas voor mensen die te veel ongezond of makkelijk eten maken omdat ze nog nooit gekookt hebben en niet weten hoe ze dat aan moeten pakken.
Hij barst nog van de andere ideeën  om daar te gaan doen. Zijn winkel is inmiddels uitgebreid met een een ander deel van de loods waar nu de wat “goedkopere” dingen te koop zijn zoals in de kringloop. Want natuurlijk wil hij ook wel wat verkopen al komt dat wel eens een beetje in het nauw met al zijn “aanloop”.
Eerder gaf hij ook aan jongeren al samen met een fietsenmaker in het dorp een bandenplakcursus.
Een bijzondere man en een mooi gesprek met hem zo aan het einde van mijn morgen waaraan ik toen ik meteen daarna ging fietsen nog lang over na moest denken.
Zo zouden er meer moeten zijn en natuurlijk kreeg ook ik van hem een knuffel toen ik wegging. 😉

 

Muziek heelt………..

Muziek is voor mij zo belangrijk, het IMG_2830heelt als ik mindere periodes in mijn leven heb.
Toen mijn dochter overleden was heb ik hele middagen het nummer Tears in Heaven van Eric Clapton op repeat gezet, meegezongen en het bracht me aan het huilen wat ik normaal niet zo makkelijk kan.
Muziek is emotie en ik heb dus ook een hele lijst van nummers die verbonden zijn met gebeurtenissen.
Zoals het nummer Time to say goodbye van Andrea Bocelli & Sara Brightman dat begon te spelen toen ik in de auto stapte toen ik opgeroepen was omdat mijn broer was overleden.
Nog steeds als ik dit nummer hoor herinner ik me dat moment.
Vanmiddag zat ik in de auto en draaide het nummer Plaisir ‘d Amour van Vicky Brown.
Ik weet nog dat mijn zwager overleden was, hij was altijd schipper geweest en mijn zus had dit nummer uitgezocht voor op zijn begrafenis. Ik had nog geen traan gelaten tot dit nummer, wat zo’n indruk op me maakte omdat de tekst zo paste bij wat hij was.  Had zelf dit nummer nog nooit gehoord maar draai het nog regelmatig. En mijn andere zwager die zelf het prachtige nummer Old and Wise koos van de Alan Parsons Project. Zo helemaal bij hem passend.
musje1Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
Vandaag had ik een mindere dag en toen ik thuiskwam vanmorgen had ik nergens zin in, zou wat leuks gaan doen met mijn zus maar had het afgebeld. Had slecht geslapen en zette even een muziekje op.
Mijn favorieten op Youtube en daar kwam dit nummer van Marco Borsato, ben totaal geen Marco Borsato fan maar ik hoorde dit nummer voor het eerst een aantal jaren geleden bij een balletuitvoering op een moment dat ik ook net afscheid van iemand genomen had en deze tekst kwam toen aardig binnen.
Vandaag weer, meezingen, meejanken, ik had het even nodig en het luchtte me weer op.
Muziek heelt ik wist het wel.

https://www.youtube.com/watch?v=VBbpMxmsa6M&index=3&list=FLFxQQmY6ZcAeMnU-Br3aZzg

 

Dag van de privacy

SONY DSCJa vandaag was het weer zo’n dag zoals er iedere dag volgens mij momenteel een dag is “van” nu dus Privacy.
Er zo over nadenkend bedacht ik me dat privacy ook zo persoonlijk is.
Een voorbeeld: Mijn tuin is redelijk afgesloten alleen kan nog steeds iedereen er zo inlopen door het zijpad en dat doen ze dus ook gewoon regelmatig. Zeker in de zomer, het is een dorpsgewoonte om dat te doen. Alleen als ik lekker op mijn stretcher lig te zonnen heb ik daar niet altijd behoefte aan als soms opeens vreemde mensen in mijn tuin staan voor een collecte of iets anders.
Vandaar dat ik besloten heb om toch maar een hekje te gaan plaatsen, wel gewoon open, hoef niet helemaal opgesloten te zitten in mijn tuin maar dat zal toch tegenhouden om zo door te lopen, hoop ik dan maar.
Toen wij in het huis kwamen wonen waar ik nu nog woon had de mevrouw die er woonde overal hoge coniferen gezet zodat er ook maar niemand haar huis in kon kijken. Ook nog eens voor de schuttingen die er al stonden dus dubbelop.
Het kostte me een versleten decoupeerzaag (is daar niet voor maar het werkte wel ) om al die bomen om te zagen en de wortels zoveel mogelijk weg te zagen maar daarvoor kregen we een grotere maat tuin voor terug. Het scheelde aanzienlijk.
Aanstaande weekend zouden mijn buren definitief gaan verhuizen maar het afgelopen weekend konden ze vervoer krijgen dus gingen ze een week eerder opeens over.
Echt heel vreemd hoor, we wonen in twee onder een kap huizen, dat hun huis nu leeg staat.
SONY DSCWe hebben bijna 20 jaar met heel veel plezier naast elkaar gewoond, zonder elkaar te overlopen maar waar nodig wel te helpen. Ben vorige week ook nog een dagje wezen behangen en volgende week ga ik nog een keer. En van hun heb ik dus het hekje gekregen dat ik dan kan gaan gebruiken. Zo ging het eigenlijk altijd over en weer en dat is mooi.
Ik ben een nachtmens en hun liggen om 10 uur al op bed en daar hou je dan gewoon rekening mee.
Maar maandagavond na mijn zoldermissie had ik ’s middags alles gestofzuigd en ging ik toch weer zitten schroeven aan die oude computers. Nou wie wel eens een computer open gemaakt heeft weet hoeveel stof daar in zit. Dus toen ik een uur of 11 klaar was lag er weer stof op de bank en vloer. En bedacht ik opeens, kan nu wel de stofzuiger even pakken, de buren zijn er toch niet meer. Het was echt een heel gek gevoel.
Ook een beetje verloren gevoel omdat ze ook een soort sociale controle voor me waren, ze waren eigenlijk altijd thuis, hadden een sleutel van me. Hopen maar op nieuwe leuke buren dus.
Maar vanmiddag werd er in een programma op radio 2 aandacht besteed aan de dag van de privacy. En dan ging het natuurlijk meer over Facebook, gegevens op internet, pasjes, camera’s. Ja ik heb ook niet de illusie dat als ik regelmatig op internet dingen dSONY DSCoet er weinig gegevens van mij bekend zijn.
Maar dan denk ik wel eens aan een man die daar aardig in thuis was en zei “wat voor interessants kunnen mensen nu bij mij vinden eigenlijk om me te gaan hacken of zo”. En misschien had die man wel gelijk al let ik wel op wat ik op FB zet.
De luisteraars mochten ook kiezen voor een nummer dat daarbij zou kunnen horen en op nummer een werd gekozen voor Private Investigations van Dire Straits. Een lange live uitvoering en een van de tracks die op mijn favoriete lijst van nummers staan. En toen hij afgelopen was zei de man: Op zo’n moment moet je eigenlijk in je auto zitten in het donker naar huis rijden en nog even in je auto blijven zitten. Precies zoals ik dat ook regelmatig met muziek in de auto heb dat gevoel.
En omdat ik toch geen buren had kon ik hem zo hard zetten als ik zelf wilde op deze dag van de Privacy.
Voor de liefhebbers een hele lange uitvoering maar zo mooi………..

https://www.youtube.com/watch?v=YD1APGofTSk

Holderdebolder, wat een rommel op de zolder

Vanmiddag heerlijk wezen fietsen na mijn ieniemini baantje, was er wel aanschoonmaken toe na twee dagen binnen gezeten te hebben zonder met iemand dan ook een woord te wisselen (behalve digitaal dan) en daar kan ik slecht tegen. En bij mijn ieniemini baantje waren ze ook op vakantie dus was ik daar ook alleen.
Zondag werd mijn afspraak afgezegd en gisteren heb ik mijn zolder opgeruimd, wat een klus zeg. Ongelooflijk wat een zooi kan een mens bewaren.
Ben dan ook aardig aan het ruimen geweest en morgen nog maar even langs de kringloop om het een of ander weg te brengen nu ik nog steeds de auto van mijn zus heb.
De zolder is het voorportaal van mijn kliko en ik denk zomaar dat ik de volgende keer mezelf de moeite maar bespaar en het meteen naar de kliko/kringloop doet, het is toch alleen maar uitstel.
Had er nog twee computers staan waar ik natuurlijk niets meer mee deed, dus het geheugen er uit gepeuterd en de rest naar de afvalverwerking brengen morgen.
Mijn ex was helemaal een bewaar type en er stonden dus nog dingen die hij wel wilde bewaren en altijd nog op mijn zolder waren blijven staan.
Hem dus maar even ge-sms’t of hij het nog wilde hebben of dat het naar de kringloop kon.
In principe kan ik het natuurlijk gewoon wegdoen anders had hij het maar mee moeten nemen maar heb geen zin om over een aantal niemendalletjes (in mijn ogen) dan later te horen dat ik het even had moeten overleggen.
Een heleboel oud speelgoed weggedaan naar de kringloop, spellen, puzzels die nooit meer gebruikt wordt.
Ik heb een zolder met een vlizotrap er aan dus als het luik dicht zit, zie ik er niets van maar toch het voelde goed aan op zo bezig te zijn al was ik toen ik zo’n uur of 9 klaar was wel ongeveer versleten van al dat trap op trap af lopen en sjouwen.  (kan ook in twee keer Anneke !!!, hoezo in twee keer 😉 )
Ben nu ongeveer mijn hele huis doorgegaan met mijn opruimwoede alleen mijn bijkeuken nog maar die komt wel als ik eindelijk eens zal gaan beginnen aan het opknappen daarvan.
Deze tekst kwam ik tegen op internet die vond ik wel grappig:
Opruimen is een wachtend besluit
Het is een stapeltje angst
Voor een toekomstig gemis

Daten

hartjesVanavond zat ik boer zoekt vrouw te kijken, ja ik vind het gewoon leuk om naar te kijken wat een ander er ook van vindt.
Nu heb ik in de loop der jaren ook een aantal keren en date gehad met leuke en minder leuke ervaringen erbij.  Heb er ook nog wel een paar vrienden aan over gehouden waar ik nog steeds wel mee praat.
De laatste tijd zit het allemaal op een laag pitje, wel op een heel laag pitje, het heeft geen prioriteit, alleen het idee dat je weer zo iemand moet leren kennen, dingen over jezelf vertellen, kijken of er een klik is. Weer ergens afspreken en als het dan niet klikt weer opnieuw beginnen misschien en waarvoor.
Natuurlijk is het soms wel leuk om een maatje te hebben. Gisteren vierde mijn moeder haar verjaardag, heel gezellig er kwam veel familie. Ze doet dat altijd bij mijn zus en toen mijn moeder en de meeste andere al weer weg waren bleef er nog een groepje van 9 mensen over die bleven eten. Veel gelachen, mooie verhalen, gewoon zo’n ontzettend leuke avond.
En dan gaan de andere ook weer weg, allemaal samen naar huis, ik weet hoe het dan gaat, je komt thuis en dan praat je er nog even wat over na hoe het was.
En op zo’n moment mis ik het dan best wel, voel ik het wel als een gemis om in een leeg en koud huis weer te komen.
Maar goed dat zijn zo de momenten, heb ook veel momenten dat ik zo geniet van mijn eigen ding kunnen doen, eten wanneer en hoe laat en wat ik wil, mijn tijd zelf indelen, nou ja al die dindatengen waarbij je normaal rekening met elkaar houdt.
Vanavond dacht ik opeens, ik heb een paar jaar geleden nog eens een keer voor de grap wat omschrijvingen van mannen gekopieerd in een bestandje en ging op zoek en ja hoor, ik vond ze weer.
Nou denk ik niet dat dit een doorsnee van de mannen is die willen daten, natuurlijk heb ik de gekste er uit gezocht maar het geeft me ook wel een beetje te denken of ik het überhaupt nog wil. 😉 😉
Hier komen er een aantal……:
Ik ben een man en woon in de provincie Gelderland.  Ik ben 66 jaar. Ik ben op zoek naar iemand die voor het slapen gaan nog wel even wil chatten over de alledaagse dingen en misschien nog wel meer.
Ik moet wachten tot ik alleen ben, dus geen vragen hierover stellen
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

k ben een man en woon in de provincie Zuid-Holland (postcodegebied 23..). Ik ben 57 jaar. Ik ben geen 57 jaar. Kan het niet wijzigen. Ik ben 65 jaar. Ik zoek iemand voor hobby, vriendschap
Dat is wel grappig natuurlijk 

Ik ben een man en woon in de provincie Gelderland. Ik ben 59 jaar. Ben wars van ingebakken regeltjes en gewoonten, verder ben ik geen 59 jaar maar 69 jaar, kan het niet gewijzigd krijgen.
Overigens klopt mijn biologische leeftijd niet met de realiteit, die komt dichter bij de 62 of 63 jaar zowel geestelijk als lichamelijk.
Kom dit vaak tegen, blijkbaar voelen mannen zich altijd tien jaar jonger dan ze zijn

Kijk uit naar die lieve, nette, warme, verzorgde, aardige, spontane VROUW / VRIENDIN, een VROUW / VRIENDIN die zich echt VROUW voelt
Zo het is maar dat je het weet…….bestaan er vrouwen met zoveel goede eigenschappen, ben bang van niet

lieve niet onaantrekkelijke man zoekt een eveneens lieve vrouw, leeftijd is echt onbelangrijk
denk je niet in hokjes en sta je open voor een romantische ontmoeting mail me dan want mijn bel doet het niet   (Woont samen dus)
Al weer een, zijn bel mag dus niet klinken anders hoort zijn huisgenoot het 😉 Zegt het er nog wel eerlijk bij dat hij samenwoont, er zijn er ook zat die dat niet doen.

Meestal vinden de mensen als je 70 jaar bent,dat je dan oud bent. Nou zo voel ik me niet,hou erg van humor,maar ook van een goed gesprek,ben romantisch en zit niet achter de geraniums
Deze vind ik dan wel weer een soort ontroerend eigenlijk 

Een goed begin

roodborstje (2)Vanmorgen een witte wereld en geen tijd om wat foto’s te gaan maken. Had al vroeg afgesproken om naar een redactievergadering te gaan van de RTV Krimpenerwaard.
Kon met een man meerijden die samen met mij het coördinerende redactiewerk voor zijn rekening zal gaan nemen. Dus konden we meteen even onderweg al vast wat dingen doornemen en bijpraten.  En ik blij dat ik niet met die gladde wegen hoefde te rijden ;).
Het was een constructieve vergadering, had ik de vorige keer nog het idee, iedereen zegt wat maar er gebeurt niets. Nu zijn er echt spijkers met koppen geslagen en dat was ook wel nodig een beetje.
Ik ben een van de weinige die niet al bij een radio of tv omroep vrijwilliger was en daarom moet ik toch even er inkomen hoe alle lijnen lopen.  Wie wat doet en wie wie is. Ken wel aardig wat mensen al inmiddels er van maar ook nog veel die ik niet ken dus een ochtendje studio was wel even belangrijk zo.
Ga deze week er eens mee aan de slag om wat dingen uit te zoeken en proberen te regelen, kijken of het gaat lukken.
Het zal wel aftasten worden nog hier en daar, wat kan, wat mag maar het komt vast goed.
Ik heb er best zin in, even weer wat helemaal nieuws en anders te gaan doen.

Foto archief @nneke

Burgernet

burgernetEen tijdje geleden liep ik op het winkelcentrum in de buurt en daar stond een stand van de politie en mij werd gevraagd of ik lid wilde worden van burgernet.
Onder het mom van hoe meer mensen wat opmerken en het doorgeven hoe veiliger de buurt wordt.
Ik krijg dan als er wat in de buurt van mijn huis gebeurd is een sms’je met hetgeen er aan de hand is. Ik kan zelf aangeven in wat voor afstand ik een bericht wil krijgen.
Dus ik dacht, ach waarom ook niet en meldde me aan. Een tijdje geleden was er een landelijke actie om te controleren of het goed werkte en zou ik een berichtje krijgen maar dat heb ik nooit gehad. Dus ik dacht eigenlijk dat er iets niet goed gegaan was en ik niet aangemeld was.
Tot vanavond.
Een sms berichtje. Burgernet. Bij u in de buurt op het winkelcentrum is een overval gepleegd, omschrijving van de man die het gedaan had, bivakmuts op,  zwarte jas en sportbroek.
En ik vond het gewoon eng. Ging meteen controleren of mijn deuren wel goed dicht zaten. Nu heb ik eigenlijk altijd wel als het donker is mijn deuren op slot maar soms vergeet ik het ook wel eens.
Nog geen half uur er voor had ik gewoon de voordeur open gedaan zonder dat ik wist wie er voor stond. Het was iemand die me lid wilde maken van de Kankerbestrijding.
Maar toch……. misschien moet ik wat voorzichtiger zijn, je weet het nooit, onzelieveheer heeft rare kostgangers en ook op een dorp moet je wel op gaan passen.
bivakmutsEen half uurtje later kreeg ik een bericht dat ze nog steeds zochten en of ik op wilde letten.
Nou eerlijk gezegd heb ik niet eens gekeken door een kiertje van de gordijnen of zo, niet dat ik nou zo bang uitgevallen ben maar ben toch altijd alleen en als iemand me een klap op mijn hoofd geeft is er geen haan die er naar kraait.
Dus dat burgernet geeft me eigenlijk wel te denken, vind ik het eigenlijk wel zo leuk en interessant om dat allemaal te weten, of is onwetendheid misschien rustiger en handiger.
Ik ben er nog niet uit.

Plaatjes internet

Oeps, dat was ff schrikken

ZilverreigerVandaag zou ik de nieuwe wijkagenten in onze regio gaan interviewen, had er eigenlijk best zin in. Het was wel koud vandaag maar ik besloot toch op de fiets te gaan, wat ik dan wel weer heel stoer van mezelf vond omdat ik de auto nog voor de deur heb staan.
Koud was het inderdaad de 10 km fietsen maar had heen de oostenwind tegen, dat vind ik dan altijd wel weer fijn dan zit ik al te denken, terug heb ik voor de wind.
Vier man/vrouw sterk zaten er op me te wachten dus ik zei “zo nou mag ik de vragen eens een keer stellen” waarmee meteen de stemmen loskwamen want ik moest het er echt wel een beetje uittrekken. Ze hebben toch denk ik wel geleerd om niet het achterste van hun tong te laten zien.
GansMaar het werd wel een leuk interview en zeker bij de foto maken erna was het lachen toen een van de buren die werkt bij een rioleringsbedrijf voor de vier agenten ging zitten alsof ie gearresteerd was. Hij was ook nog eens gestoken in een vieze overallachtig kledingstuk wat het alleen maar geloofwaardiger maakte. Maar goed deze foto zal ik maar niet in de krant zetten.
Meteen even bij de kringloop winkel geweest, pas vier dozen boeken weggebracht dan kunnen er wel weer een paar terugkomen en ze hadden daar veel boeken van Godfried Bomans en daar wilde ik eigenlijk nog wel wat meer vanReiger lezen dus ik trof het.
De terugweg was lekkerder, windje in de rug, hier en daar nog gestopt om in de polder wat foto’s te maken. De sloten waren allemaal dichtgevroren zodat de meeste reigers hun voedsel maar in de weilanden zochten. Veel ganzen in de polder en sommige weilanden wit van de zwanen.
Vanavond wilde ik beginnen aan mijn stukken voor de krant, vanmiddag had ik al een aantal dingen gedaan.
Geen beeld, alleen een afbeelding van een stekker, dus ik dacht, er zit vast ergens een stekker los of zo.  (Zo nu en dan maak ik ook wel eens achter en onder de computer schoon haha).
RoodborstjeUitgezet, alle stekkers gecontroleerd, weer aangezet, weer geen beeld.
Sjips ik zag mezelf morgenochtend al met mijn computer naar de winkel gaan en natuurlijk mijn stukken nooit op tijd klaar hebben en wilde al beginnen aan een mailtje aan de drukkerij via mijn tablet toen ik dacht. Nog maar een keer kijken en eureka opeens dacht ik misschien is er een van de stekkers uit het stopcontact. Probleem opgelost.
Hoe makkelijk kan het soms zijn. Het zal dus wel vanavond nog een latertje worden om alles klaar te krijgen maar dat is dan maar niet anders. Morgen mijn korte nachtje maar weer inhalen.

Maandag patatdag………..

IMG_2690Afgelopen maandag was er in een deel van ons dorp een stroomstoring en dat was ook het geval in het zorgcentrum, precies op het tijdstip dat het eten voor de mensen opgewarmd moest worden.
Dat eten wordt niet meer in het verzorgingstehuis klaar gemaakt maar aangeleverd vanuit een bedrijf die dit soort dingen allemaal klaarmaakt, wat ik altijd een gaarkeuken noem.
Wat te doen was de vraag. Dan maar een keer brood eten tussen de middag en als alternatief ’s avonds de bewoners ( moet eigenlijk cliënten zeggen) verse patat met een balletje gehakt en appelmoes en een toetje geven.
Zo gezegd zo gedaan. Mijn zus werkt in het zorgcentrum in de keuken en precies ook op deze dag.
Ik zou haar om 3 uur ophalen om haar naar huis te brengen in haar eigen auto haha maar ze belde of het ook om een uur of half 6 kon omdat ze patat moesten bakken en rondbrengen bij de mensen.
Kom wat vroeger zei ze, dan kan je misschien ook even meehelpen met uitdelen dus ging ik daar naar toe. Ze waren al druk bezig met bakken en uitdelen, veel kon ik niet meer doen, voor ik wist waarheen waren ze er al klaar mee. Het liep eigenlijk gesmeerd en de bewoners genoten van de versgebakken patat die ze normaal nooit krijgen. En voor het personeel was het eigenlijk ook best leuk om dit zo te doen.
Ik liep mee want ik dacht, gewoon ook leuk om er een kort stukje over te schrijven in de krant. En wat foto’s maken. Het was echt hartverwarmend om te zien, een bewoner zei, van mij mag er wel vaker een stroomstoring komen hoor.
Moest ook wel lachen bij een echtpaar, ik kwam er binnen en daar stond het bord met patat, een tweede bordje er op geplaatst. Dus ik zei, gaat u niet lekker eten, nee zei die man, we eten altijd pas om half 6 (het was kwart over 5)  dus we wachten even.
Dus ik zie dan wordt het misschien wel slap, het is nu lekker vers en knapperig, maar nee, tijd was tijd. (hoop niet dat ik zo word maar ben bang van wel haha).
Maar het had de keukenleiding wel aan het denken gezet, waarom niet een keer in de maand patatdag.
Te gek voor woorden trouwens wat er vervolgens gezegd werd, er moet toch op het eten bezuinigd worden weer(weet niet hoeveel per dag er voor eten gereserveerd is maar het is echt al minimaal) en dan is zo’n patatdag ook wel welkom.
Maar goed, op wat voor gronden zoiepatatts in het leven geroepen wordt doet er dan misschien niet toe. Ik denk dat de bewoners er wel blij mee zijn want ze zaten allemaal lekker te smikkelen en geen vervelende gezichten
gezien. En er was nog genoeg patat en balletjes over dus had ik een makkelijke maaltje en het smaakte heerlijk.