De nieuwe tijd net wat u zegt……

Wilgen3Vanmorgen bij mijn minibaantje gaan werken en daarna heerlijk gaan fietsen. Het was best nog wel fris en grijs maar had zo’n zin er in, heerlijk mijn camera meegenomen, dacht misschien kom ik nog wat tegen. Hoewel dit saaie en grijze weer me nog niet meteen uitnodigde om ergens te stoppen om foto’s te gaan maken.
Broodje gaan eten bij de Hema, bijna heel mijn crypto van afgelopen zaterdag uit het AD klaar, nog een paar woorden missen maar dat komt wel, merk dat ik er weer een beetje inkom zo.
Terug een lange route genomen door het Loetbos. Voor mij is fietsen gewoon zoveel fijner dan autorijden. Ik zie de vogels, hoor de vogels.  Alles lijkt nog winters rustig te zijn in vogelland.
Een paar honderd meter voordat ik thuis ben staat er een bord, werkzaamheden, wachttijd maximaal 10 minuten. IMG_2708Ze zijn bezig met het snoeien van de wilgen langs het fietspad.
Al wachtend denk ik terug aan hoe dat vroeger ging, meestal was het snoeien van de wilgen werk voor de boerenknechten als het winter was, de koeien op stal stonden en er dus minder werk was te doen op het land. Het liefst als er ijs in de sloten lag zodat de takken op het ijs vielen en makkelijk verwijderd konden worden.
Dan gaat het er nu heel anders aan toe. Een rijtje machines staan er die het werk vergemakkelijken (het aantal arbeidsplaatsen drastisch verminderen) .
Allereerst een hoogwerker met twee manWilgen9nen er op met grote kettingzagen, daarna volgt een auto met grijper die de takken van de weg en uit de sloot haalt en ze meteen in de volgende machine stopt die ze weer versnippert. Alles weer klaar en opgeruimd.
Ik maak wat foto’s. Ik ben gek op wilgenknotten en stronken, op een of andere manier boeien die mij altijd.
Op een gegeven moment mag ik langs de tractoren lopen met mijn fiets, een heel eind wegzakkend in de zachte berm, daar gaan mijn nieuwe laarzen weer, en mijn fiets over dikke stammen tillend.  Wilgenmiddelvinger
Ach het lukt allemaal wel weer. Als ik thuiskom lekker muziekje aan, meezingen, echte chocolademelk maken van cacaopoeder net als vroeger en niet met de kant en klare korrels en mijn foto’s bekijken.
Ik zie een wilg en meteen schiet in in de lach. Het lijkt wel of ie zijn middelvinger omhoog heft en protesteert tegen de huidige manier van snoeien.
Onzin natuurlijk, ik snap heus wel dat je de vooruitgang niet tegenhoudt, ik kook ook niet meer op een houtkachel.
Maar de nieuwe tijd, net wat u zegt……….. het maakt me soms melancholiek